เสียงก้องจากโรงเรียนเชิงเขา...ก็เช่นกัน

คนอย่างครูใหญ่ในหนังเกาหลีเรื่อง เสียงกู่จากครูใหญ่  มีจริงในโลกนี้  แต่บางทีไม่เคยมีใครได้รู้ได้เห็น  สักเท่าไร  ข้าพเจ้าไม่ใช่ครูใหญ่ในเรื่อง แต่เป็นครูน้อยตำแหน่งเล็ก ๆ คนหนึ่ง  ที่เคยไปบรรจุอยู่ในป่าเขา   ไร้แสงสี  เราก็มีครูใหญ่บรรจุใหม่ไฟแรงเหมือนกัน  ตอนเย็นครูใหญ่จะทำกับข้าวให้ลูกน้องกิน  พวกเราสรวลเสเฮฮากันหลังเลิกเรียน  เพราะเราไม่รู้จะไปไหน มีความสนิทสนมกลมเกลียวกันอย่างดี  ครูใหญ่เป็นคนเก่ง  ทำเป็นตั้งแต่เขียนป้าย  ร่างหนังสือสำนวนสละสลวย  ร้องเพลงเก่ง   มีวาทะศิลป์ในการพูด  การใช้คน   และทุกครั้งที่ทำงาน ครูใหญ่จะพูดว่า  ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น  ผมรับผิดชอบเอง.....  โรงเรียนเรายังไม่มี  ใช้อาคารชั่วคราวโล่ง ๆ เรียนกัน  นักเรียนเรามีแค่  50 กว่าคน  ครูอยู่ในวัยหนุ่มสาว (ครูใหญ่แก่ที่สุด อายุ 35 ปี)  พวกเราออกแนะแนวกว่าจะหาเด็กมาเรียนได้  ยากลำบาก  ข้าพเจ้าต้องเล่าเรื่อง เจิ้ง  ฟง สี่ ไม่รู้กี่รอบ  จนจำได้เป็นอย่างดี  เรื่องนี้ข้าพเจ้าเคยอ่านไป  ร้องไห้ไป  จนหนังสือบวมฟูไปด้วยรอยน้ำตา   อ่านครั้งเดียวไม่ได้ เพราะร้องไห้จนน้ำมูกไหล  หายใจไม่ออก.....(โปรดติดตามตอนต่อไป  เพราะเจ้าหน้าที่จะปิดห้องเรียนแล้ว) 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นาทญาขุดปิ่น

คำสำคัญ (Tags)#คอมพิวเตอร์ช่วยสอน

หมายเลขบันทึก: 25644, เขียน: 26 Apr 2006 @ 17:02 (), แก้ไข: 23 Jun 2012 @ 11:31 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

naigod
IP: xxx.144.160.247
เขียนเมื่อ 
ผมรออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ..
-ขจิต ฝอยทอง( khajit's blog)
IP: xxx.158.4.155
เขียนเมื่อ 
  • ผมก็รออ่านอยู่เช่นกัน
  • ไม่คิดว่าจะได้เพื่อนแล้ว
ณาฐลดา เจริญพร เด็กโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
IP: xxx.113.67.40
เขียนเมื่อ 

แจมจะรออ่านตอนต่อไปนะคะ  ทางโรงเรียนได้ให้อ่านแล้วสอบเรื่องเสียงก้องจากโรงเรียนเชิงเขาคะ จะติดตามเรื่องนี้ค่ะ