"... การก้าวข้ามความล้มเหลว ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
แต่กลับเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจยิ่งกว่า
ประสบความสำเร็จโดยไม่ผ่านอุปสรรคมาเสียอีก
เพราะได้เรียนรู้รสชาติของความทุกข์
และสัมผัสสุขเมื่อวิ่งผ่านความทุกข์ไปอย่างเข้าใจ
แต่ที่สำคัญการที่คนเราจะผ่านความทุกข์
และรับรู้สุขนั้น ต้องมีวิธี
ในการเรียนรู้อย่างเข้าใจ
ต้องมีจุดเริ่มต้นในการแสวงหาความสุขให้กับตัวเอง
ซึ่งจุดเริ่มต้นดังกล่าวก็คือ จิตใจ ..."
(ปกหลังของหนังสือ ชื่อ ชีวิตที่เหนื่อยนักพักเสียบ้างดีไหม? ของ ท่านชุติปัญโญ)
แหล่งอ้างอิง
ชุติปัญโญ. ชีวิตที่เหนื่อยนักพักเสียบ้างดีไหม?. พิมพ์ครั้งที่ ๑๑. กรุงเทพฯ: ใยไหม, ๒๕๕๐.
สวัสดีครับ
แวะมาเยี่ยม
ผิดเป็นครู ล้มแล้วต้องลุก
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น เป็นจริงเสมอ สำหรับผมครับ
สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ เพชรากร หาญพานิชย์ :)
สบายดีนะครับ ...
ขอบคุณมากครับ :)
ความล้มเหลวคือสะพานที่ให้เราก้าวข้ามไปสูความสำเร็จครับ
นั่นหละครับ...
ไม่รู้จักทุกข์ แล้วจะสุุขเป็นได้อย่างไร...
ผมพยายามกำกับตัวเองเสมอ วันนี้ผมมีความสุขมากๆ และต่อไปก็ต้องเตรียมตัวกับทุกข์ด้วยเช่นกัน
และ อุปสรรค กับ ความสำเร็จก็ไม่ต่างกัน สองสิ่งนี้เดินทางไปคู่กัน เราลิ้มรสชาติความสำเร็จได้ ทำไมเราจะยิมรับความล้มเหลวไม่ได้..
---------------
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ ท่านรอง small man :)
"ความล้มเหลว คือ สะพานที่ให้เราก้าวข้ามไปสู่ความสำเร็จ"
ความล้มเหลว คือ อุปสรรค .. ไม่มี อุปสรรค ก็ไม่มี ความสำเร็จ
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
ไม่รู้จักทุกข์ แล้วจะสุุขเป็นได้อย่างไร...
โลกมีสองด้านเสมอนะครับ ... ขาว - ดำ, ดี - ไม่ดี, สุข - ทุกข์
การไม่พร้อมรับด้านตรงข้าม อาจจะทำให้ความรู้สึกของคน ๆ นั้น ล้มครืนได้อย่างเจ็บปวด
ขอบคุณครับ :)
ไอศครีม เรดแมงโก ... มีปรัชญาแอบแฝงเป็นนัย ๆ อย่างนั้นเลยหรือครับ .. คุณ Sila Phu-Chaya .. อิ อิ
"ความล้มเหลว คือ จุดเริ่มต้นของความสำเร็จ"
ขอบคุณครับ :)