เหนื่อย เบื่อ ล้า คือ วังวนของปัญหาของคนทำงานนะครับ...
เหนื่อยกับปริมาณของงานที่มากเกินกำลัง...
เบื่อกับงานที่จำเจในแต่ละวัน...
ล้ากับความเครียดที่สะสมเพิ่มขึ้นวันแล้ววันเล่า...
"Change" เปลี่ยน คือ หนทางที่หลาย ๆ คนเลือก...
เปลี่ยนที่ทำงานใหม่เพื่อกลับมาเจอวังวนอันเดิม...
เปลี่ยนลักษณะงานใหม่แต่กลับต้องมาเจอวังวนอันใหม่...
เปลี่ยน เปลี่ยน แล้วก็เปลี่ยน...
หลายคนพยายามแสวงหางานในฝันของตนเอง ทั้ง ๆ ที่ไม่แน่ใจว่าจริง ๆ แล้ว ไอ้งานที่ว่านั่นนะมีจริงมั้ยในโลกนี้...
สำหรับผมแล้วผมก็เชื่อมั่นในพลังของการเปลี่ยนแปลงครับ...
หากเราพยายามที่จะเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัวของเราแล้วแต่วังวนเหล่านี้ก็ยังคงอยู่ ลองหันมาเปลี่ยนแปลงที่ตัวเรา เปลี่ยนแปลจากภายใน เปลี่ยนแปลงที่ความคิดของเราเอง...
เต็มที่กับปริมาณงานที่มากมายเพื่อทดสอบกำลังกาย กำลังใจ และกำลังความคิดของเรา...
ทุ่มเทกับงานที่จำเจเพื่อสร้างคุณค่าใหม่ ๆ ให้งานเหล่านั้น...
ทบทวนความเครียดจากปัญหาต่าง ๆ ที่เรามีเพื่อเป็นบทเรียนในการพัฒนาตนเอง...
...Only "Change" your self more easy and better than try to change all...
ผมมองอีกมุมว่า นอกจากเงื่อนไขภายนอกแล้ว เงื่อนไขภายในเราก็สำคัญ
บางทีเราก็หาความชอบใจไม่ได้ในสถานการณ์ที่เรากำลังเป็นอยู่ แต่เราอาจต้องอดทนและสร้างพลังจากตัวเอง จากผลงานทีทำที่กำลังสำเร็จ หรือสำดร็จเล็กๆตามรายทาง
หาหัวใจที่หล่นหายให้เจอครับ..
ครับ...เพื่อนเอก...
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข...
ขอบคุณครับเพื่อน...
หัวใจ..ดิเรก หล่นหายในบ้านหรือเปล่า? ...เอก
ขอให้มีความสุขกับการค้นหาตัวเองให้พบนะคะ
เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตที่บางครั้งต้องกลับมาทบทวนตัวเองเมื่อถึงจุดนึงที่เป็นจังหวะของชีวิต..
ก็เป็นเหมือนกันนะคะ.ช่วงไม่นานมานี้..แต่สุดท้ายก็..ได้ความคิดนึงตอบตัวเองได้ว่า..บางครั้งนอกจากเราเลือกแล้ว..โชคชะตาที่มองในแง่ของโอกาสก็จัดสรรให้ด้วย..
คิดอย่างนี้ก็สบายใจดีค่ะ...ทำงานอย่างพอดีและจัดสรรเวลาให้สมดุลกับชีวิต...เพราะงานเป็นแค่ส่วนนึงของชีวิต..ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต.""
โลกยังมีมุมอีกมากมายให้เราเรียนรู้และมีความสุขค่ะ..
เป็นกำลังใจซึ่งกันและกันนะคะ..^^
ครับ...พี่แก้ว แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
จริง ๆ แล้วผมก็ไม่ได้ทำหัวใจตัวเองหล่นหายไปไหนนะครับ...
แล้วบันทึกนี้ก็ไม่ได้เขียนให้ตัวเองด้วยครับ แค่เขียนเผื่อหลาย ๆ คนที่กำลังเหนื่อย เบื่อ และล้าจากการทำงานนะครับ...
ขอบคุณพี่แก้วครับผม...
แต่เรื่องค้นหาตัวเองก็ยังค้นหาต่อไปเรื่อย ๆ ครับผม...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ... คุณครูแอ๊ว
ใช่เลยครับ Work & Life Equal...
หาความลงตัวระหว่างชีวิตกับงานแค่นี้ก็สุขแล้วครับ...
ชีวิตยังมีอีกหลาย ๆ มุมให้เลือกที่จะมองนะครับ...
ขอบคุณมากครับผม...
หลายๆอย่างในชีวิต ก็แปลกๆเหมือนกันค่ะ
ทำวิกฤติให้เป็นโอกาสนะคะ
บางที ก็ทำใจมากมาย กว่าจะ Ok
มีสิ่งดีๆเสมอๆ สู้ๆนะคะ
แวะมาจารึกอักษร...ค่ะ ^-^
ดอกตะแบกที่โรงเรียน กำลังสวยค่ะ เก็บมาฝาก ให้หัวใจสดชื่นๆ นะคะ
บันทึกนี้กำลังตรงกับความคิดและความรู้สึกมากมายเลยค่ะ
เชื่อมั่นในพลังของการเปลี่ยนแปลง
พี่เองก็...(คิดว่า)ได้เต็มที่กับงานปัจจุบันอยู่แล้ว แต่ก็ยังอยากเห็นความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี แม้ว่ามันจะคนละเรื่องคนละแนวกับงานเดิมๆ หวังและมีฝันเรื่อยๆ มาค่ะ ขอบคุณค่ะ
ครับ... @..สายธาร..@
มองด้านบวก เพื่อเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสครับผม...
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและดอกตะแบกแสนงามที่นำมาฝากครับ...
ขอบคุณมากครับผม...
ครับ...พี่ ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี
เชื่อมั่นในพลังของการเปลี่ยนแปลง...
บวกกับเชื่อมั่นในพลังภายในตัวเรา...
สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นได้แน่นอนครับ...
ขอบคุณมากครับ...
มาติดตามผลงานค่ะ ที่กล่าวมาในข้างต้นเห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ
การเปลี่ยนแปลงจะช่วยเติมพลังให้เราอยู่เสมอค่ะ
อย่างๆน้อยแค่เราคิดที่จะเปลี่ยนไม่ว่าจะเปลี่ยนอะไรก็ตาม
มันย่อมนำมาความรู้สึกดีๆ สุขใจ ความหวัง ความฝัน เกิดขึ้น
เป็นพลังให้เรามีชีวิตที่มีชีวา ค่ะ เป็นธรรมดาที่เมื่อถึงจุดหนึ่งที่เราจะเบื่อ
เพราะมันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ ย่อมมองหาสิ่งที่ดีกว่าอยู่เสมอ โดยที่ไม่รู้หรอกว่าสิ่งนั้นถ้าได้มา ได้เป็น แล้วมันจะดีจริงๆหรือเปล่า
ขอบคุณค่ะ
ครับ...น้องลูกปลา
เมื่อถึงเวลาชีวิตก็ต้องเคลื่อนไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น...
และบางครั้งเราก็ไม่เลือกที่จะรอแต่เราเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงตัวของเราเองก่อน...
แม้ว่าผลนั้นจะเป็นเช่นไรอย่างน้อยชีวิตของเราก็ได้ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวครับ...
ขอบคุณครับผม...