ตอนนี้กำลังเรียบเรียงเรื่องราวที่อยากจะบันทึกอยู่ครับ  เมื่อเราได้มีโอกาสทบทวนตัวเอง  ค้นพบเรื่องมากมาย เพียงแต่  ลังเลว่า ถ้าผมเขียนโดยไม่วางลำดับดีๆ  เรื่องที่บันทึกจะกระโดดไปกระโดดมา 

     วันนี้ขอมาเรียบเรียงความคิดผ่านบล็อกตรงนี้นิดหนึ่งนะครับ เพื่อว่าจะได้มีช่องทางหรือประกายความคิดได้บ้าง ว่า ณ ที่แห่งนี้ ผมควรจะทำอะไรก่อนหลังกันแน่

  1. เรื่องราวที่มาของสัจจะสะสมทรัพย์  ที่ผมลงเป็นข้อมูลดิบๆเอาไว้แล้วหนึ่งตอนจริงๆแล้วมีตอนต่อแต่ทั้งหมดเป็นเนื้อหา ที่ลงมาก็จะคล้ายการอวดอ้างองค์กร ผมคิดจะเรียบเรียงใหม่ให้มีความเป็นเรื่องเล่ามาขึ้น  (กำลังมองหาคนที่เป็นที่อยู่ในช่วงเวลาในอดีต ในช่วงก่อตั้งเป็นผู้บอกเล่า  เนื่องจากผมเป็นคนรุ่นหลังที่เข้ามาเรียนรู้เมื่อกลุ่มสัจจะสะสมทรัพย์ได้ผ่านระยะเวลามาช่วงหนึ่งแล้ว
  2. เรื่องราวที่เป็น จุดเริ่มต้นของตัวผมเอง จากชาวบ้าน  มาเป็นสมาชิก มาเป็นกรรมการ จนมาได้ร่วมงานอยู่ที่ศูนย์เรียนรู้เครือข่ายกลุ่มสัจจะฯแห่งนี้  พัฒนาการของตัวเองในแต่ละช่วง
  3. เรื่องราวความเป็นไปของเครือข่ายกลุ่มสัจจะในปัจจุบัน กิจกรรมใหม่ๆ
  4. เรื่องราวของการเปลี่ยนแปลงของสมาชิก กรรมการ กลุ่ม ชุมชน ที่เกิดขึ้นโดยมีผลมาจากกระบวนการสัจจะฯ
  5. เรื่องของการเรียนรู้   การจัดการความรู้ ที่ทางกลุ่มสัจจะตำบลเขาสมิงได้เข้าร่วม  รวมถึงเรื่องของการเคลื่อนงาน ตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน  ส่วนนี้เป็นส่วนเสริมจากกิจกรรมของเครือข่ายสัจจะฯ  สิ่งที่เป็นข้อเรียนรู้ ข้อแตกต่าง จากกลุ่มสัจจะอื่นๆ

          ประเด็นเหล่านี้เป็นสิ่งที่อยากแลกเปลี่ยน  แต่เมื่อได้มาเขียนบล็อกเข้าจริงๆ สิ่งที่เคยบันทึกอย่างการสรุปเวที  ในความรู้สึกกลับไม่ใช่  เรื่องราวที่เป็นเรื่องเล่าคือสิ่งที่คิดในสมองตอนนี้  แต่นำเสนออย่างไรจึงจะต่อเนื่องและให้ภาพที่ชัดเจนต่อคนที่เข้ามาดู 

          เพราะตระหนักว่า บล็อก  ไม่ได้เขียนเพียงเพื่ออ่านเองเท่านั้น มีคนอีกมากมายที่เข้ามาอ่าน ไม่ใช่กลัวว่าคนอ่านอ่านแล้วไม่ชอบ  แต่กลัวคนอ่าน อ่านแล้วไม่เข้าใจในสิ่งที่เราต้องการบอกเล่า กระมัง...

          แต่น่ายินดี...เมื่อผมเขียนบันทึกมาถึงบรรทัดนี้ผมเห็นรูปแบบบางอย่างที่จะทำในการเขียนบล็อกออกแล้ว  ถ้าภาษาของการจัดการความรู้คือ "ปิ้งแว๊บ"  ผมก็ได้ค้นพบแล้ว    ดีใจครับที่ได้เขียน..