ภาษาอังกฤษเฉิ่มๆ

สืบเนื่องจากวันนี้มี workshop เกี่ยวกับการเขียนวิทยานิพนธ์ ได้พบกับนักศึกษา ป.เอก ที่มาจากอิหร่าน ขอเรียกเธอว่า Wan Wan (มีคำต่อท้าย แต่จำไม่ได้หมด) เป็นผู้ชายอะไรจำชื่อไม่ได้ แหะๆ

คุยกันจนคนอื่นสงสัยว่าสองคนนี้รู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า ไม่ใช่ครับ เพิ่งรู้จักกันแค่สองวัน เพราะเมื่อวานไปพบ อ.ที่ปรึกษา แล้วเห็นเธอที่ห้องด้วย กำลังปรึกษาเรื่องการเรียนรายวิชา research methods อ.ที่ปรึกษาบอกว่านี่ เจ้าของ proposal ตัวจริงมาแล้ว เพราะเธอกำลังทำเรื่อง Organisational performance อยู่ เธอขออนุญาตใช้ proposal ของผมเป็นตัวอย่าง ตอบว่า OK ครับ

เข้าเรื่องเลยล่ะกัน ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ก็พบ Wan Wan อีกที่ workshop ดังกล่าว คุยกันหลายเรื่อง แต่ที่น่าสนุกก็คงจะเป็นคำถาม ที่เธอถามผมว่า

Wan Wan: How do you find CQU?
Wasin: Pardon me (ในสมอง เดาไปแล้วว่า เธอคงถามว่ามาพบมาเจอมหาวิทยาลัยนี้ได้อย่างไร และสมองยังสงสัยต่ออีกว่า ทำไมเธอต้องถามคำถามนี้ด้วย)

Wan Wan: How do you find CQU? (เธอถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ)
Wasin: I find it from web site and blah blah blah (ตอบไปด้วยความมั่นใจ)

Wan Wan: ฟังคำตอบไป หน้าตาเธอมึนงงกับคำตอบผมไปด้วย 555
Wasin: ตอนนั้น ก็งงเหมือนกัน ส่วนสมองสั่งการว่า ทำไมตอบไม่ตรงหรือไม่ถูกใจหรือ คำถามไม่เห็นจะยากตรงไหน คิดไปเรื่อยอีกแล้ว

Wan Wan:  แล้วเธอก็เอ่ยถามว่า How do you feel about CQU?
Wasin: ยิ้มพร้อมกับเหงือกที่แห้งๆๆ แล้วก็ตอบกลับไปว่า I feel good and so on. ว่าไปเรื่อยอีกแล้ว

หลังจากนั้นคุยกันไปอีกห้านาที กลับมานั่งที่โต๊ะ คิดไปว่า เอ๊ะ! ตกลงเธอถามอะไรกันแน่ ไม่ได้ความซะแล้ว เอามือถือที่มี dic ออกมาหาความหมายของคำว่า "find" แล้วก็ได้คำตอบว่า

find (VT) ในที่นี้หมายถึง feel, perceive

หรือในความหมายว่า รู้สึกอย่างไรที่ได้มาอยู่ที่นี่   เพ้ง! หน้าแตกอย่างแรง

แหม! ตัวเอง ตอบไปได้อย่างไร ตอนนั้นตื่นเต้นด้วยล่ะครับ เพราะ Wan Wan เธอสวยและน่ารักมากครับ

เพี้ยว! ไปก่อนล่ะครับ ภาษาอังกฤษ ง่ายนิดเดียวครับ แต่ใช้ยากมากครับ

ป.ล. ใครมีประสบการณ์แบบนี้ แบ่งปันกันเรียนรู้ครับ