หากพูดถึงกันมาก ๆ บางครั้งอาจจะไปกระตุกปลายปากกาของผู้บริหารให้เปลี่ยนจาก “อนุมัติ” เป็น “ไม่อนุมัติ-คืนเรื่อง” ได้บ้าง

     ตลอดระยะเวลา 15 ปี ที่ผมรับราชการมา มีอยู่หลายครั้งแล้วที่ถูกรับเชิญให้ไปส่งผู้ที่ได้รับคำสั่งย้ายไปรับราชการต่างจังหวัด (ตำแหน่งสูงขึ้น) โดยการจัดรถบัสไป 1 – 2 คัน และมีผู้ร่วมเดินทาง 30 – 60 คน โดยประมาณ ค่าใช้จ่ายเท่าที่เห็นจากตัวโครงการตกอยู่ประมาณ 200,000 – 300,000 บาท ซึ่งในเนื้อหาสาระของโครงการก็มักจะเป็น การศึกษาดูงานแบบ “ด่วน” ที่ไร้ซึ่งสาระหรือประเด็นที่ไปดูงาน ไร้จุดหมายที่จะได้ซึ่งการพัฒนา ไม่ได้ประสานสถานที่ดูงานอะไรเลย นอกจากการเดินทางไปเที่ยว (เคยแลกเปลี่ยนกับคนที่กลับมา) อันนี้จะบอกว่าผมเขียนได้เพราะไม่เคยร่วมเดินทางไปในลักษณะนี้เลย ด้วยความตั้งใจที่จะปฏิเสธและใส่ใจการปฏิเสธในแต่ละครั้ง จริง ๆ เรื่องนี้มีลึกลงไปอีกว่าหากต้องสมทบบางส่วน หรือออกค่าใช้จ่ายเอง จะไม่มีใครสมัครร่วมเดินทางไปด้วย แต่เมื่อไหร่บอกว่า “ฟรี” (ไม่ทราบฟรีตรงไหน หากทบทวนดี ๆ) จะมีคนสมัครจนต้องคัดเลือก

     ลองมาคิดดูนะครับถูกที่สุดตกหัวละ 5,000 บาท หากนับไปถึงการที่ไม่ได้ทำงานตามหน้าที่ในช่วงที่เดินทาง ประมาณ 5 วันราชการ ก็ย่อมจะมากขึ้นไปอีก แล้วผู้ที่ย้ายคนนั้นไปรับตำแหน่งไม่ได้เหรอครับ ก็ยังได้อยู่ (ไม่เห็นเกี่ยวกัน) ผมเห็นด้วยนะครับหากจะไปส่งกันบ้างพอหอม ๆ โดยออกค่าใช้จ่ายแสดงน้ำใจกันเอง ไม่รบกวนเงินของประชาชน เพราะทีเวลาจะนำงบฯ ไปใช้กับประชาชน คิดแล้วคิดอีก เบิกได้มั้ง ไม่น่าเบิกได้ อะไรทำนองนี้ โดยเฉพาะโรงพยาบาลที่มักจะบอกว่าเงินจากโครงการหลักประกันสุขภาพไม่เพียงพอ ยิ่งมองไม่เห็นความจำเป็นหากยังให้ประชาชนไม่พอ ก็แสดงว่าเบียดบังอย่างชอบธรรม (อีกแล้ว “ชอบธรรม เพราะชอบใจ และชอบด้วยระเบียบ แต่ไม่ชอบด้วยความถูกต้องอย่างที่ควร”)

     ที่เขียนนี่เพราะเห็นว่าใน GotoKnow.org ยังไม่ใครเคยได้บันทึกเรื่องจริงลักษณะอย่างนี้ แต่เชื่อว่ามีอีกหลาย ๆ แห่ง น่าจะได้ ลปรร.กันนะครับ ผมว่าหากพูดถึงกันมาก ๆ บางครั้งอาจจะไปกระตุกปลายปากกาของผู้บริหารให้เปลี่ยนจาก “อนุมัติ” เป็น “ไม่อนุมัติ-คืนเรื่อง” ได้บ้าง