เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑ มี.ค. ๕๒ ผมอยู่บ้านเพื่อต้อนรับลูกสาวคนเล็ก   ท้องฟ้าครึ้ม   อากาศเปลี่ยนเป็นเย็นสบาย   มีลมพัดโชย    หอมกลิ่นดอกโมก    ที่ข้างบ้านได้กลิ่นหอมของดอกมณฑา  

          หลังจากนั่งจินตนาการและพิมพ์บันทึกใต้ต้นโมกที่สนามหญ้า    ผมเปลี่ยนไปนั่งที่ขนำหน้าบ้านลูกสาว    เพื่อกินบรรยากาศอีกแบบหนึ่ง    กลิ่นดอกโมกยังคงโชยมา    นอกจากเสียงนกแล้ว ยังมีเสียงน้ำตกของบ้านข้างๆ   ผมชอบฟังเสียงน้ำตก เพราะให้  ความรู้สึกสดชื่น  

          ต้นชวนชมที่บ้านลูกสาวออกดอกสวยงามมาก มีหลากสีหลายพันธุ์    ต้นศรีตรังที่ปลูกไว้เกือบสิบปี อยู่ในที่ค่อนข้างร่ม ปีนี้ออกดอกดกกว่าปีก่อนๆ และโดนบังหากมองจากบ้านผม   แต่มองจากบ้านลูกสาว สวยไม่เลวทีเดียว    ผมได้โอกาสเอากล้อง Canon SX10 IS ตัวใหม่มาถ่ายไว้   ได้ความสุขไปอีกแบบ   

          บรรยากาศที่สดชื่น ให้ความสำราญในชีวิต    เป็นชีวิตสำราญแบบพอเพียง    เสียงน้ำตกได้ฟรี คือ “พลอยฟัง” (ภาษาปักษ์ใต้ พลอยแปลว่าอาศัยคนอื่น) ของบ้านอื่น   เสียงนกก็ได้ฟรี ไม่ต้องเลี้ยง  กลิ่นดอกโมกก็ได้ฟรี ไม่เสียเงิน   ความงามของดอกไม้ก็ได้มาเกือบเรียกได้ว่าฟรี   เพียงแต่เราเปิดผัสสะออกรับ    รับด้วยคลื่นชื่นชม (Appreciative) ผมก็ได้ชีวิตสำราญยามเช้า

          การเปิดรับผัสสะธรรมชาติด้วย appreciative receptor นี้ต้องการการฝึกฝน    ผมจึงหมั่นฝึกฝนตนเอง    ให้มีความสามารถรับสัญญาณธรรมชาติได้ไวขึ้น    และเลือกรับเข้ามากระตุ้นความรู้สึกสดชื่น มีความสุข ได้เก่งขึ้น

          นอกจากฝึกหาความสำราญจากธรรมชาติ   ผมยังฝึกหาความสำราญจากการจินตนาการแล้วจดบันทึกไว้    ตอนนี้กำลังสนุกกับจินตนาการ “จิ๊กซอว์” ประเทศไทย

วิจารณ์ พานิช
๑ มี.ค. ๕๒

 

ดอกมณฑาดอกที่บานวันนี้ ดอกไม่ใหญ่แต่หอมละมุน

ชวนชม

ชวนชม

ชวนชม

ชวนชม

ศรีตรัง

ศรีตรัง