รวมกลอนสอนใจวัดอัมพวัน :

 

ยามเป็นเด็กต้องเรียนหมั่นเขียนอ่าน       ยามหนุ่มสาวหมั่นทำงานหาทรัพย์สิน

ยามแก่เฒ่าเฝ้าภาวนาเป็นอาจิณ            ทำอย่างนี้ก็จะสิ้นความทุกข์เอย

 

วิปัสสนาดีนักรักความสงบ                    พบความสุขแสนวิเศษกิเลสหาย

เกิดสมาธิสติดีอินทรีย์กาย                    สุขสบายสู่สถานนิพพานเอย

 

 เราไม่ผูกใจไว้กับอะไร                       เราก็ไม่ต้องเสียอะไร

 

 บุญทานจะมีผลไซร์                          เมื่อผู้ยากไร้ได้ใช้ทาน

 คนโง่เอาจิตไว้ที่ปาก                         คนฉลาดเอาจิตไว้ที่ใจ

 ไม่สู้ไม่หนีทำดีไป                            ทำดีไม่ได้ดีให้รู้ไป

 

 

ธรรมะสว่างใจ

เสียงพระธรรมส่องสว่างทางชีวิต            ฟังสักนิดชีวิตนี้จะมีค่า

ตื่นยามเช้าได้ฟังธรรมพระสัมมา            เกิดปัญญาพาตนพ้นโลกีย์

โอ้พระธรรมผ่องใสไกลกิเลส                เสียงพระเทศน์ชี้ทางสว่างให้

บำเพ็ญทานภาวนารักษาใจ                   ให้สดใสด้วยพระธรรมนำส่องทาง

 

 

ดีอยู่ที่ละ  พระอยู่ที่จริง  นิพพานอยู่ที่ความสงบ


        เขาร้ายมา     อย่าร้ายตอบ    เขาไม่ดีมา    จงใช้ความดี    เข้าแก้ไข       

 

คนตระหนี่    ให้ของที่ต้องใจ   คนพูดเหลวไหล   เอาความจริงใจเข้าไปสนทนา


กันอยู่ที่แม่   แก้อยู่ที่พ่อ   ก่ออยู่ที่ลูก   ปลูกอยู่ที่ครู


วิริเยนะ ทุกขมัจเจติ  =  คนจะพ้นทุกข์ได้เพราะความเพียร

 

 

ที่มา : หนังสือรวมคติกลอนสอนใจในวัดอัมพวัน