คิดถึงเหลือเกิน

  

 

 

ดวงใจน้อยคอยรักสลักจิต
คะนึงนิตย์คิดถึงอยู่ไม่รู้หาย
เขียนกลอนหวานหอมกรุ่นอุ่นใจกาย
ลานจันทร์ฉายใต้แสงดาวสกาวนวล

แม้อยู่ไกลไออุ่นละมุนหอม
หัวใจล้อมรักมาพาใจหวน
สายลมแว่วแผ่วมาพารัญจวน

อบกลิ่นอวลกลอนหอมหวานผสานใจ

ทุกคืนค่อนออดอ้อนสุนทรถ้อย
ร่ายเรียงร้อยรำพันเฝ้าฝันใฝ่

แรงคิดถึงคะนึงถึงด้วยอุ่นไอ
ถึงคนไกลปลายฟ้างามยามราตรี

 

หลับตาเถิดคนงามสู่ความฝัน

เสียงรำพันอ้อนคำในยามนี้

ด้วยห่วงใยอยากดูแลทุกนาที

คุณคนดีสุดหัวใจคนไกลตา


ในคืนค่ำจันทร์ดาราบนฟ้าใส
ส่งเสียงใจแผ่วแผ่วแว่วไปหา
กระซิบหวานซ่านไหวในอุรา
ฝากลมพาไปจุมพิต“คิดถึงเหลือเกิน”