 เว็บศูนย์รวม "โยคะสารัตถะ |
|||
เมื่อมนุษย์ตามหาลูกแก้ววิเศษ...
เขียนโดย ; รุ่งลาวัลย์ สมานชาติ
(โยคะสารัตถะ ฉ.; ต.ค.,พ.ย.,ธ.ค. '๕๑)
...กาลครั้งหนึ่งนามมาแล้ว มีเมืองอยู่เมืองหนึ่ง มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีข้าวในนา มีปลาในน้ำ ชาวเมืองทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสเบิกบาน อยู่กันด้วยความสมัครสมานสามัคคี พร้อมเพรียงกันในกิจธุระต่างๆ อยู่กันอย่างร่มเย็น แต่ต่อมาได้เกิดภัยพิบัติ ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ในนาไม่มีข้าว ในน้ำไม่มีปลา ชาวเมืองอดอยากอยู่กันอย่างทุกข์ยาก ทะเลาะเบาะแว้งกันเป็นประจำ น้ำใจที่มีให้กันก็ไม่มีเสียแล้ว หวาดระแวงซึ่งกันและกัน เพื่อช่วยชาวเมืองให้กลับมามีความสุขอีกครั้ง พระราชาจึงได้ส่ง พระโอรสออกไปตามหาลูกแก้ววิเศษ ลูกแก้วนี้เชื่อกันว่า ถ้าใคร เมืองใดได้ครอบครองจะนำความอุดมสมบูรณ์มาให้ ไม่มีวันอดอยาก มีแต่ความเจริญรุ่งเรื่อง แต่การจะได้ลูกแก้วนั้น ต้องฝ่าด่านต่างๆ ถึง 10 ด่านเสียก่อน ด่านแรกเป็นฝูงสิงโตที่หิวโซ ด่านที่สองเป็นฝูงสุนัขล่าเนื้อ ด่านที่ 3 เป็นกลุ่มหมอกพิษ ด่านที่ 4 เป็นพายุหมุน ด่านที่ 5 ..........
นิทานเรื่องนี้ เคยฟังเมื่อตอนเด็กๆ ซึ่งสอนให้เราไม่ท้อถอย ในอุปสรรคต่างของชีวิตที่จะต้องพบเจอ ในขณะที่เรากำลังคุยกับเพื่อน นิทานเรื่องก็ผุดขึ้นมาในใจของเรา จึงได้นำมาเป็นประเด็นในการสนทนา.... เพื่อนของเราได้มาปรับทุกข์ให้ฟังว่า ชีวิตก่อนๆ นี้ทั้งดื่ม ทั้งเที่ยวใช้ชีวิตแบบสุดๆ ขั้ว สามีเสียชีวิตทิ้งเงินไว้ให้ สองล้านเศษก็หมดและได้เนื้องอกในสมองเป็นของแถมจากการดื่มและเที่ยว ต้องเข้ารับการผ่าตัดสมองถึง 3 ครั้ง ชีวิตเฉียดเส้นตายมาตลอด เมื่อหันมาปฏิบัติธรรมเลิกดื่ม เลิกเที่ยว ทำไมชีวิตจึงทุกข์หนักกว่าเดิม ปัญหาต่างๆ ถาโถมเข้ามา.... คิดว่าหันเข้ามาธรรมะทุกอย่างจะดีขึ้นแต่กลับแย่กว่าเดิม พยายามไปเข้าค่ายปฏิบัติธรรมต่าง ๆ ให้ถี่ขึ้น ไปทุกเดือน ก็ยังควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ บางครั้งควบคุมได้ก็เก็บกดเหลือเกิน อยากจะรู้ว่าทำกรรมอะไรไว้ในชาติก่อนๆ ทำไมชีวิตเป็นทุกข์ขนาดนี้ เมื่อฝึกอาสนะโยคะก็มีความสุขดี เมื่อออกจากอาสนะไปทำงานก็สติแตกอีก...
ขณะที่เรานั่งรับฟังอยู่ก็คิดถึงนิทานลูกแก้ววิเศษ จึงนำมาเปรียบเทียบให้เพื่อนฟัง การเข้าอบรมธรรมะต่างๆ หรือการฝึกอาสนะโยคะ ก็เหมือนการเรียนรู้ชีวิต การฝึกดับการปรุงแต่งจิต ฝึกครองสติในภาคทฤษฏี ในการเรียนรู้ของมนุษย์นั้นมีทั้งภาคทฤษฏีและภาคปฏิบัติ เมื่อเราเรียนทฤษฏีแล้ว เราก็จะเจอภาคปฏิบัติในขณะทำงาน ในการใช้ชีวิต.... หัวใจของการปฏิบัติธรรม การฝึกโยคะ ไม่ได้อยู่ในวัด ในค่าย หรือในอาสนะ แต่อยู่ที่การใช้ชีวิตประจำวัน การประคองภาวะตื่นรู้เบิกบานในใจไปตลอดทั้งวัน หรือการมองทุกอย่างตามความเป็นจริงตามสภาวะที่ปราศจากการปรุงแต่ง จึงเป็นภาคปฏิบัติที่เราต้องฝึกให้ผ่าน เปรียบได้กับการติดตามหาลูกแก้ววิเศษ มาเป็นของเรา มาประดับชีวิต ... การจะได้ของดี ของวิเศษนั้น ก็ต้องต่อสู้กับอุปสรรคต่างๆ เพื่อเป็นบททดสอบว่า เราคือผู้เหมาะสมที่จะได้ครอบครอบหรือเปล่า บุญบารมี ความสุขที่แท้จริง เป็นของดีของวิเศษ เมื่อเราเริ่มตามหาของวิเศษ เราจึงต้องผ่านด่านที่ 1,ด่านที่ 2, ด่านที่ 3 ไปเรื่อยๆ แล้วเราก็จะได้รับของวิเศษที่ละชิ้นๆ ที่จะช่วยให้เราเดินทางต่อได้ง่ายขึ้น ถ้าเราฝ่าฟันอุปสรรค กิเลส อุปทานในใจของเราไม่ได้ เราก็เป็นทุกข์ แต่ถ้าเราฝ่าด่านไปได้เรื่อยๆ เราก็จะมีความสุข ได้เรียนรู้ภาวะสุข ที่ละขั้นๆ ความสุขที่แท้จริงนั้น เป็นความสุขถาวร ไม่ต้องยึดติดกับสิ่งใดหรือใครมาทำให้เรามีความสุข แต่ ความสุขนี้เกิดขึ้นจากตัวของเราเอง เปรียบได้กับการมีของวิเศษพกติดตัว เพื่อนไม่ควรท้อแท้ในการตามหาลูกแก้ววิเศษ ... พวกเราทุกคนก็เช่นกันเรามาร่วมกันออกตามหาลูกแก้ววิเศษกันเถิด...
มูลนิธิหมอชาวบ้าน
2220/101 ซอยรามคำแหง 36/1 ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพฯ 10240
โทรศัพท์ 02-732-2016 - 17, โทรสาร 02-732-2811 มือถือ 081-401-7744 ;
E-mail: [email protected] ; www.thaiyogainstitute.com
.....
