จากบันทึกD.I.Y. ทำสร้อย ร้อยใจ ที่เคยเขียนไว้เมื่อ พ. 03 ต.ค. 2550 @ 13:00    ปรากฏว่าได้รับการตอบรับและมีจำนวนผู้เข้าชมพอสมควร    บางเวบไซต์ได้นำบันทึกนี้ไปนำเสนอต่อไปด้วย    ดีใจจัง ^^    เป็นความสุขของฉันที่ได้ทำโน่นทำนี่  อย่างเช่น การทำอาหาร  การประดิษฐ์งานฝีมือ   การวาดรูป   ดังที่เขียนในบันทึกวิธีทำหนังสือทำมือ     บันทึกชวนทำโปสการ์ดทำมือค่ะ    บันทึกพี่น้องชวนวาดภาพ   บันทึกของขวัญปีใหม่..ตุ๊กตาหมีน้อย teddy bear..กับ ความพยายาม   บันทึกเมนูอิ่มละไม..สปาเก็ตตี้ปลาเค็ม    บันทึกเมนูอิ่มละไม..น้ำพริกอ่อง  เป็นต้น     สิ่งเหล่านี้ที่ทำไปนี่คือความสุขที่ฉันพึงจะหาได้และสร้างมากับมือ    รวมทั้งสร้างรอยยิ้มให้ใครต่อใครมาก็มาก    น่าสนใจไหมล่ะคะ....

 

แต่ก็อย่างว่าล่ะ     "อารมณ์ติสท์แตก" ที่เจ้คนสวยชอบเรียกประชดฉันด้วยความหมั่นไส้นั้นมาไม่ค่อยบ่อยนัก    นานๆ ถึงจะโผล่มาเยือนกันเสียที    ก็ฉันเป็นตัวของฉันแบบนี้..มีอะไรม๊ะ  ^^  

 

คนนี้..พี่นุช คนงามแห่งบ้านริมแม่น้ำป่าสัก

หลายวันก่อนฉันได้รับหนังสือชื่อ bracelets en macrame ที่เขียนโดย NATHAN     หนังสือเล่มนี้พี่นุช (ดร.ยุวนุช  ทินนะลักษณ์ หรือคุณนายดอกเตอร์)ได้กรุณามอบให้มาและฉันรู้สึกซาบซึ้งใจเหลือเกิน 

  

 T167

ตัวหนังสือเล็กจังเนอะ   ฉันถอดความให้ก็ได้   คือว่า..พี่นุชมีความลับ (แต่มาบอกกัน)    จัดข้าวของแล้วไปพบสิ่งของบางอย่าง (ซึ่งก็คือหนังสือเล่มที่ว่านี้ไง--ตอนนั้นก็แอบลุ้นอยู่ว่าจะเป็นอะไร?    พี่นุชชอบทำให้ตื่นเต้นเรื่อยเลย)แล้วก็นึกถึงฉัน    กะว่าจะถือติดมือมาส่งให้ฉันที่เชียงใหม่    แต่แล้วปรากฏว่าก็ลืมและถือกลับไปอยุธยาเหมือนเดิม    ถึงอยุธยาแล้วก็ยังอุตส่าห์ลืมอีกแน่ะ  ดู๊-ดู    แล้วในที่สุดฟ้าก็เป็นใจให้พี่นุชได้เห็นซองนั้นที่จะส่งมาให้ฉันอีกที    ฉันจึงได้เป็นเจ้าของหนังสือ bracelets en macrame ในที่สุด  เย้ๆๆ....  

 

จริงๆ แล้วประวัติของหนังสือเล่มนี้ไม่ได้เดินทางจากอยุธยามาเชียงใหม่กลับไปกลับมาแต่เพียงเท่านั้น    พี่นุชเล่าว่าไปเจอเจ้าเล่มนี้ที่ใกล้ๆ กับพิพิธภัณฑ์ลูฟว์     คุณรู้จักพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนี้กันไหม???     พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ที่กรุงปารีส  ประเทศฝรั่งเศสไง    นัยว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมงานศิลปะมาจัดแสดงมากมาย    เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ยิ่งใหญ่และมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลกเชียวนะ    ฉันก็รู้มาเท่านี้แหล่ะนะ..    หนังสือเล่มนี้เดินทางมาตั้งไกล   ดังนั้นทั้งเล่มนี้จึงมีแต่ภาษาฝรั่งเศส o_O   ชะรอยว่าพี่นุชจะเห็นหน้าน้องตัวกลมๆ อย่างฉันดูอินเตอร์แน่ๆ  ^^   และ..เธอบอกว่าได้หนังสือเล่มนี้แล้วต้องส่งการบ้านนะ    ฉันจึงเขียนบันทึกนี้เพื่อส่งการบ้าน

   

 

วัสดุอุปกรณ์ที่จำเป็น

1. เชือกป่าน       2. ลูกปัดไม้       3. กรรไกร

 

 

วิธีทำสร้อยสวยๆ

1. คุณต้องเลือกแบบ และเตรียมเชือกตามแบบที่ต้องการ    สร้อยบางเส้นก็ใช้เชือกจำนวน 2 หรือ 3 เส้น    ได้มาแล้วก็กะให้พอดีแล้สขมวดปมแบบที่เห็นในรูป    ขั้นตอนนี้ฉันมีปัญหา..เพราะฉันมองไม่ออกและไม่รู้ว่าจะควรทำอย่างไร (บางทีฉันก็แสนจะซื่อบื้อ)    กะว่าจะม้วนๆ ให้เหมือนในรูปภาพเป๊ะๆ เลยก็ทำไม่ได้    งมอยู่หลายนาทีก็เลยต้องบากหน้าไปถามเอากับเจ้าน้องชาย     จำน้องชายฉันได้ไหมคะ    คนที่พับกระดาษเก่งๆ นั่นไง  อิอิ   ก็ที่ฉันเคยเขียนบันทึกผลงานของเขาในบันทึกเรื่องเล่า-Origami zoo ฝีมือน้องต่อ   บันทึกเรื่องเล่า-Origami ของ ดร.บัญชา ทำให้น้องชายฉันเปลี่ยนไป    บันทึกเรื่องเล่า-Origami (Modular Star) ฝีมือน้องต่อ นั่นไง    แล้วรู้ไหมว่าฉันโดนอะไร???    เหมือนเคยค่ะ..ที่เขาจะเลิกคิ้วแล้วถามฉันว่า "อะไรกัน  แค่ขมวดปมแบบนี้เด็กอนุบาลยังทำได้เลยนะ    ถามจริงๆ เถอะ..ทำไม่ได้จริงๆ หรือแกล้งอ่ะ?"     ไม่น่าหลวมตัวถามเลยจริงจริ๊ง..ง..ง    เชอะ..

 

 

2. ขมวดปมเสร็จแล้วก็หาที่ยึดเพื่อทำการถักเชือกป่านให้ได้ลายที่ต้องการ    ในหนังสือแนะนำให้ใช้เข็มกลัด หรือสก็อตเทป    ส่วนฉันนั้นเอาด้านที่ขมวดปมมัดกับเชือกที่ผูกติดกับขาโต๊ะ    ตรงปลายจะมีเชือก 4 เส้น    สองเส้นใช้ถักลาย    สองเส้นที่เหลือฉันผูกกับขาตัวเองให้แน่นๆ   อิอิ   ใครจะเลียนแบบก็ได้นะคะ

 

3. ทำตามแบบในหนังสือ  ^^  ผูกทบไป-ทบมาเรื่อยๆ

T163

 

4. เกิดอยากร้อยลูกปัดขึ้นมาเพื่อความสวยงาม  ก็ทำได้ตามแบบที่เห็นนี้ ชื่อแบบคือ incrustation de perles 

 

5.  กลับไปทำตามขั้นตอนที่ 3 อีกครั้งจนได้ความยาวที่ต้องการ   

 

 

วิธีผูกสร้อยข้อมือ/สร้อยข้อเท้า เมื่อถักไปจนได้ขนาดที่ต้องการแล้ว   เลือกเอาที่สะดวกต่อการนำไปใช้งาน    ถ้าให้ฉันเลือกนะ..ก็แล้วแต่ว่าเส้นไหนจะอารมณ์ไหนล่ะมากกว่า    สร้อยบางเส้นก็ผูกตายไว้ (อย่างที่สวมใส่ ณ ปัจจุบัน)   

 

 

และแล้ว..ฉันก็ถักสร้อยเสร็จ 1 เส้น ^^  ฉันส่งเส้นนั้นไปให้เพื่อนคนหนึ่งพร้อมกับนึกในใจว่าเธอจะดีใจและยิ้มร่ามากขนาดไหนที่ได้เห็นสร้อยสวยๆ จากฝีมือฉัน    แต่ปรากฏว่า..เพื่อนสาวกลับหยอกมาว่า "คุณต้อมขา..สร้อยข้อเท้าหรือปลอกคอน้องหมากันคะ?"   แป่ว..ว..ว   งอนสิงอน   แกล้งงอนให้เธอมาง้อ   อยากให้หายงอนต้องมาจุ๊บๆ และเลี้ยงกุ้งพันอ้อยฉันด้วย  อิอิ      ไม่ใช่อะไรหรอกนะ..ใกล้มือฉันไม่มีเชือกป่านขนาดที่เล็กกว่านี้ไง    และเชือกป่านที่ได้มานี่..เพื่อนที่ทำงานซื้อมาพันขาเก้าอี้ให้แมวลับเล็บเล่นๆ น่ะ    ด้วยความที่อยากจะส่งการบ้านพี่นุชเร็วๆ ก็เลยขอซื้อต่อ    จึงทำให้ออกมาเป็นเช่นนี้     แต่ฉันว่ามันเป็นสร้อยที่น่ารักอยู่เหมือนกันนะเนี่ย    น่ารักเหมือนคนทำนั่นล่ะนะ  อิอิ  ^^    แล้วก็ทำสร้อยเส้นใหม่ส่งเป็นการบ้านพี่นุช  ค่ะ  ^^  

 

อีกนับสิบวันกว่าพี่นุชจะเข้ามาตรวจการบ้าน..   ลุ้นๆๆ ว่าจะได้กี่คะแนน   และขอกราบขอบพระคุณสำหรับความเมตตากรุณาที่พี่นุชมีมาให้น้องตัวกลมๆ อย่างฉันมาโดยสม่ำเสมอตลอดระยะเวลาที่ได้รู้จักกันใน G2K แห่งนี้นะคะ  ^^  ขอบพระคุณค่ะ....   ถ้าเจอตัวเป็นๆ จะขอกอดสามทีเพื่อเป็นการขอบคุณอีกครั้งนะคะ

 

P  คุณนายดอกเตอร์
เมื่อ อ. 19 พฤษภาคม 2552 @ 21:47

เต็มสิบเอาไปเลยค่ะ!    คุณต้อมนี่มีความสามารถ   มีฝีมือ   มีตาศิลปะจริงๆ   หากให้พี่แกะวิธีทำอย่างดูจากภาพรับรองสร้อยต้องออกมาเป็นโซ่แน่ๆ    เดโคพาจนั้นพี่ว่าจะทำง่ายกว่าถักสร้อยแม้ว่าขั้นตอนจะมากแต่สามารถดูความงามแบบองค์รวมได้    คือแปลว่าพอมั่วๆ ได้บ้างค่ะ  อิ อิ แต่สร้อยถักร้อยลูกปัดนี่ต้องมีฝีมือจริงๆ จึงจะทำได้

พี่ไม่ได้ทำเดโคพาจมานานมากๆ จนน้ำยาทั้งหลายหมดอายุไปหมด    เสียดายจริงๆ ค่ะ     ตอนนั้นที่ไปเรียนมาพี่ลงทุนซื้อน้ำยาหลากประเภทมาใช้หมดเงินไปหลายพัน     เลยพยามชวนคนมาเรียนจะได้มีคนมาช่วยใช้น้ำยา    ไม่เหลือเป็นของเก่าเก็บหมดอายุไปเปล่าๆ    งานที่พี่ทำๆ ไว้ส่วนมากให้เพื่อนๆ ไปหมด    ที่ยังเหลือให้ชมได้คือตำราค่ะ   ^___^

กลับมาจากเมืองจีนเที่ยวนี้มีภาพ และเรื่องอยากเล่าสู่กันฟังเพียบเลยค่ะ     เพราะไปแบบสบายๆ ไปไหนๆ มีรถใช้พร้อมคนขับ    ได้ความรู้จากคนที่เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น    และเพื่อนคนหนึ่งที่ไปด้วยกันพูดจีนได้     ไปจีนมาก็หลายครั้ง    พี่เลยทั้งสบาย และเพลิดเพลินมากค่ะ   ติดไว้ก่อน จะรีบเล่าทริปญี่ปุ่นอีกสองเมืองน่ารักให้จบเสียก่อนนะคะ