เฮ้อ...อิจฉาชาวศรีวิกรม์กันจังเลย...เพราะวันนี้ปิดโรงเรียน....ผู้บริหารพาชาวศรีวิกรม์ไปพักผ่อน...ทำกิจกรรมกันที่สวนบวกหาด...ชะอำ...ส่วนที่บ้านก็ไปเชงเม้งที่อยุธยาและเลยไปพักผ่อนกันที่พัทยาต่อ..อ.ปิ เลยอยู่บ้านคนเดียว....อดเลยเรา... 
ความที่ยังพักฟื้นอยู่ เลยไม่ได้เข้ามาเขียนบทความ มารู้อีกที หลานสาวจอมแก่น...ยายปัน ปัน แอบทำหน้าที่แทนไป 2 เรื่องซะแล้ว...เขาเรียกว่า ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ... 
ไม่เพียงเท่านั้น ยังคอยเปิด SVK FORUM เช็คว่ามีแฟนคลับเข้ามาอ่านของตัวเองบ้างหรือเปล่า....ทำตัวแข่งกับแม่จิ๋ว.... 
สิ่งนี้ทำให้เห็นว่า ผู้ใหญ่ทำอะไร เด็กๆก็มักจะเลียนแบบ...ถ้าเราปลูกฝังเด็กๆในสิ่งที่ดีงาม ให้เขาเห็นอยู่ทุกวัน เขาก็จะเลียนแบบในสิ่งที่ดี เป็นประโยชน์กับตัวเอง และผู้อื่นได้ แต่ถ้าผู้ใหญ่ทำตัวไม่ดี ไม่เป็นผู้ใหญ่ที่ดี เด็กๆก็จะเติบโตไปเป็นคนไม่ดีด้วย...
บางที อ.ปิ ก็เผลอทำบางอย่างที่ไม่ดีให้ปัน ปัน เห็น เช่น นอนอ่านหนังสือไป กินขนมไปด้วย ปัน ปันก็เอาอย่าง อ.ปิ ต้องรีบบอกว่า...ปัน ปัน ลุกขึ้น นอนกินไม่ดี อย่าเอาอย่างแม่จิ๋ว แม่จิ๋วลืมตัวไปชั่ววูบ...ปัน ปัน ก็จะลุกขึ้นทันที....
บางครั้ง ปัน ปัน ไปเอาภาษาวัยรุ่น ภาษาผู้ใหญ่ที่เขาได้จากการฟังผู้ใหญ่พูดบ้าง จากทีวีบ้าง อ.ปิ ก็ต้องคอยชี้แนะว่า อันไหนควรพูด อันไหนไม่ควรใช้....เขาก็ดื้อ ไม่เชื่อบ้างตามภาษาเด็ก..เถียงเก่ง มีเหตุผลเยอะ..อย่างไปต่อผมมา ก็เพราะเห็นดาราต่อกัน ก็อยากบ้าง ทำเอาอาม่าเครียด ต่อว่าจนปัน ปัน ต้องเอาหมอนปิดหูนอนไปหลายวัน.... 
ตอนพ่อปัน ปัน ซื้อคอมฯ ใหม่มา ใส่เกมต่อสู้เข้าไป เพราะเป็นผู้ใหญ่แล้ว และจะเล่นเพื่อคลายเครียด เวลากลับมาจากต่างจังหวัด....ปัน ปัน นั่งดูพ่อเล่น แล้วก็หัดเล่นบ้าง...ทำเอา อาม่า และแม่จิ๋ว ต้องว้ากพ่อปัน เพราะกลัวทำให้ปัน ปันติดเกม ......ปัน ปัน บอก ไม่หรอกม่า เล่น แป๊บเดียว...
อ.ปิ เลยอนุญาตให้เล่นได้ แต่หาเกมเด็กๆ เช่นเกมแต่งตัวตุ๊กตา ทำขนม..หรือของบาร์บี้มาให้เล่นแทน....อ.สมคิด ก็หาเกมประเทืองปัญญามาให้ฝึก.... ปัน ปัน ก็ชอบเพราะมีเยอะและสนุก....
วันหนึ่ง ปัน ปัน เล่นเกมยิงอึ อยู่ อ.ปิ เห็นเข้าก็ถามว่า ทำไมเล่นอะไรสกปรก ไม่เล่นเกมฉลาดๆบ้าง....เขาตอบว่า ..ก็แม่จิ๋วแหละ..เอามาลงให้เล่นเอง...แต่ก็ โอ นะแม่จิ๋ว เพราะต้องพยายามเก็บอึ ให้ลงโถส้วมให้เป็นระเบียบ ไม่ให้ลงหัวคน ...อิอิ...ใช้ได้ งั้นเล่นต่อไปได้.... 
ปิดเทอมนี้ วันๆ ปัน ปัน และน้องเฟิร์ส ลูกของพี่ชายอีกคน ก็จะผลัดกันเล่นเกมคอม ฯ ซึ่ง อ.ปิ กำหนดให้เล่นคนละ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น....ทั้ง 2 ก็เชื่อฟังดี.....
เมื่อเช้า อ.ปิ ได้ดูรายการทีวีรายการหนึ่ง เขาบอกว่า จากงานวิจัย พบว่า คนทุกเพศทุกวัยติดเกมกัน ไม่ใช่มีแต่เด็กๆ โดยผู้ชายติดมากกว่าผู้หญิง ถ้าวันหนึ่งเล่นเกิน 3 ชั่วโมงก็มีเเววว่า เริ่มติดแล้ว บางคนเล่นข้ามวัน ข้ามคืน ข้าวปลาไม่กิน นอนก็ไม่นอน....เสียผู้เสียคนไปเลย อย่างที่เราพบเจอตามข่าวบ่อยๆ...
โดยเฉพาะเกมของบรรดาเพศชาย ที่เป็นพวกเกมต่อสู้ ฟาดฟัน เตะต่อย สร้างพฤติกรรมก้าวร้าวให้กับเด็กๆ
เป็นปัญหาของสังคม....การปล่อยให้เด็กเล่นจนติดทำให้เกิดผลเสียมากมาย เช่น
..เสียสุขภาพทั้งทางกาย และสุขภาพจิต
..เสียการเรียน เพราะเบื่อไม่อยากไปโรงเรียน สมองไม่ทำงาน คิดอะไรไม่ออก
...เสียเงิน บางคนยังหาเงินไม่ได้ ก็ทำตัวเป็นโจร เป็นขโมยตั้งแต่เด็กเพื่อหาเงินไปเล่นเกม
..เสียเพื่อน เพราะหมกมุ่นอยู่กับตนเอง ไม่คบเพื่อน ไม่มีสังคม
..เสียเวลา เพราะใช้เวลาหมดไปกับการเล่นเกม ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์กับตนเอง หมดอนาคต
..เสียชีวิต อันนี้ สำหรับรายที่ติดหนักจนหัวใจวายตายคาเกมเลย..
อันที่จริงเกมที่ฝึกให้เด็กรู้จักคิด แก้ปัญหาก็มีเยอะ ถ้าผู้ปกครอง พ่อ แม่ จะคอยดูแลใกล้ชิด ก็จะเป็นประโยชน์กับเด็ก
ที่โรงเรียนก็มีเด็ก 2-3 คนที่ติดเกมมากจนไม่ยอมมาเรียน พ่อ แม่ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เพราะปล่อยให้เขาเล่นโดยไม่เคยดูแลมาก่อน จนตอนนี้หมดปัญญา มาขอคำแนะนำว่าจะทำอย่างไร ขอให้พูดกับเด็กด้วย...
หากยังไม่ติดหรือเพิ่งเริ่มต้นติดเกม วิธีแก้ปัญหาในเรื่องนี้ก็ไม่ลำบาก แต่ถ้าเป็นมากแล้วคงไม่สามารถบอกให้เด็กเลิกทันที...แบบหักดิบได้....เพราะติดงอมแงมแล้ว แต่คงต้องค่อยๆพยายามทำให้ดีขึ้นมากกว่า...
ลองทำดูนะคะ
1. ผู้ปกครองต้องหาสิ่งอื่นที่น่าสนใจ หรือกิจกรรมอื่นๆมาดึงดูดความสนใจแทนการเล่นเกมอย่างเดียว
2. กำหนดเวลาในการเล่น....ต้องวางกฎ กติกา ให้เขา....
3. ต้องคอยพูด แนะนำ ว่าเล่นเกมมากไม่ดีอย่างไร แม้เด็กจะไม่อยากฟัง ก็ต้องพูด
4. ถ้าเด็กที่เป็นมากแล้ว อย่าไปห้าม....ปิดเครื่องทันที... หรือยกคอมฯทิ้ง อะไรแบบนี้.. แก้ปัญหาไม่ได้ เด็กยิ่งจะเตลิดเปิดเปิง หนีไปเล่นนอกบ้าน ไกลหูไกลตาเราอีก
. ....อย่างปัน ปัน ในช่วงปิดเทอมนี้ แต่ละวันจะมีกิจกรรมหลอกให้ทำเยอะ.... เริ่มจากบังคับให้เขียนหนังสือทบทวน 1-2 หน้า....(บางวันก็ไม่ยอมทำ) แล้วจะให้ไปดูการ์ตูน... ดูการ์ตูน 1 ชั่วโมง ก็เปลี่ยนให้ไปขี่จักรยาน.... ออกกำลังกาย
....อยากเล่นเกมก็ให้เล่น ครึ่งชั่วโมง ถึง 1 ชั่วโมงพอ จากนั้น ไปว่ายน้ำ...อ่านหนังสือกับแม่จิ๋วบ้าง...นอนเล่นบ้าง...บางทีเขาชอบร้องเพลง แล้วให้ อ.ปิ ถ่ายคลิปเก็บไว้ดู ก็จะทำตามที่เขาขอ.....เหนื่อยเหมือนกัน
สรุป ปัน ปัน ไม่ติดอะไรซักอย่าง แต่ทำได้ทุกอย่าง....อันนี้ ก็อยู่ที่ผู้ปกครองต้องมีเวลาให้เขาด้วยค่ะ ถ้าไม่มีเวลาก็ลำบากนิดหนึ่ง....
แต่อย่างหนึ่งที่อยากให้สอนให้เด็กๆทำจนเป็นนิสัย ก็คือ อ่านหนังสือจนติด....เพราะการอ่านจะทำให้เขาเป็นคนฉลาด รอบรู้ กว้างขวาง...มีโลกทัศน์
อ.ปิ ไม่ได้เป็นคนรักการอ่านตั้งแต่เด็ก เพิ่งมาชอบอ่านก็ตอนทำงานแล้ว เวลาที่ อ.ปิ. อ่าน ปัน ปัน ก็จะมาอยู่ข้างๆหยิบหนังสือมาทำเป็นอ่านด้วย... ตอนกลางคืนก่อนนอนก็ต้องอ่านนิทานให้ฟัง...เมื่อก่อนไปร้านหนังสือ อ.ปิ จะหาซื้อหนังสือฝากเขา แต่เดี๋ยวนี้เขาจะขอซื้อเอง...หนังสือส่วนใหญ่เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่ไม่ใช่ธรรมดา แต่เป็นประเภท....ไม่ยากถ้าอยากมั่นใจ....ไม่ยากถ้าอยากเรียนเก่ง...ไม่ยากถ้าอยากเป็นเด็กดี....ไม่ยากถ้าอยากมีความอดทน...หรือหนังสือ ถาม- ตอบปัญหาเชาวน์ กวนประสาทชาวบ้าน...
อ.ปิ งงเลย อือ...หลานเราก็ไม่เบาเนอะ....ชอบหนังสือการ์ตูนที่เป็นหนังสือแปลของญี่ปุ่น เกาหลี....เขาคุยอีก...โอ๊ย ปันอ่านวันเดียวจบ....ไม่รู้อ่านยังไง ( ปัน ปัน อายุ 9 ขวบ กำลังจะขึ้น ป.4 ค่ะ)
พวกครูก็พยายามจัดกิจกรรมรักการอ่านให้นักเรียนที่โรงเรียน เพื่อส่งเสริมการอ่านของนักเรียน จะได้มีโลกทัศน์กว้างไกล....
ว่าไปแล้ว เสียดายเหลือเกิน..ตอนนี้มีสัปดาห์หนังสือแห่งชาติที่ศูนย์สิริกิต์ อ.ปิ ไปไม่ได้ อยากได้หนังสือดีๆมาอ่าน แล้วจะได้มาเล่า แบ่งปันความรู้ให้ทุกคน...อยากอ่านเรื่อง..ความสำเร็จอยู่ที่หัวใจ....หนูทดลอง....ชาลีกับโรงงานช็อคโกแลต...และอีกหลายเรื่อง.
..อยากไปเดินซื้อหนังสือเข้าห้องสมุด...เป็นโรคติดหนังสือดีกว่าติดอย่างอื่นเป็นไหนๆ....เห็นด้วยไหมคะ ถ้าใครว่าง อย่าลืมไปนะ.... เสียเงิน แต่ได้ความรู้ติดตัวค่ะ 
อ่านบทความดีดีต่อได้ที่ http://cms.srivikorn.ac.th/svk_forum
