วันแรกครับ วันแรกของกิจกรรมประชุมปฏิบัติการพัฒนาเครื่องมือเพื่อการประกันคุณภาพภายในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม ออกเดินทางจากปัตตานี เจ็ดโมงกว่านิดหน่อย ถึงมาหาดใหญ่ก็เก้าโมงเกือบสิบโมง รับสมาชิกพอได้หนาตาหน่อยก็เดินเครื่องเลยครับ สรุปยอดได้ว่า มีตัวแทนโรงเรียนเข้าร่วม 27 โรงเรียน เป็นไปตามเป้าหมายครับ

ผมเปิดพิธีอย่างง่ายๆ แต่มีคุณค่าครับ คือ การอ่านซูเราะห์ฟาตีฮะห์พร้อมกัน จากนั้นก็กล่าวชี้แจงผลจากการจัดสัมมนาครั้งที่ผ่านมา แล้วก็เป้าหมายในครั้งนี้ จากนั้นก็เล่าให้ฟังว่าจะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างไร

ผมใช้การคุยเพื่อสร้างบรรยากาศความเป็นกันเองของครูจากต่างโรงเรียนครับ เน้นว่า การทำงานในสามวันนี้ไม่ควรเครียด บรรยากาศในวงสนทนาสำคัญมากต่อความสำเร็จของงาน (งานมันเครียดอยู่แล้ว ถ้าคนเคลียดด้วยแย่ใหญ่)

ส่วนทีมวิทยากรกำหนดกรอบกิจกรรมก็ได้แก่ อ.เกษตชัย และอ.คอเหล็ด ครับ สองท่านนี้ทำให้หน้าสร้างกรอบงานแรกที่ที่ประชุมจะต้องระดมความเห็นกันในกลุ่ม ก็มีการแลกเปลี่ยนความเห็นกันเบื้องต้นก่อนแยกกลุ่มครับ ซึ่งผมรู้สึกดีครับ เพราะทำให้การอธิบายชัดเจนขึ้นโดยผู้เข้าร่วมประชุมเอง

สิ่งที่ทีมวิจัยกลัวกันคือ แต่ละกลุ่มตีโจทย์ไปคนละทาง ซึ่งปรากฏจากการสังเกตการอภิปรายกลุ่มย่อยกัน ก็เริ่มเห็นว่าไปคนละทางจริงๆ เลยต้องหยุดการอภิปรายกลุ่มย่อย แล้วก็ให้มีการรายงานผลก่อน แล้วก็ชี้แจงกันใหม่

ดังนั้นงานนี้ไม่ต้องดูกำหนดการอีกแล้วครับ เพราะว่าตอนนี้งานนี้ยึดผู้เข้าประชุมเป็นสำคัญแล้วกัน สำหรับวันแรกเสร็จตอนสามทุ่มครึ่งครับ เดิมจะให้นำเสนอทีละกลุ่ม แต่ก็เปลี่ยนแผนเป็นทีมวิจัยลงไปนั่งคุยทีละกลุ่ม ซักถามและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกัน ก็ประเมินได้ครับว่า หลังจากการชี้แจงครั้งที่สอง ทุกกลุ่มทำงานกันได้ไปในทิศทางเดียวกันครับ (อัลฮัมดุลิลลาห์)

ท่านนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ ที่ปรึกษากิติมาศักดิ์ของโครงการวิจัยนี้ครับ ท่านบอกว่าตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลไปหลายเดือนก่อน ยังไม่เคยออกไปไหนเลย บ้าน โรงพยาบาลและที่ทำงาน ด้วยเหตุนี้งานนี้ขอมาร่วมด้วย ซึ่งทีมวิจัยก็ยินดีมากครับ ที่น่าเจ็บใจหน่อยหนึ่งก็คือ ท่านมาถึงก่อนผม ฮือ ฮือ ไหนว่าขับรถช้างัย เปลี่ยนรถใหม่แล้วซิ่งจังเลย ฮิฮิ

ส่วนกระผมวันนี้เหนื่อยกับการซิ่งรถมาให้ทันเวลานัดหมายในแต่ละจุดครับ อัลฮัมดุลิลลาห์