มีผู้กล่าวว่า พระจันทร์และดวงดาว ไม่เคยได้พบกันเลย

 บางสิ่งบางอย่างที่เรามองเห็นเหมือนของคู่กัน แต่ที่จริงแล้วของสองสิ่งนั้น ไม่ใช่คู่กันเลย ผู้เขียนกำลังนึกถึง ดวงจันทร์ กับดวงดาว บนฟากฟ้าไกลโพ้น

  เมื่อใดที่เรามองท้องฟ้ายามราตรี เราจะเห็นสิ่งที่สะดุดตาเราเสมอ คือ การได้เห็นดวงจันทร์ ที่ปรากฏพร้อมดาวสักดวงหนึ่ง ที่ดูใกล้ชิดมากๆ แล้วทั้งสองก็พากันโคจร ไปในห้วงจักรวาล เหมือนไปด้วยกัน เป็นเพื่อนกัน น่าอบอุ่น ตลอดค่ำคืนนั้น

 ในคืนเดือนมืด จะมีแต่แสงดาวปรากฏ แต่ก็จำไมได้ ว่าดาวดวงไหนหนอ ที่เคยคู่กับจันทร์ ดูระยิบระยับไปทั้งท้องฟ้า ดวงนั้นมั้ง ดวงโน้นหรือเปล่า หรือ ว่าดวงนี้กันแน่ ที่สุดก็ไม่แน่ใจสักดวง

  แต่แปลก พอข้างขึ้นเมื่อใด พระจันทร์โผล่หน้ามาพร้อมรอยยิ้มบางๆ ทันใด ดวงดาวสหายสนิทดวงนั้น ก็ปรากฏเคียงข้างทันที ราวกับว่าคิดถึงมาแสนนาน จากนั้นทั้งสอง ก็จะพากันท่องเที่ยวไปอย่างหรรษา เพราะดูรอยยิ้มพระจันทร์เอง ก็จะอิ่มเอิบขึ้นทุกที

  แต่จนแล้วจนรอด ภาพที่เราเห็นว่าเขาคู่กัน แต่แท้จริงแล้ว มีผู้กล่าวว่า พระจันทร์และดวงดาว ไม่เคยได้พบกันเลย พระจันทร์ก็คงไม่รู้ตัวด้วยว่า การปรากฏกายของเขา ทำให้ดาวดวงนั้น โดดเด่นขึ้นมา และก็ไม่รู้อีกว่า ยามที่จันทราหลบหายไป ดวงดาวก็หมดความหมาย ไม่มีผู้ใดจะมองเห็นสะดุดตาอีกต่อไปด้วย

   บางครั้งธรรมชาติ ก็สร้างให้บางสิ่งบางอย่าง เกิดมาเพื่อเกื้อกูลส่งเสริมกัน โดยมิได้ตั้งใจ หรือโดยตั้งใจก็ตามแต่ ทว่าก็เป็นสิ่งงดงามที่น่าชื่นชม ก็น่าจะเพียงพอแล้ว

  แม้จะวงโคจรจะไม่มีวันบรรจบกัน แต่เขาทั้งสองก็มีทางเดินที่ดูเสมือนคู่กันตลอดไป

Dsc04027

...หรือว่า..สักวันดวงดาว และจันทรา จะได้พบกันก็ได้นะ