Ktksky10 

          ท่านอาจเคยได้รับคำแนะนำจากแพทย์ที่ดูแลท่านอยู่ ให้   “ไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เวลาของท่านเหลือน้อยแล้ว” หรือไม่ก็มีข้อความ  “ท่านเจ็บป่วยถึงขั้นวิกฤตแล้ว”  อย่าไปเชื่อครับ ปฏิเสธทันที อย่ายอมตกเป็นทาสของคำพูดของท่านที่คิดว่ารู้ดีในด้านวิทยาศาสตร์ ไม่มีใครกำหนดให้ใครตายได้หรอกครับ ตราบเท่าที่ท่านเองยังไม่ต้องการจะตาย

          เมื่อหนึ่งปีครึ่งที่ผ่านมา เมื่อกลางปี ๒๕๔๑ ฉันเองได้รับคำพิพากษาทำนองเดียวกันว่าฉันมีโอกาสแค่สองปีที่จะมีชีวิตอยู่ เป็นช่วงเวลาที่ฉันได้รับการผ่าตัดเอาก้อนมะเร็งที่อุดลำไส้ส่วนล่างออก พร้อมกับลำไส้สองฟุตและเนื้อเยื่อที่อยู่ใกล้เคียง ผลการตรวจทางพยาธิวิทยาบอกว่ามีต่อมน้ำเหลืองที่รับเซลล์มะเร็งไว้แล้วหลงเหลืออยู่ในอาณาบริเวณ มีส่วนหนึ่งพร้อมที่จะเดินทางไปสู่ตับตามตำรามะเร็งที่ฉันเคยศึกษามาจนขึ้นใจแล้ว แพทย์ผู้ผ่าตัดยิ้มอย่างปลอบโยนเมื่อเอ่ยด้วยสำเนียงบ่งบอกความจริงใจ “โรคของอาจารย์เป็น systemic แล้วครับ” ค่าว่า systemic แปลว่าไปทั้งระบบของร่างกาย ไม่ใช่เป็นแค่เฉพาะที่ซึ่งเรียกว่า local เป็นความจริงว่าอีกสามเดือนต่อมา ก้อนมะเร็งโผล่ขึ้นมาในตับ ตอนนี้เขายืนยันว่า“สภาพไม่ดีนักแล้ว”แปลว่าถ้าอาจารย์ของเขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกราวสองปีก็นับว่าดีแล้ว

          ความผิดพลาดที่แพทย์ระบุเช่นนั้นส่วนหนึ่งมาจากความไม่เข้าใจว่าไม่มีแพทย์คนใดจะสามารถทำนายผลการตอบโต้ของผู้ป่วยแต่ละคนต่อโรคที่เขาเป็นอยู่ได้ดีนักหรอก เมื่อฉันจากเขามาฉันได้เกิดความคิดว่าฉันก็คงต้องตายตามสูตรนั่นแหละ ฉันเองก็เคยทำกับผู้ป่วยของฉันแบบเดียวกันนี่แหละ และก็ไม่ใคร่พลาด แต่เมื่อนอนหลับไปหนึ่งตื่น ฉันผุดลุกขึ้นมาดูแสงตะวันของวันใหม่ด้วยความบันดาลใจ ฉันจะมุ่งเอาชีวิตรอดให้ได้ ฉันไม่ยอมตายตามคำสั่งแพทย์

          นั่นหมายความว่าฉันจะรวบรวมความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดที่มีอยู่มาเรียบเรียงเป็นโปรแกรมเพื่อการปฏิบัติตัวตามลำดับขั้นในการต่อสู้มะเร็ง ฉันถือว่ามะเร็งไม่ใช่ตัวโรค แต่เป็นเพียงอาการอันหนึ่งซึ่งแพทย์เขาตามกวาดล้างไปได้บ้าง และไม่ได้บ้าง เพราะมีอาวุธจำกัดอยู่แค่มีดผ่าตัดก้อนมะเร็ง สารเคมีฆ่าเซลล์มะเร็ง และรังสีเผาผลาญเซลล์มะเร็ง เท่านั้นเอง แต่มะเร็งเป็นโรคที่เกิดจากการขาดสมรรถภาพของภูมิคุ้มกัน ดังนั้นถ้าฉันเร่งปรับปรุงสิ่งที่สูญเสียไปให้กลับคืนดีที่สุดโดยเร็ว ฉันน่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

          ฉันตัดสินใจในเช้าวันที่อากาศปลอดโปร่งแจ่มใสว่าฉันจะทำทุกอย่างเท่าที่ฉันสามารถทำได้ เพื่อช่วยตัวเอง ไม่เพียงเพื่อพ้นความตายที่จ่ออยู่หน้าประตูบ้านเท่านั้น แต่เพื่อเรียนรู้สิ่งที่ลี้ลับบางอย่างที่การแพทย์ไม่เคยเข้าถึง เพื่อนำไปใช้กับผู้ป่วยคนอื่นๆ อีกด้วย ฉันไม่ได้นึกว่าจะเอาตัวรอดคนเดียว แต่ฉันตั้งปณิธานว่าจะพาเอาสมัครพรรคพวกที่ตกที่นั่งเดียวกันให้ผ่านพ้นวิกฤตการณ์คล้ายกันให้ได้ดีที่สุด ฉันปลดปล่อยความทรงจำในคำพยากรณ์โรคของแพทย์โดยสิ้นเชิง ฉันไม่คิดถึง "ความหมดหวัง" เลย

          การตัดสินใจครั้งนี้นำมาซึ่งความรู้สึกเต็มตื้นเปี่ยมล้นด้วยความหวัง และความเป็นจริงที่ได้ผลต่อมาว่าสุขภาพและสภาพร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณของฉันมีการเปลี่ยนแปลงแบบที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน ฉันรู้ตัวว่าบัดนี้ชีวิตใหม่ได้จุติขึ้นในองคาพยพเดิมที่มีสมรรถภาพดีพอสมควรเป็นพื้นฐานแล้ว กลับดีขึ้นกว่าเดิมอีก ฉันดูตัวเองครั้งใดก็เห็นว่าเป็นคนใหม่ไม่ใช่คนเดิมแน่นอน ทุก ๆ อย่างตั้งแต่วิธีการใช้ชีวิต ระเบียบวินัยในการดำเนินชีวิต การรักษาศีล การบำเพ็บประโยชน์แก่สังคม การสละตัวเองให้เป็นประโยชน์แก่คนรอบข้าง วิธีการให้ความรักแบบไม่มีเงื่อนไข ความรู้สึกกตัญญูกตเวที ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแยกแยะกันได้ชัดเจน ความรู้สึกในตอนเช้าทุกวันที่ตื่นนอนมาอย่างมีชีวิตชีวานั้นแจ่มใสปลอดโปร่งแช่มชื่นเต็มไปด้วยพลังอย่างสูง ฉันรีบเร่งทำกิจกรรมทุกอย่างโดยไม่โอ้เอ้ผัดวันประกันพรุ่ง เพราะฉันดูเหมือนจะยอมรับอยู่บ้างว่าเวลาของฉันมีเหลือน้อย จึงต้องใช้ทุกนาทีให้มีประโยชน์สูงสุด เวลาเป็นของมีค่ามากสำหรับชีวิตของฉันวันนี้ ความรู้สึกที่ฝังใจแบบนี้ช่างเหนียวแน่นเกินกว่าที่ฉันจะเคยฝึกตนเองให้ทำได้สำเร็จ หากไม่ได้ป่วยเป็นมะเร็ง ฉันมีความเชื่อว่าชีวิตของฉันได้รับการปรับสภาพให้แต่ละวันล้วนเป็นวันดี และวันดีเช่นนี้จะมีต่อเนื่องไปได้เป็นระยะยาว ยาวเท่าที่ฉันประสงค์ และฉันเชื่อว่าตัวท่านเองก็มีโอกาสจะทำเช่นเดียวกันนี้

Ktksky06

 

          ฉันเห็นใจผู้ป่วยบางคน รวมทั้งญาติบางกลุ่มที่ดูเสมือนมีความหวังดีต่อผู้ป่วยโดยการปิดบังความจริงไม่ให้ผู้ป่วยได้ยินคำว่า มะเร็ง เพราะเป็นที่เชื่อถือกันแน่นแฟ้นในสังคมอยู๋แล้วว่ามะเร็งคือความตาย ไม่มีใครเอาชนะมะเร็งได้ ไม่จริงครับ การปิดบังความจริงของชีวิตเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดที่ท่านจะทำได้ต่อตนเองและญาติผู้ป่วย คนเรามีอายุขัยจำกัดอยู่แล้วไม่ว่าเป็นโรคหรือไม่เป็นโรค บางคนล้มตายไปอย่างไม่คาดฝัน ไม่มีโอกาสได้ตั้งหลักอย่างคนเป็นมะเร็ง คนเป็นมะเร็งได้เปรียบมากในการตระเตรียมชีวิตก่อนสิ้นสลาย มีทางทำอะไรๆ ได้อีกมากมายในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ขออย่างเดียวให้ผู้ป่วยทราบความจริงแห่งชีวิต เมื่อแพทย์บอกว่าเป็นมะเร็ง ผลกระทบทางจิตใจนำมาก่อนอย่างที่ทำนายได้ว่าเป็นความหวาดกลัว ฉันเองก็ไม่เคยผ่านขั้นตอนนี้จึงไม่สามารถหยั่งรู้ถึงความรู้สึกของแต่ละท่านได้แท้จริง เพราะเมื่อฉันรู้ว่าเป็นมะเร็งนั้น ฉันรู้เองไม่ได้รอให้แพทย์มาบอก ฉันจึงผ่านความรับรู้มาโดยไม่มีการตอบโต้ทางอารมณ์แบบอัตโนมัติ ไม่ได้ปรุงแต่งเลย ฉันรับรู้อย่างสงบใจได้ ไม่มีความกลัว จะมีก็แต่ความอยากรู้ว่าทำไมจึงเป็นมะเร็งได้ แล้วค่อย ๆ คิดย้อนหลังแกะรอยหาความบกพร่องที่ผ่านมาแล้ว ฉันรู้ได้ไม่ยากและไม่ช้า

          ฉันรู้ว่าฉันเป็นมะเร็งเพราะใช้วิธีการดำเนินชีวิตแบบประมาทในเรื่องการบริโภค ฉันกินอาหารผิดแบบผิดที่ผิดเวลาอย่างร้ายแรง รวมทั้งการใช้สารพิษในชีวิตประจำวันแบบไม่ระมัดระวังมากนัก ด้วยความคิดว่าภูมิคุ้มกันของเรายังดีมาอยู่ สารพิษอย่างยาฆ่าแมลง ยาปราบศัตรูพืช (ฉันชอบทำสวนผลไม้และไม้ดอก) ฉันตั้งหน้าตั้งตารบรากับปลวกที่คอยขึ้นบ้าน และกรณีอื่น ๆ ที่สารพิษมีส่วนเข้ามาทำลายภูมิคุ้มกันลงไปทีละน้อย ๆ รวมทั้งยาล้างยาขัดทำความสะอาดห้องน้ำห้องนอน ล้วนไม่เคยป้องกันอันตรายจริงจังนัก

          ฉันรู้สาเหตุแห่งมะเร็งแล้ว ทุกอย่างเริ่มใหม่ได้ ไม่สายเกินไป ฉันปรับเปลี่ยนทุกเรื่องที่เป็นพิษเป็นภัย ฉันเข้าใจดีว่าชีวิตของแต่ละคนล้วนเป็นการเดินทางผจญภัย น่าตื่นเต้นน่าศึกษาทั้งสิ้น ฉันจึงขอให้ท่านตามฉันมา ร่วมใจกันปฏิบัติงานใหม่นี้เพื่อตัวท่านเองและครอบครัวอีกทั้งญาติสนิทมิตรสหายที่เป็นห่วยใยในตัวท่าน ขอให้ท่านลืมตาตื่นในเช้าวันนี้หรือวันไหนก็ตามด้วยความปลอดโปร่งใจเปี่ยมสุขที่ยังมีลมหายใจอยู่ วันใหม่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่ท่านพึงรับไว้อย่างเต็มอกเต็มใจแล้วใช้เวลาทุกนาทีให้มีความหมายต่อชีวิต ท่านกำลังมุ่งหน้าไปสู่เส้นทางสุขภาพอันจะนำมาซึ่งการหายโรคได้เองตามธรรมชาติ

Ktksky05

          ท่านมีสิทธิ์จะมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณภาพต่อไปตราบนานเท่าที่ท่านต้องการ ถ้าท่านเลิกคิดหวาดกลัว เลิกหมดหวัง เลิกการครุ่นคิดจมปลักอยู่ในวังวนที่ลงท้ายด้วยความซึมเศร้าหดหู่ หมดทั้งพลังใจและพลังกาย ขอให้ท่านเริ่มมีความหวังตั้งแต่วันนี้เถิด

 

หมายเหตุ เรื่องนี้พิมพ์เผยแพร่ครั้งเดียวในหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ม.ร.ว. ธันยโสภาคย์ เกษมสันต์ วันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๔๓

ตอนหน้า...

ชีวิตนี้อุทิศเพื่อการแพทย์องค์รวม โดย นายแพทย์บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล