พี่ไม่แปลกใจเลย ทำไม น้องจึงได้ทำงานในที่เหมาะสม ยิ่งใหญ่ และเป็นที่รักของพวกเราทุกคน

  วันนี้ เป็นคืนที่จะทำตัวให้ว่างสักคืน หลังจากนั่งทำงานดึกๆมาหลายวัน ขอบันทึกเรื่องย้อนเวลาหาอดีต ต่อนะคะ

 บันทึกก่อนเขียนถึงคุณลุงเอกด้วยความทรงจำอันแจ่มใส และในคราวนั้น บุคคล ที่ให้ระลึกถึงคู่กัน ก็ไม่ใช่อื่นไกล น้องมะปรางเปรี้ยว ของGotoknow เอง

  อยากจะบอกเรื่องราว ที่พี่ประทับใจคุณมะปรางเปรี้ยว ที่มีมานานนับปีแล้ว เพราะเมื่อผู้เขียนได้ทำหนังสือ "หนึ่งคนวาด หนึ่งคนแต่ง" เพื่อเตรียมให้เป็นหนังสือทำบุญ ใครร่วมบุญมา ก็มอบหนังสือให้ เล่มละ 80 บาทเท่านั้นเอง  เป็นธรรมดาของบันทึกในGotoknow ซึ่งย่อมเลื่อนผ่านไปตามลำดับ ไม่ได้คงไว้ เหมือนบันทึกสำคัญๆ หรือของทีมงาน ที่มีข้อความสำคัญขะแจ้ง แต่ด้วยความมีน้ำใจ จากน้องมะปราง เมื่อคุณพลเดช วรฉัตร ปรึกษาว่าอยากให้ช่วยค้าง บันทึกของผู้สั่งจองหนังสือ เป็นต้น  และดูการเคลื่อนไหวต่างในบัญทึกนั้น น้องมะปรางก็เต็มใจ รีบนำบันทึก ที่ล่วงผ่านไปแล้ว ให้ค้างอยู่หน้าจอเป็นนาน ทำให้มีผู้คนให้ความสนใจ เข้ามาทำบุญด้วยมากมาย นอกจากนี้ น้องยังช่วยพี่ซื้อหนังสืออีก พี่จำได้

   น้องมะปรางมีน้ำใจ และให้ความสนใจในบทความในGooknow อย่างสม่ำเสมอ ทันเหตุการณ์ ว่าเกิดอะไรขึ้น ในวันนั้นๆ  ขอบคุณเหลือเกิน ถ้าเพียงแต่ปล่อยบันทึก ให้ผ่านเลย ก็คงไม่มีใครสนใจเรื่องราวของพี่ หรือมิฉะนั้น พี่ก็คงต้องเขียนบันทึกทุกวัน ในเรื่องเดิมๆ จนอ่อนล้าไปเอง

 ในวันที่ทุกอย่างจบลงด้วยดี ได้เป็นไปอย่างที่มุ่งหวังตั้งใจ บุญกุศลจิตที่เกิดในใจน้องมะปรางเปรียว คงรับรู้ได้เองแล้ว เส้นทางที่แสนไกลของพี่ในวันนั้น ได้น้องมะปรางเปรี้ยว เป็นผู้เชื่อมต่อ ส่งต่อกันไป มิให้สายป่านขาดลอยตามลม และหายไปในอากาศ

 เป็นคุณสมบัติที่ละเอียดอ่อนของน้องเอง ที่มีความใส่ใจ และมีน้ำใจต่อผู้คนมากมาย พี่ไม่แปลกใจเลย ทำไม น้องจึงได้ทำงานในที่เหมาะสม ยิ่งใหญ่ และเป็นที่รักของพวกเราทุกคน โดยเฉพาะพี่บุญรุ่ง ที่ตราตรึงสิ่งที่เป็นอย่างนี้ ของน้องตลอดไป อย่างประทับใจค่ะ

 

P

นี่ไงคะ คนหน้าตาดี ที่ชื่อมะปรางเปรี้ยว

แต่หวานปะทับใจพี่บุญรุ่งเสมอ