ความรีบของคนเรานี้เกิดขึ้นได้ในทุกวิถีชีวิตอาจจะด้วยเหตุใดก็แล้วแต่เราอย่าหลงลืมการงานในหน้าที่ของตนเพราะหน้าที่เป็นงานที่ต้องทำไม่ทำถือว่าไม่ถูกต้องเอาเสียเลย เคยมีอาจารย์คุมสอบท่านหนึ่งสมัยอยู่ที่เมืองปัตตานีสิ่งที่น่าสนใจของอาจารย์ท่านนี้คือท่านทำตามหน้าที่นั้นคือว่าเมื่อมีการประกาศออกมา
กรณีการจับทุจริตในการสอบแล้วถามต่อว่าอาจารย์คนไหนที่จับได้นะคำตอบมุ่งออกมาที่ชื่อนี้ตอนนี้ท่านเกษียณอายุราชการไปแล้ว
วันนี้ผมรีบเหมือนกันด้วยมีเหตุจำเป็นคือลูกชายคนเล็กโดนอากาศเปลี่ยนแปลงแล้วปรับตัวไม่ทันเลยไอถี่ ๆ ไม่สบายอารมณ์หงุดหงิดจึงดูแลรักษาตามหน้าที่และนำส่งโรงเรียนแล้วผมเองก็เร่งรีบไปทำตามหน้าที่คุมสอบเช้าถึงเที่ยงบางช่วงของถนนใช้ความเร็วรถเก๋งประมาณ 130 ได้อีกประมาณ 5 นาทีมีสายเข้าด้วยความเป็นห่วงในหน้าที่ของผมมาว่าอาจารย์มีคุมสอบเช้านี้นะคะ...เออ...รู้แล้วกำลังไปอยู่...ขอบคุณที่โทรมาย้ำเตือน...
เมื่อถึงห้องสอบเจออาจารย์เจ้าของวิชา...สวัสดีครับ ขอโทษครับที่ผมมาสาย...อาจารย์อาวุโสแล้วรับไหว้...มองตา...สอบถาม...รู้ความหมายแล้วอาจารย์บอกว่า...อาจารย์ไปดูแลลูกเถอะนะ
ทางนี้ไม่เป็นไรจำนวนเด็กก็น้อย...ฟังอาจารย์พูดแล้วสบายใจที่เร่งรีบมานะและผมออกมาติดต่อดูความเป็นไปและทบทวนแล้ว...ต่อมาผมเข้าไปในห้องนั้นใหม่เพื่อทำหน้าที่ตนเอง...อาจารย์ครับเรื่องของผมถ้ามีอะไรจะมีสายเข้ามาผมอนุญาตทำตามหน้าที่คือคุมสอบร่วมกับอาจารย์ต่อไปเลยโดยผมจะไปนั่งสังเกตการณ์อยู่ด้านโน้นนะครับ...
หลังจบการคุมสอบแล้วเรายิ้มได้คุยกันและกันได้รู้ว่าอาจารย์เกษมสุข เฉลียวศักดิ์ เป็นอาจารย์สายจิตวิทยา คณะศึกษาศาสตร์ มอ. ทักษิณ คืออยู่คนละคณะกันดูท่าทางใจดีคุยแล้วหายเหนื่อยพาสุขใจนะ ถ้าเจอบางคนละก็ไม่รู้จะร้องเพลงอะไร..อิ อิ อิ.
