ธรรมชาติมีสองด้านเสมอ สุข-ทุกข์,ดี-เลว,ขาว-ดำ เป็นต้น และทุกสิ่งก็มักจะอยู่ใกล้ๆกันแค่นี้เอง
เวลาไปทะเลเรามักจะได้ยินเสียงคลื่นลม ดังก้องกังวาลอย่างเป็นจังหวะ ไพเราะน่าฟัง บางครั้งยืนชมผืนน้ำที่สะท้อนแสงตะวันระยิบระยับ พร้อมฟังเสียงคลื่นเห่กล่อม ทำให้เพลิดเพลิน มีความรู้สึกสุขสบายใจอย่างประหลาด
ทะเลในวันที่น้ำเปี่ยมหาดทราย มีเสน่ห์เสมอ
แต่วันนี้ ผู้เขียนไปเดินชายทะเล พบว่าเป็นวันที่น้ำลงสุดๆ
จึงทำให้ไม่ได้ยินเสียง เพลงแห่งทะเลเหมือนเคย
จึงมองเห็นท้องทะเลที่แห้งเหือด ทอดยาวสุดสายตา
เงาโคลนสะท้อนตะวันยอแสง เหมือนปูด้วยทองคำ
แผนที่ทะเลถูกลากเป็นลายแทงซับซ้อน ด้วยสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ ทั้งหอยตัวน้อย ที่มีก้นยาวๆ ปูตัวจ้อยๆตัวเท่ากับปลายตะเกียบ ดูเส้นสายปรากฏแล้ว ราวกับการเต้นระบำอันแสนสำราญ ในวันที่น้ำลง
นี่ก็นักเต้นเท้าทอง หอยที่มีหนวดเหมือนขา แต่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วว่องไว เปลือกหลังที่หนาหนัก ไม่ได้เป็นภาระเลย
ขณะที่กำลังจับภาพการเต้นระบำของเจ้าหอยตัวนี้ ผู้เขียนกลับเกิดความสงัดในใจ จนได้ยินเสียงลมหายใจของทะเล เสียงที่ดังรอบตัวผู้เขียนขณะนี้ ดูมีชีวิตชีวา เหมือนเสียงพรายน้ำผุด หรือเสียงคล้ายฟองอากาศ แตกกระจายอย่างบางเบา ตรงนี้ ตรงนั้น ตรงโน้น ดังสลับกันไปไม่ขาดตอน ดูสายชีวิตของทะเล ถูกต่อให้ยาวไกลออกไปเรื่อยๆ อาจเป็นเสียงหายใจของสัตว์น้ำที่ซุกซ่อนโขดหิน หรือเสียงหนวดหอยลากผ่านพื้นทราย แต่ก็อาจเป็นเสียงหอยกระปุก
แง้มปากหายใจก็ได้นะ ผู้เขียนไม่รู้เลย
หอยกระปุก กำลังขยับปากหายใจ หรือกำลังแย้มยิ้มก็ไม่ทราบได้
แต่เมื่อเดินผ่านไปเรื่อย กลับพบซากหอยปูมากมาย
ถูกน้ำทะเลพามาเกยตื้นเต็มชายหาด หรือเสียงเมื่อสักครู่นี้
จะเป็นเสียงสะอื้นสั่งลาจากกันด้วยของเขาเหล่านี้ ก็อาจจะใช่
ธรรมชาติมีสองด้านเสมอ สุข-ทุกข์,ดี-เลว,ขาว-ดำ เป็นต้น และทุกสิ่งก็มักจะอยู่ใกล้ๆกันแค่นี้เอง เหมือนเพิ่งเดินจากความสุขมา แต่ไม่นาน ก็มาสะดุดความรู้สึกทุกข์เสียแล้ว และไม่นาน ทุกข์จะจากเราไปเช่นกัน
วัฏจักร หมุนวนไปเรื่อยๆ ไม่มีวันหยุด จนกว่า.....
เผลอแป๊บเดียว คลื่นลมทะเล ก็ส่งเสียงมาแต่ไกล ลูกคลื่นก็ทะยานมาตามแรงลม ไม่ช้า เสียงลมหายใจของทะเล ก็ถูกกลืนหายไป พร้อมภาพที่พบเห็น ก็ถูกปิดฉากลง มองไม่เห็นสรรพสัตว์ ไม่เห็นโขดหินน้อยใหญ่อีกต่อไป และภาพแห่งความทุกข์ หรือสุข ก็จมหายอยู่ใต้บาดาลพ้นสายตาในบัดนั้น
แล้ววันนี้ ก็จบลงด้วยตะวันลับฟ้า ท้องทะเลก็เต็มเปี่ยมอีกเช่นเคย
เรื่องราวของวันนี้ อาจถูกบันทึกเสียยืดยาว แต่เรื่องราวของทะเล ยืดยาวยิ่งกว่าค่ะ
เมื่ออ่านจบแล้ว ขอให้มีความสุขทุกๆท่านนะคะ








เจริญพร โยมหมอ
คนอยู่ที่ไม่มีทะเล มักกลัวทะเล
คนอยู่ที่มีทะเล มักกลัวป่าเขา
อาตมาอยู่ทั้งสองอย่างมีประสบการณ์เลยไม่กลัว
เจริญพร
ทะเลสวยเสมอในความรู้สึกของดิฉัน ไม่ว่าจะมีเคลื่อนลมแรง หรือเงียบสงบก็ตาม
ทะเลไทยสวยเสมอ หากทุกคนช่วยกันดูแลค่ะ
เป็นสุขใจทุกครั้งเมื่อยื่นอยู่ชายทะเลยามเย็น
เหมือนเรานำความทุกข์ไปทิ้งแล้วได้ความสบายใจกลับมาแทนที่
กราบนมัสการเจ้าค่ะท่านพระปลัด
มาชมทะเลนะเจ้าคะ
คนมักกลัวในสิ่งที่ไม่รู้จักมักคุ้น
แต่กับสิ่งที่มักคุ้น
ก็มักทำให้เราประมาท
และเป็นภัยต่อเราภายหลังได้
พระคุณเจ้ามีประสบการณ์มากมาย
สมควรแล้วที่ไม่กลัวอะไรเลย
สาธุ สาธุ สาธุ
สวัสดีค่ะคุณpis.ratana
ค่ะขอบคุณทะเล
และขอบคุณใจใสๆ
ที่ทำให้เห็นภาพที่บันดาลให้สุขใจ
บรรยายดีจังเลยค่ะ
รู้สึกเข้าบรรยากาศมากๆ
วันนี้ ก็เดินกลับพร้อมกับน้ำทะเล
ที่ไล่ขึ้นมาเรื่อยๆด้วยค่ะ
ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
สวัสดีค่ะคุณMoo-YonG
ทะเลทำให้ใจแผ่ขยายออกไปโดยง่าย
ละอองน้ำที่ปลิวอยู่ในอากาศ
ก็สร้างความสดชื่นมิใช่น้อย
เป็นความมหัศจรรยืแห่งธรรมชาติจริงๆค่ะ
ขอบคุณมากที่แวะมาเที่ยวทะเล
สวัสดีค่ะคุณชวิศา
วันนี้ดีใจ
ที่ไม่เห็นขยะมาเกยตื้นค่ะ
น้ำลงมากจนเดินลงไปได้ไกลๆ
เวลาเราทำตัวเงียบๆ
แอบดูเจ้าถิ่นเต้นระบำ
ใจสบายจังเลย
ลืมทุกข์โศกไปชั่วขณะก็ว่าได้
ดีใจค่ะ ที่ชอบทะเลเหมือนกัน
สวัสดีครับ..
ทะเลสีครามที่ทอดยาว..
เป็นท่อนหนึ่งในเพลงของ"ทีโบน"
ผมชอบฟังเพลงนี้มากเลยทีเดียว
ปีที่แล้ว ไปเกาะหลีเป๊ะ..ทะเลงดงามมากเลยครับ พลอยให้รักทะเลไทยอย่างก่ายกอง
แต่บางครั้ง, รู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก-
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
เหตุที่เราเหงานั้น
เพราะใจเรามีสิ่งที่คิดถึงค่ะ
ทะเลมักทำให้ใจนิ่งแต่ก็จะย้อนอดีตโดยง่าย
แต่เมื่อใดภาพความสุขในอดีตปรากฏ
ทะเลก็จะช่วยส่งเสริมแรงคิดถึงอีกเท่าตัวเลยค่ะ
เสียงเพลงของทะเลก็ไพเราะไม่แพ้กันค่ะ
สวัสดีครับ
น้ำทะเลมีขึ้นมีลง ฉันใด ชีวิตคนเราก็ฉันนั้น
ไปไหนมีกล้องติดตัวไปก็ดี..เน้อ
ขอบคุณภาพสวยๆ
สวัสดีค่ะพี่เกษตรยะลา
พี่เคยได้ยินเสียงลมหายใจจากทะเลหรือยัง
ถ้าผ่านมาทางชลบุรี
ลองแวะชายหาดเงียบๆ
เวลาน้ำลงนะคะ
ได้ยินชัดเลย
ตั้งแต่เป็นบล้อกเกอร์ G2Kและลงภาพเป็น
ก็พกกล้องติดตัวตลอด
เวลาย้อนดูภาพแล้ว
ช่วยเตือนความจำได้ดีค่ะ
คล้ายๆใครก็ไม่รู้
รูปสวยจังค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพิสิตา
ยินดีค่ะที่บันทึกเก่าๆ
ที่ทำให้คุณพิสิตาได้ชมภาพแห่งท้องทะเลอีกครั้ง
เรื่องราวบนโลกนี้ ไม่มีสูญหายไปไหนเลยค่ะ
แม้แต่กาลเวลาก็ลบเลือนไม่ได้
เพราะเกิดขึ้นแล้ว เป็นไปแล้ว
มีความสุขมากๆนะคะ
ขอบคุรมากค่ะ