วันสุข วันทุกข์ วันคู่ วันซ้าย วันขวา
เมื่อเคยมีวันสุข วันหนึ่งก็ย่อมเป็น “วันทุกข์...”
วันที่เคยดีใจ ย่อมมีคืนที่ต้องเสียใจ
คืนที่เคยสมใจ ย่อมมีวันที่ต้องผิดหวัง
สิ่งเหล่านี้นั้นเป็นของ “ธรรมดา...”
ในชีวิตนี้แสนเศร้านักหากชีวิตเราจักวนเวียนอยู่ในความทุกข์และความสุข
วันคืนที่แสนวิเศษสุด คือวันที่เราสามารถยืนอยู่เหนือความสุขและความทุกข์ได้...
ความสุขที่เคยมี นั้นย่อมมาพร้อมกับความหวัง
ความหวังย่อมมาคู่กับความผิดหวัง
เมื่อมีหวังจิตใจย่อมต้องรอคอยความหวังนั้น
ได้ตามสมหวังก็ดีใจ ผิดหวังก็เสียใจ
ผิดหวังนั้นเป็นทุกข์ สมหวังนั้นคือสุข แต่ความสุขนั้นคือ “ทุกข์อย่างละเอียด”
ความสุขที่รอคอยวันเวลาที่จะย้อนกลับมาเป็นความทุกข์อย่างมากเท่าทวีคูณ
ความทุกข์จากการต้องจาก ความทุกข์จากการต้องพลัดพลากจากความสุขเหล่านั้นนั่น
ความทุกข์นี้จักอรุณสวัสดิ์เราทั้งชีวัน หากสุขนั่นเป็น “สรณะ (ที่พึ่ง) ในจิตใจ...”
ก้าวข้ามผ่านความทุกข์และความสุขไปให้ได้ บททดสอบในวันนี้จักนำมาซึ่งความสุขแท้นั้นคือ “ความสงบ...”
จะมีสักกี่ชีวิต ที่จะพาตัวเองให้ไปถึง ความสงบ เพียงรู้สึกดี คิดดี รู้สึกดีทุกลมหายใจ คิดในแง่บวก ปล่อยว่าง ไม่ยึดติด ไม่ปรุ่งแต่ง รักษาจิตนาการไม่ให้ใจคิดในแง่ลบจิตใจเราต้องคิดดดีรู้สึกดีทำดีเป็นสิ่งเดียวที่มีค่ามีความหมายที่สุด ไม่ยึด ไม่เอา ทำให้ดีที่สุด แท้จริงไม่มีอะไรเท่ากับใจที่หยุด ใจที่พอ ใจที่ไม่ยึดติดคาวมสงบคือสูขที่แท้จริง
นมัสการพระคุณเจ้า
เมื่อเช้าเพิ่งฟังเทศน์ เรื่องนี้
ทั้งหลายทั้งปวงเหมือนประมาณภาพลวงตา
สุขจนใจพอง ความสุขเป็นความไม่สงบที่คนเรามักยอมรับได้
ทุกข์ นี่ก็อยากจะหนีให้พ้นๆ
เมื่อใดเห็นว่าทั้งสุข ทั้งทุกข์ ล้วนไม่เที่ยง ล้วนมาจากกายใจ
ความสงบก็มาเยือน ได้สักแวบก็ยังดี
ฝึกไปเรื่อยๆ