มีคำกล่าวถึงครูและวิชาชีพครูที่น่าประทับใจ ที่กล่าวโดยท่าน ศ.ดร.สุมน อมรวิวัฒน์ ท่านกล่าวได้ตรงกับใจของผู้เขียนมาก จนอดไม่ได้ที่จะขอนำมาขยาย ให้กับเพื่อนครูและกลุ่มคนทำงานที่ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเป็นครูของกันและกัน ท่านกล่าวไว้ดังนี้ค่ะ.....
ศาสตราจารย์ ดร.สุมน อมรวิวัฒน์
การเป็นครูมีลักษณะเป็นวิชาชีพ ไม่ใช่อาชีพ เพราะวิชาครูเป็นศาสตร์ที่ถือว่าผู้เรียนสำคัญที่สุด ครุศาสตร์จึงมีวิชาที่ครอบคลุมพัฒนาการทุกด้านทุกวัยของชีวิตผู้เรียน มีทฤษฎีรองรับแนวปฏิบัติอย่างชัดเจน ช่วยส่งเสริม สร้างสรรค์การเรียนรู้ ตลอดจนการวัดและประเมินประสิทธิภาพการเรียนรู้ ก็มุ่งตรงที่คุณลักษณะผู้เรียนเป็นสำคัญ
ด้วยเหตุนี้.....ครูจึงมิใช่ผู้รับจ้างใช้แรงงาน การเจรจา การต่อรองใดๆของครู จึงกระทำเพื่อการเจริญของศิษย์ มิใช่........เพื่อตนเอง
**************************
น่าคิดลักษณะวิชาชีพให้มุมมองใหม่
สวัสดีค่ะ คุณเบดูอิน
แล้วคุณคิดเห็นเป็นอย่างไรบ้างคะ
อยากทราบในมุมมองของคุณค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
สวัสดีค่ะ คุณศรีกมล
ค่ะ จิตวิญญานของความเป็นครู
สำคัญมากที่สุดจริงๆค่ะ......
ครูเป็นศาสตร์ที่ถือว่าผู้เรียนสำคัญที่สุด
ผมชอบนิยามนี้มาก-และเคารพในความเป็น "ครู" เสมอมา...
ขอบคุณครับ สำหรับบันทึกสั้นๆ แต่ได้ใจความนี้
ค่ะ และครูอย่างแป๋มก็เคารพในความเป็นครูของคุณค่ะ คุณแผ่นดิน
ที่เห็นและเป็นอยู่คือครูส่วนหนึ่งจะเอาประโยชน์ของตนมาก่อน โดยเอาเงินเป็นตัวตั้ง พอได้เงินเพิ่มก็บอกว่าตนเองก้าวหน้า ส่วนประโยชน์ของลูกศิษย์มาทีหลัง หรือบางทีไม่มาและไม่มีเลย จะแก้ตรงไหน อย่างไรครับครูแป๋ม
สวัสดีค่ะ ท่านบวร
ปัญหานี้มีมานาน ใครที่มีจิตที่กอรปไปด้วยคุณธรรม กล้าพอที่จะไปต่อรองเพื่อลูกศิษย์ กลับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่า "ฆ่าตัวเอง" น่าสงสารผู้เสียสละซึ่ง "แกว่งเท้าหาเสี้ยน" เป็นยิ่งนัก....การคัดเลือกผู้ที่จะมาเรียนวิชาครูอย่างจริงจัง เน้นการเรียนดีและมีคุณธรรม โดยผ่านกระบวนการจากสถาบันที่ผลิตครูจริงๆ ไม่ทราบว่าแนวคิดนี้แป๋มจะฝันไปไกลเกินไปหรือเปล่านะคะ (ส่วนใหญ่รู้ทั้งรู้แต่ก็หุบปากเงียบ โรงเรียนไม่ใช่ของฉันคนเดียว ประเทศไม่ใช่ของฉันคนเดียว...อุ๊บ!!!!!)
สวัสดีค่ะ ครูแป๋ม
ครูทำเพื่อลูกศิษย์จริงๆค่ะ
ให้กำลังใจครู นะคะ
เห็นด้วยที่สุดครับคุณครูแป๋ม
ขบวนการคัดกรองผู้ที่จะมาเป็นครูควรคัดกรองจากผู้ที่เรียนดีและมีจิตสำนึกด้านคุณธรรมและจริยธรรม
ในสังคมควรสร้างค่านิยมให้ผู้ที่เรียนดีเสียสละหันมาสมัครเรียนครูกัน
โดยการยกย่องวิชาชีพครูเป็นวิชาชีพที่สูงส่งในสังคมเท่าเทียมกับวิชาชีพแพทย์
รัฐต้องให้สวัสดิการและความมั่นคงในชีวิตให้แก่ครูทั้งปัจจุบันและอนาตคตอย่างสมเหตุผล
สวัสดีค่ะ แม่ต้อย ผู้เป็นตัวแบบการทำงานของแป๋มผู้หนึ่ง
ขออนุญาตแม่ต้อย บอกกล่าวที่มาที่ไปที่หลายคนเมลล์มาสอบถามแป๋มมากมายหลายท่าน ถึงแรงบันดาลใจที่ดูจะสูงส่งเกินมนุษย์มนาโดยทั่วไป ขออนุญาตตอบที่นี่เลยนะคะ (ขอแม่ต้อยด้วยค่ะ)
เริ่มแรกเลยแป๋มศึกษาเรื่องราวและอุดมการณ์อันแรงกล้าของบุคคลผู้เป็นต้นแบบนับจากผู้เป็นบิดา ผู้หลักผู้ใหญ๋ในวงการศึกษา อาศัยการสังเกตแบบครูพักลักจำสั่งสมความเป็นตัวตน จนเลือกที่จะดำเนินชีวิตในเส้นทางที่การ"สร้างคน" ขอเป็น "ครู" สละกรอบของสังคมที่หมายมั่นให้ไปสู่การ"ซ่อมคน"ด้วยโควตาเป็นแพทย์ แม้จะถูกกดดันจากกระแสสังคมในขณะนั้น แต่ก็อดทนจนทุกคนยอมรับพร้อมให้คำมั่นกับบูรพาจารย์จะเป็นครูที่ดี ไม่ทำให้ผิดหวัง ความเข้าใจเด็กห้องคิงของครูแป๋มจึงลึกซึ้งที่สุดจากชีวิตของตนเอง เห็นรอยยิ้มของทุกท่านทุกครั้งที่ได้ไปกราบขอพรในวันสำคัญของครูจึงมีแต่คำอวยพรที่เป็นมงคลชีวิตให้แป๋ม นั่นเองจึงเป็นที่มาแห่งเรื่องราวที่ท่านได้เห็นได้ทราบภาพที่นำเสนอ อันเกิดจากที่มาที่ไปจากหัวใจที่มอบให้กับวงการศึกษาไทยตลอดไปค่ะ...ปัจจุบันแป๋มจะกลับไป"สำนึกรักบ้านเกิด"ด้วยการทำประโยชน์ให้กับโรงเรียน และมหาวิทยาลัยที่เคยเรียนมาในลักษณะ"ปิดทองหลังพระ"มากกว่าค่ะ
นี่คือเรื่องจริงจากชีวิตครูไทยคนหนึ่งค่ะ
ขอบคุณแม่ต้อยด้วยนะคะ
ขอขอบคุณ ท่านอาจารย์สุวัฒน์ เป็นอย่างสูงค่ะ
แม้ว่าท่านจะเป็นเภสัชกรโดยอาชีพ
แต่เข้าใจในเรื่องของวงการศึกษา
ได้อย่างน่ายกย่อง..ขอบคุณค่ะ
คนส่วนใหญ่ต่างทำทุกสิ่งเพื่อตัวเอง ครูแป๋มเป็นคนกลุ่มน้อย
อย่าเพิ่งเหนื่อยล้าก่อนนะคะ เอาใจช่วยอยู่
ค่ะ คุณปริม การที่แป๋มคิดที่จะทำ
ในสิ่งที่คนอื่นเขาไม่ค่อยทำอาจดู
แปลกแต่เป็นเรื่องดีนะคะแม้จะยาก
และต้านกระแสสังคมแต่แป๋มก็จะทำ
ทำสิ่งดีดีต่อไปค่ะ.เป็นกำลังใจให้กันนะคะ.
คำว่า วิชาชีพครู ยังคงเป็นเครื่องหมาย ??? ในสมอง
ถ้าผมเรียนจบหลักสูตร วิชาชีพครู ผมคงได้คำตอบ
ดีใจที่ประเทศไทย มีครูแป๋ม ครับ
สวัสดีค่ะ คุณลูกอม 3 เม็ดบาท
แม้จะไม่ได้จบวิชาชีพครู แต่สามารถให้ข้อคิดเห็นได้ค่ะ
ขอบคุณที่เห็นคุณค่าของครูไทยเรานะคะ
สวัสดียามดึกนะครับคุณแป๋ม
รู้มั้ยครับว่า เวลาเดย์นอนดึกทุกครั้ง ต้องคอยลุ้นว่าจะเจอคุณแป๋มมั้ย อิอิ
ดีใจทุกครั้งที่เจอนะครับ :)
มิใช่เพื่อตนเอง ชอบจัง
สวัสดีอีกครั้งค่ะ คุณเดย์
แป๋มเองจะพักผ่อน "แอบงีบ" ช่วงที่คนเขาตื่นอยู่
และเมื่อใดที่เขาหลับ...ก็...ถอดหัว...เตรียมออกไป....หากิน.......แหวะ..ไม่ใช่ค่ะ...ไม่ใช่กระสือนะคะ. แต่สาระที่แท้จริงคือ การทำสมองให้โปร่ง ทานกล้วยหรือส้ม 1 ผลบวกน้ำอุ่น 1 แก้วก็พร้อมแล้วค่ะ กับการ
เริ่มจับงานวิจัยต่อไป หากรู้สึกเครียด ก็จะหันมาพูดคุยกับชาว G2K แล้วค่อยกลับไปทำงานวิจัยอีกทีค่ะ...เช่นกันค่ะ ดีใจเมื่อเจอคุณเดย์ค่ะ
ครูแป๋ม ขอพรพระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์
โปรดดลบันดาลให้ พี่มหาเหรียญทอง
ปราศจากความทุกข์ และสนุกสุขสันต์
ในวันสงกรานต์ 2552 ตราบนี้และตลอดไปค่ะ.