โปรดอ่านด้วยวิจารณญาณ  วางตัวเป็นกลาง  ไม่มี bias แบบนักวิจัย  เอิ๊กเอิ๊ก......วันนี้  มีคนชมว่า....ครูอ้อยน่ารัก  ตั้งหลายคน  หลังจากที่  ผลงานทางวิชาการของเพื่อนๆๆได้ลงไปอยู่ในกล่องขนาดต่างๆกันแล้ว  นำไปวางที่เขตพื้นที่แล้ว  สบายใจกันแล้ว  ก็ยิ้มแย้มแจ่มใสกัน  และชมครูอ้อยหลายๆคนว่า.....อ้อยมันน่ารักมากๆๆ

*****

อยู่เฉยๆๆ จะมาชมกันว่า.....น่ารัก  ไม่มีเหตุผลเลย 

นอกจากพ่อบ้านที่ชมแบบนี้  ก็มีลูกๆๆ ญาติพี่น้อง 

มิตรรักที่เข้าใจกัน  มีใจให้กันเท่านั้นที่ชม.....

ก็เก็บไว้ไม่ได้เลยต้องนำมาเล่าให้อ่านน่ะสิคะ 

อย่าหมั่นไส้เลย  มันเป็นเรื่องจริงจริ๊ง  

หลายเดือนที่ผ่านมา  ครูอ้อย  นั่งทำงานเงียบๆ  ก็จะมี เพื่อนครู  มาหา  มาถาม  มาขอ  มาลอก  มาเรียน   เพื่อให้ถึงฝั่งฝันของตนเอง  ในเรื่องผลงานทางวิชาการเพื่อขอเลื่อนวิทยฐานะ 

ครูอ้อยก็ให้ ให้  ให้  จนเกือบ......ไม่พูดตรงนี้  ให้ท่านๆๆเติมเอาเองว่าอะไรนะ  เกือบอะไรนะ..... 

มาจวบจนนาทีสุดท้าย  ครูอ้อยก็ตะบะแตก  ดีนะ  ที่ตะบะแตกกับเพื่อนที่เข้าใจ  ไม่งั้น......สิ่งที่ทำมาเป็นเวลาแรมเดือน  คงมลายสิ้นไป  และ  คำว่า.....น่ารัก  ก็จักไม่เกิดขึ้นแน่นอน

*****

งานของครูอ้อย มี 2 ชิ้น  ชิ้นหนึ่งเสร็จนานแล้ว  อีกชิ้นหนึ่งเพิ่งจะเสร็จ  เมื่อวันที่ 25 นี้ที่ผ่านมาเอง 

งานที่เสร็จ  ที่นำภาพมาโชว์นั้นล่ะค่ะ 

จากนั้น  ครูอ้อย ก็ตั้งหน้า  ตั้งตา  ตั้งใจ  ช่วยเพื่อนครู  ทั้งในกลุ่มของตนเอง  และเพื่อนที่สอนวิชาอื่นๆ  มีหนังสือเชิญเป็นที่ปรึกษาหลายๆท่าน  เพราะคิดว่า.....

งานชิ้นนี้  ก็คือ  หมูในอวย 

แต่พระเจ้าช่วย กล้วยทอด  มันพลิกชะตาได้ทีเดียว  เพราะงานของครูอ้อย หายไปหมดทั้ง โฟลเดอร์ทีเดียว 

มารู้วันเกือบสุดท้าย  เมื่อเพื่อนๆ ไปเข้ารูปเล่มแล้ว สบายใจแล้ว  จึงเปิดไฟล์เพื่อ  พริ้นท์งานของตนเอง......

พระเจ้าช่วยอีกครั้ง.....ครูอ้อย พบไฟล์ เล็ก  ที่เป็นรายละเอียดของการทดลอง  เก็บใส่โฟลเดอร์เพื่อจัดลง ซีดี  ส่ง 

แต่เมื่อเวลา 15.30 น.  ครูอ้อยกำลังเรียงงาน  3 ก๊อปปี้ 

คิดถึงเพื่อน  โทรศัพท์หาเพื่อน  เพื่อถามว่า.....เป็นอย่างไรบ้าง  ส่งงานฉลุยไหม 

เพื่อนกลับตอบว่า......เอออ้อย  เราได้ยินที่นี่พูดว่า.....ไม่ต้องส่งเอกสารเลย  ขอแต่รายชื่อ  กรรมการกลั่นกรอง

เท่านั้นล่ะค่ะ  ครูอ้อย ถึงกับ  พูดรวดเดียวกับเพื่อนว่า.....ทำไมไม่มีคนบอกเราเลย  

นี่มันเกิดอะไรขึ้น 

ครูอ้อยรีบกลับมาโรงเรียน  ให้เขาทำหนังสือออก  พอดีท่าน ผอ.อยู่ลงนามและครูอ้อยก็เก็บของ  ปิดห้อง

 รีบขับรถบึ่งไปเขตพื้นที่ทันที.....

*****

จากนั้น  มาถึง  เช้าวันนี้  ครูอ้อย หลับสบาย  ฝนตก  ทำให้ครูอ้อยหลับรวดเดียวเกือบสว่าง  และมาโรงเรียนด้วยอารมณ์แจ่มใส 

ครูอ้อย ได้ยินประกาศเรียกครูอ้อยมารับหนังสือราชการที่มายังครูอ้อยโดยตรงเพื่อไปอบรมสัมมนาวันที่ 7-11 ที่จะถึงนี้ 

ท่าน ผอ.ไม่ลงนาม และบอกกับคนงานว่า.....ไม่ต้องเอามาให้ ผอ.เนื่องจากเป็นหนังสือมาหาครูอ้อยโดยตรง.....

อ้าว  ก็ท่านเป็น ผอ.เราเป็นครูน้อย จะไปไหนมาไหนก็ต้องเรียนให้เจ้านายทราบ.....มิใช่หรือ 

ครูอ้อยลุกขึ้นพูดในที่ประชุมว่า.....วันที่ 7-11 นี้  ครูจะไปอบรมสัมมนาค่ะ 

ท่านก็ถามว่า.....ใครไป 

อ้าว! ไหนบอกกับคนงานว่า......หนังสือฉบับนี้ ยิงตรงมาหาครูอ้อย  .....

ครูอ้อยไหวทัน  จึงตอบอย่างไพเราะว่า.....สพฐ.มีหนังสือมาหา ดิฉันโดยตรงค่ะ  จึงขอเรียนให้ท่านทราบในที่ประชุมโดยทั่วกันค่ะ  เพราะท่าน ผอ.ไม่ได้ลงนามในหนังสือ

*****

จากนั้น  เลิกประชุม   ครูอ้อยลงไปถ่ายเอกสาร 

มีเพื่อนครู  เดินมาหาครูอ้อย  นั่งลงแล้วพูดกับครูอ้อยว่า.....อ้อย เธอน่ารักมาก  เมื้อกี้นี้  ในที่ประชุม 

ครูอ้อย งง งง และงง