ความสนใจการเมืองเป็นแค่เรื่องราวเสี้ยวหนึ่งของชีวิต ส่วนใหญ่จะเป็นการติดตามข่าวสารเป็นหลัก การเข้าไปมีกิจกรรมร่วมมีไม่มากนัก
ในยามบ้านเมืองปกติ ความเป็นไปทางการเมือง ไม่ส่งผลกระทบต่อความทุกข์ความสุขของคนทั่วไปสักเท่าไร
แต่ในยามนี้ ความขัดแย้งของคนในชาติมีสูง ฝ่ายหนึ่งใส่เสื้อเหลืองถือมือตบ อีกฝ่ายใส่เสื้อแดงถือตีนตบ ต่างฝ่ายต่างพร้อมที่จะเผชิญหน้ากัน มีการยั่วฝ่ายตรงกันข้าม และยุฝ่ายของตนให้เกลียดชังซึ่งกันและกันรุนแรง ยิ่งขึ้นทุกขณะ
คล้ายกับว่าแม้จะเป็นคนไทยด้วยกันแต่อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้
การเมืองยิ่งนับวันยิ่งจะไม่สามารถสมานรอยร้าวให้เกิดขึ้นได้กับสังคมไทย
ความแตกแยกของประชาชน ทำใหประเทศเต็มไปด้วยปัญหา ประชาชนทวีความอึดอัดขึ้นทุกวัน ขณะที่ความหวังที่จะแก้ปัญหาไม่มีอยู่เลย
ทุกคนทุกฝ่ายไม่รู้จะทำอย่างไรกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
ประชาชนก็ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งพาใคร
ประเทศกำลังเผชิญกับความทุกข์
ในที่สุด สถานการณ์ที่เพิ่มขึ้นทุกขณะก็ต้องมีการระเบิดออก
วันเวลาแห่งการสิ้นสุดความอดทนคงใกล้มาถึงแล้ว
ช่วงนี้..เป็นความสุขที่หายไปของคนไทย จริงๆ ค่ะ..