อรุณสวัสดิ์ยามเช้าที่คราวนี้ปกคลุมด้วยเมฆหมอก ยามเช้าที่สายน้ำจากบนฟากฟ้าหยาด หยด รด หลั่ง ริน...

ยามเช้าในคราวฝนตกที่เคยสดชื่นและรื่นรมย์ วันนี้กลับเป็นวันที่แสนขื่นขม
ความชื้นที่นำความสดชื่นมาให้แด่สรรพชีวิต แต่ต้องยกเว้นชีวิตหนึ่ง “ชีวิตเรา...”

 

ต้นไม้สีเหลืองแกมเขียว เมื่อได้รับน้ำฝนในยามฤดูแล้ง กลับดูสดชื่น
แต่ยามเช้าในคราวทุกข์นี้ เมื่อได้รับน้ำฝนกลับดูเซื่องซึม “ว้าเหว่ใจ...”

ยามเช้าในคราวที่เคยกล่าวอรุณสวัสดิ์ ด้วยรอยยิ้มในแววตาที่แจ่มชัดกลับหม่นหมอง
คำว่า “อรุณสวัสดิ์ในวันทุกข์” นี้ จิตตรมตรอม เป็นความเศร้า ความทุกข์ ทุกข์ ทุก ลมหายใจ...