เมื่อวานผมได้รับแจ้งทางโทรศัพท์จากกองกลางว่าวันนี้ให้เข้าร่วมงานวางศิลารากฐาน สร้างหอพักนักศึกษาต่างชาติ

วันนี้ก็มาทำงานปกติ เพียงแต่เปลี่ยนรถใช้กระบะแทนที่จะใช้เกียร์ออโต้ตามที่เขาขอร้อง ถึงที่ทำงานก็ให้เจ้าหน้าที่ไปส่ง ณ ที่งาน เพราะดูแล้วผมไปเองไม่ไหว ขับรถไปก็ต้องจอดไว้ตั้งไกล จะให้เดินขึ้นเนินคงไม่ไหวแน่ พอเขาไปส่งแล้วก็ลงจากรถพบท่านวันนอร์พอดี เขาก็ถามอาการของผมทันที ก็เลยบอกเขาไปว่าเป็นงานแรกที่ผมไม่ใช้ไม้เท้า ผมเริ่มทิ้งไม้เท้าตอนไปละหมาดศุบฮฺท่มัสยิด และวันนี้เป็นอิมามที่มัสยิดเป็นครั้งแรกในรอบปี ลูกชายคนเล็กบอกว่า วันนี้ชื่นใจ อาบี(พ่อ)ได้เป็นอิมาม 

เมื่อได้ผมได้นั่งระหว่างพิธีการ ก็เกิดความคิดหลายอย่าง เช่น เงินที่สนับสนุนสร้างหอพักเงินของกาตาร์ แสดงในสภาพเช่นนี้ปรเทศเราได้เงินสนับสนุนจากนอกแม้ไม่มากก็ตาม อย่างน้อยได้ช่วยหางานทำแก่คนไทยกลุ่มหนึ่ง

ตอนต้นๆของการดำเนินงาน ท่านอดีตรัฐมนตรีหมอพลเดช และท่านอารีย์ วงศ์อารยะ ก็มาถึง ท่านพิธีกรก็เปลี่ยนภาษาทันที คิดว่าคงหาไม่ง่ายเลยที่จะได้คนๆเดียวได้พร้อมสามสี่ภาษา คือ ปกติพิธีกรจะใช้ภาษามลายูกลาง(มาเลย์) กับภาษาอาหรับพูด พออดีตรัฐมนตรีเข้ามาเปลียนใช้สามภาษาทันที รายการอาจจะยาวหน่อยแต่คิดว่าดีเพราะเรามีหลายชาติอยู่ด้วยกัน ใช้ภาษาอาหรับหรือภาษาอังกฤษคงเข้าใจได้ไม่หมด เลยจำเป็นต้องใช้อย่างน้อยสามภาษา


พิธีกรประจำงาน

อาคารนี้ได้รับอนุเคราะห์จากคนรวยของประเทศกาตาร์ เป็นผู้หญิงคนหนึ่งบริจาคเพื่อการกุศล คนที่เป็นตัวกลางเพื่อได้งบนี้มาคือท่านกรรมการสภามหาวิทยาลัยที่มาจากประเทศกาตาร์ คือ ชีคอุมัร ชีคอุมัรฺ นี้เป็นคนที่สร้างผลงานมานาน ผมติดตามงานเขียนของท่านตั้งแต่อยู่ปี  1 เมื่อยี่สิบกว่าปีมาก่อน วันนี้ท่านก็ได้กล่าวความเป็นมาของอาคาร เงินที่ได้รับบริจาค และท่านได้เน้นว่าการบริจาคนี้สำคัญเพราะท่านนบี(ศ็อลฯ)ได้กล่าวสรุปได้ว่า มนุษย์เราได้ตายไปแล้วการงานทุกอย่างก็ถูกตัดขาดไปเว้นแต่สามอย่าง คือ บริจาคที่เป็นกุศล(ญารียะฮฺ) การให้ความรู้ที่คนได้รับความรู้จากเขาแล้วบอกต่อไปเรื่อยๆ และลูกที่ดีดุอาขอพรให้แก่พ่อแม่เสมอ  

 


ชีค อุมัรฺกำลังกล่าวรายงานความเป็นมาของงบก่อสร้าง		 

ท่านอุมัรฺ ได้เทปูนวางรากฐานหอพัก