หมู่นี้ที่หน่วยเคมีคลินิกเรามีหลานน้อยตัวเล็กๆอายุเกือบ 2 ขวบ ลูกชายคุณถวิลของเรานั่นเอง มาแวะเยี่ยมเยียนพวกเรากันอยู่บ่อยๆแทบทุกวัน ทำให้ป้าโอ๋ย้อนคิดไปถึงสมัยที่ 3 หนุ่มน้อยยังเล็กๆ สมัยที่ลูกๆยังพูดไม่เก่ง ยังสื่อสารให้เราเข้าใจได้ไม่เต็มที่นัก แต่สิ่งหนึ่งที่เราพ่อแม่ทั้งหลายมีเป็นพิเศษต่างจากคนอื่นๆก็คือ เราแต่ละคนจะเข้าใจภาษาของลูกเราเองได้มากกว่าใครๆ รับรองได้ว่าพ่อแม่ทุกคนจะยืนยันได้ ใช่ไหมคะ
สิ่งที่อยากจะเอามาเขียนบันทึกไว้ในวันนี้ก็คือ สิ่งที่ได้ยินลูกพูดแล้วไม่เคยลืมเลย เพราะทำให้เราระลึกได้ว่า เด็กเล็กๆก็มีความคิด มีความชอบไม่ชอบของเขาเอง นั่นก็คือ ตอนที่ น้องฟุงอายุ 3 ขวบนิดหน่อย เขามากอดคอคุณแม่แล้วก็บอกว่า "แม่อย่าบอกให้ฟุงหอมใคร หรือให้ใครหอมฟุงได้ไหมครับ" คุณแม่ก็เลยถามเขาว่า "ทำไมเหรอลูก" น้องฟุงบอกว่า "ฟุงโตแล้ว ฟุงไม่ชอบหอมคนอื่นหรือให้คนอื่นหอม"
สิ่งที่ลูกพูดทำให้เราคิดได้ว่า ลูกน่ารักมากที่เมื่อไหร่ที่เราพูดต่อหน้าคนอื่น เขาก็จะทำตามที่เราบอกแต่โดยดีเสมอ แต่จริงๆแล้ว ลูกอาจจะไม่ได้อยากทำก็ได้ หลังจากนั้นมาทำให้คิดมากขึ้นทุกครั้งที่บอกให้ลูกทำอะไรกับคนอื่นๆ เพราะเราพ่อแม่มักจะคิดว่าลูกเป็น"คนของเรา" เราอยากให้ลูกทำอะไร เราก็บอกให้เขาทำ สารพัดเรื่องที่เรามักจะเป็นผู้บอกให้ลูกทำ โดยที่บางครั้งเราอาจจะลืมไปว่า ลูกของเรา ไม่ว่าจะเล็กสักเพียงไหน เขาก็คือบุคคลคนหนึ่งที่มีความคิดเป็นของตัวเอง เพราะฉะนั้นก่อนจะสั่งให้ลูกทำอะไร อย่าลืมดูปฏิกิริยาและอ่านภาษากายของลูก (ที่เรานี่แหละคือผู้เชี่ยวชาญที่สุดสำหรับลูกของเราเอง) กันก่อนด้วยนะคะ
โดนใจมากค่ะพี่ นี่ตอนแรกๆ ก็ไม่ได้คิด ทำเอาตามที่เราเห็นควร แต่น้องทีมพูดว่า ผมอยากมีสิทธิ์ตัดสินชีวิตผมเองในบางเรื่องนะ ตอนหลังเลยใช้วิธีถามความสมัครใจทุกครั้ง เจ้านี่พูดจาภาษาผู้ใหญ่เพราะอยู่กับเราไม่ค่อยได้พูดคุยเหมือนเขาเป็นเด็กเล็กๆ ค่ะ บางครั้งเลยมีสะอึกบ้างเหมือนกัน
น่าดีใจแทนน้องทีมนะคะที่เขาได้อยู่กับผู้ใหญ่ที่ใจดี แต่ละบุคลิกต่างๆแบบกัน ดูเหมือนทุกคนจะให้ความเข้าใจน้องทีมดีออกค่ะ เขาถึงคิดได้เหมือนผู้ใหญ่ในหลายๆเรื่อง พี่ชอบฟังความคิดเด็กๆค่ะ ถ้าเราตั้งใจฟัง นอกจาก"ได้ใจ"เขาแล้วยังทำให้เรา"ได้คิด"อะไรที่บางทีเราก็ลืมนึกไปเสมอๆนะคะ เสียดายที่ตอนลูกเล็กๆไม่ได้จดไว้เยอะๆ คำพูดเจ็บๆคันๆของเด็กๆนี่แหละ น่าเก็บมาเล่าสู่กันฟังค่ะ