การเดินทางไปลาวครั้งนี้ เลือกใช้การเดินทางในหลากหลายรูปแบบ

ทำให้ได้ทั้งรสชาดและธรรมชาติที่ยากจะลืม

โดยเริ่มจากการบินจาก "ไทย" ไป "หลวงพระบาง" ด้วยสายการบิน

"บางกอกแอร์เวย์"

 

 

หลังจากที่พัก "หลวงพระบาง" เที่ยวชมทั้งธรรมชาติ และวิถีชีวิตอย่างเพลิดเพลินแล้ว

ก็ออกเดินทางไปยัง "เวียงจันทน์" ทางเรือ ล่องตามลำน้ำโขง ใช้เวลาถึง 2 วัน

ซึ่งถ้าเป็นการเดินทางด้วยรถ จะใช้เวลาเพียง 7-8 ชั่วโมง

แต่ 2 วัน บนเรือที่ล่องน้ำโขง ได้นำความสุขใจมาเยือนยิ่งนัก

เพราะได้ดื่มด่ำกับ "ภาพระหว่างทาง" และ เรื่องราวต่างๆ ที่แลกเปลี่ยนกันในเรือ

นำภาพริมสองฝั่งโขงมาฝากค่ะ

 

 

ภาพนี้เป็นท่าเรือ ที่หลวงพระบาง

วันออกเดินทางน้ำค้างแรงมาก หมอกเยอะ จนต้องรอให้สายหน่อย

ไม่งั้นจะเป็นอันตรายในการล่องเรือ

 

 

ระหว่างรอให้หมอกจาง

ก็นั่งดื่มกาแฟลาวและอาหารยามเช้า ริมท่าเรือ ไปพลางๆ


 

 

ได้ออกเดินทางแล้ว "แม่น้ำโขง" ที่แสนเยือกเย็น  สงบ และน่าค้นหา

 

 

โขดหิน  เนินดิน เนินทราย และความสมบูรณ์ของธรรมชาติ

มักจะยืนตระหง่านอยู่ฝั่งลาว

แต่พอหันหน้ามาฝั่งไทย เราจะเห็นเสาไฟฟ้า ถนน และร่องน้ำลึก

เพราะดูดทรายไปขายเยอะ (เห็นรถดูดทรายทางฝั่งไทย เป็นระยะๆ)

 

 

ตลอดริมฝั่งโขง (ฝั่งลาว) จะเห็น แปลงผักของชาวบ้านไปเกือบตลอดทาง

 

 

ภาพไม้ซุงที่ถูกตัดจำนวนมาก

ถูกดันให้ไหลมาอยู่ริมน้ำ(ฝั่งลาว) เพื่อนำมาล่องไปขาย

 

 

ชาวบ้านจะนำผลผลิตทางการเกษตร เช่น ถั่วดิน มัน ฟืน และอื่นๆ

ใส่กระสอบมารอเรือบรรทุกสินค้าที่จะแวะซื้อตลอดเส้นทาง

 

 

เรือบรรทุกสินค้าที่เป็นพืชผลทางการเกษตร ที่ใช้แม่น้ำโขงเป็นเส้นทางขนส่ง

 

 

"ร่อนทอง" อีกอาชีพหนึ่งที่พบเห็นได้ตามริมฝั่งโขง

 

 

สภาพการตั้งบ้านเรือนที่อยู่ริมฝั่งโขง ฝั่งลาว

 

 

"หลักบอกแก่ง" เพื่อให้คนเรือมองเห็นและเลี่ยงหลบ อุปสรรคกลางน้ำ

 

 

บางช่วงตอนของแม่น้ำโขง จะมีคลื่นและความเชี่ยวกราด

ต้องอาศัยความชำนาญของคนเรือในการหลบหลีก หรือชะลอเรือ

 

 

"สัญญาณบอกร่องน้ำ" เพื่อให้หลบหลีกเนินทราย

 

 

การดูดและขนทราย ใส่กระสอบ เป็นอีกหนึ่งอาชีพริมน้ำโขง

 

 

ให้ทายว่า "ฝั่งไทย" หรือ "ฝั่งลาว"

 

 

เรือนแพ ที่อยู่อาศัยอีกแบบหนึ่งของชาวน้ำโขง

  

...............

 

การเดินทางด้วยเรือใช้เวลานาน พักในเรือไม่สะดวก

ดังนั้น  เราจึงแวะค้างคืนที่ "บ้านปากลาย" เป็นเมืองท่าริมน้ำโขง

 

 

"บ้านปากลาย"  เป็นเมืองท่าขนถ่ายสินค้าที่เป็นผลผลิตทางการเกษตร

เพื่อรวบรวมและส่งต่อไปแหล่งใหญ่ของลาว

...............

 

เช้าจึงเดินทางต่อเพื่อไปถึงจุดหมาย คือ "เวียงจันทน์"

เราถึงเวียงจันทน์เกือบค่ำ เลยได้ภาพบรรยากาศ "อาทิตย์อัสดง"

ที่แสนงามมาฝาก  ต่อไปนี้...

 

 

 

 

 

 

ตะวันลับขอบฟ้าแล้ว  แต่...เสน่ห์แห่งลำน้ำโขง ไม่จางหายไปจากใจ.

 

..........................

pis.ratana บันทึก
สถานที่  ลำน้ำโขงจากหลวงพระบางไปเวียงจันทน์


ดวงจำปา - พี่หงา