อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆค่ะ

เรื่องราวที่ให้ทุกท่านไดอ่านนี้ช่างงดงาม ต้องอ่านให้จบนะค่ะ

ขอให้ใช้แค่37วินาที เพื่อนคุณจะได้อ่านเรื่องนี้ แล้วความคิดของคุณจะเปลี่ยนไปชั่วกาล

ชายป่วยหนัก2คน นอนอยู่ที่โรงพยาบาลในห้องเดียวกัน

- ชายคนแรกได้รับอนุญาตให้ลุกนั่งได้วันละ1ชม.ในช่วงบ่าย เพื่อระบายของเหลวในปอด เตียงของเค้าอยู่ริมหน้าต่างซึ่งมีเพียงบานเดียวในห้องนั้น

- ชายอีกคนหนึ่ง หมอให้นอนราบตลอดเวลาอยู่บนเตียง

- ชาย2คนที่ร่วมห้องกัน ก็ได้คุยกันถึงเรื่องราวชีวิตของตน พวกเขา เล่าให้กันฟังถึงเรื่องภรรยา เรื่องครอบครัว เรื่องบ้าน เรื่องงาน เรื่องสมัยถูกเกณฑ์ทหาร เรื่องที่ๆไปเที่ยวที่ต่างๆในวันพักร้อน

- ทุกวันในช่วงบ่าย ชายที่นอนริมหน้าต่าง จะบรรยายให้เพื่อนร่วมห้องฟังว่า มีอะไรเกิดขึ้นภายนอกบ้าง

- ชายคนที่ต้องนอนราบอยู่ ก็รู้สึกดีขึ้น จากเวลาแค่1ชม. ที่เพื่อนคนที่นอนริมหน้าต่างบรรยายให้ฟังว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง มันทำให้เค้ารู้สึกเหมือนว่า เขาได้ดำเนินชีวิตตามปกติ โลกของเขาดูกว้างขวางขึ้น และมีชีวิตชีวาขึ้น จากกิจกรรมหลากสีสันของชีวิตที่ดำเนินไปในโลกภายนอก

- ชายที่ได้รับโอกาสให้ลุกนั่ง บรรยายให้ชายที่ต้องนอนราบตลอดเวลาเห็นภาพว่า หน้าต่างที่มองออกไป เห็นทะเลสาบที่สวยงาม ฝูงเป็ด และหงส์ลอยล่องอยู่บนน้ำ ในขณะที่เด็กๆแล่นเรือใบจำลอง คู่รักวัยเยาว์เดินจูงมือกัน มีดอกไม้สีสันสวยงามเบ่งบานอยู่รอบๆ และเห็นตึกรามทันสมัยของตัวเมืองอยาไกลๆ

- ในขณะที่ชายที่นอนริมหน้าต่างบรรยายให้เพื่อนฟังถึงรายละเอียดต่างๆด้านนอก ชายที่นอนราบอยู่ก็หลับตาลงจินตนาการให้เห็นภาพตามไป

- ยามบ่ายของวันที่อบอุ่นวันหนึ่ง ชายที่นอนอยู่ริมหน้าต่างได้เล่าว่า มีขบวนพาเหรดขบวนหนึ่งกำลังเดินผ่านไป แม้ว่าชายอีกคนไม่ได้ยินเสียงของวงดนตรีนั้นเลย แต่เสมือนเขาสามารถได้รับฟังและแลเห็นได้จากคำบรรยายที่พรรณนาได้อย่างละเอียดลออของเพื่อนที่อยุ่ริมหน้าต่าง

วันเวลา เป็นสัปดาห์ เป็นเดือน ผ่านไปเช่นนั้น

- เช้าวันหนึ่ง เมื่อจะเข้าไปดูแลคนไข้ พยาบาลเวรเช้าได้พบร่างที่สงบนิ่งไร้ชีวิตของชายที่นอนริมหน้าต่าง เขาได้จากไปอย่างสงบขณะนอนหลับ เธอเศร้าใจมาก และได้แจ้งเจ้าหน้าที่ฝ่ายฌาปนกิจมารับศพของเขาไป

- เมื่อการจัดการศพผ่านไปเรียบร้อย ชายที่เป็นเพื่อนร่วมห้องได้แต่เอยปาก ขอย้ายเตียงไปนอนที่ริมหน้าต่างแทนเพื่อนผู้จากไปของเขา พยาบาลรู้สึกดีที่ได้มีการปรับเปลี่ยนครั้งนี้ และเมื่อจัดที่จัดทางให้คนไข้เรียบร้อย เธอก็ออกไปจากห้อง ทิ้งให้เขานอนที่เตียงใหม่คนเดียว

- ชายผู้ซึ่งต้องนอนราบบนเตียงเป็นเวลานาน ได้พยายามยันร่างกายของเขาขึ้นด้วยข้อศอก แม้มันจะเจ็บปวดและยากลำบาก ด้วยความกระหายที่จะมองเห็นโลกภายนอกด้วยตาของตนเอง

- และเมื่อเขายันกายขึ้นมองผ่านหน้าต่างไปได้…

เขากลับเห็นเพียงแค่ผนังตึกว่างๆ

- ด้วยความข้องใจ …เขาได้ถามพยาบาลผู้ดูแลเกี่ยวกับเพื่อนร่วมห้องผู้เพิ่งจากไป …ผู้ซึ่งได้พรรณนาถึงความงามของโลกภายนอกที่อยู่นอกหน้าต่างนั้นให้เขาฟัง

- นางพยาบาลเล่าว่า … ชายผู้เพิ่งจากไปนั้น …ที่แท้เป็นคนตาบอด ไม่สามารถแม้แต่จะมองเห็นว่ามีผนังว่างเปล่านอกหน้าต่างบานนี้ เธอบอกว่า “ที่เขาเล่าให้คุณฟังถึงโลกภายนอกที่สวยงามนอกหน้าต่าง อาจเพราะแค่อยากให้กำลังใจคุณ”

เรื่องนี้บอกเราว่า

ยังมีเรื่องราวอีกมากมายในโลก ที่เราสามารถทำให้คนอื่นมีความสุข ไม่ว่าเราจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม การแบ่งปันเรื่องทุกข์ใจให้คนอื่นรับรู้ อย่างมากก็ลดความทุกข์ของเราไปครึ่งหนึ่ง

แต่ถ้าแบ่งปันความสุขที่เรามีให้คนอื่น เราก็สุข..เขาก็สุขความสุขก็จะเป็น2เท่า

"ถ้าอยากรู้สึกว่ารวย จงอย่านับแต่เงินและทรัพย์สินที่มี จงนับสิ่งที่ทำให้คุณมีความสุข ที่เงินไม่สามารถซื้อหาได้ เข้าไปรวมด้วย"

เป็นบทความจากเมลล์ฟอเวิร์ดค่ะ ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกซึ้งมากๆ จึงนำมาให้เพื่อนชาวgotoknowได้อ่านด้วย ไม่คิดว่าเรื่องจะหักมุมได้ขนาดนี้ ทำให้ได้แง่คิดอะไรหลายๆอย่าง ทำให้คิดได้ว่าเพียงแค่เราสร้างความสุขให้กับคนอื่น เราก้ส่งใจด้วย หากเพื่อนมนุษย์ทุกคนมีจิตใจเช่นนี้ โลกคงจะสงบสุขนะคะ

อยากฝากให้ทุกคนที่อ่านเป้นเช่นผู้ป่วยในเรื่องที่ได้เสียชีวิตไปพร้อมกับความสุขใจค่ะ