(อย่าลืมเปิดลำโพงฟังเพลง ที่ทรงคุณค่า และหาฟังได้ยากนะคะ)

          สวัสดีค่ะ พี่น้องผองเพื่อนทุก ๆ ท่าน  ตอนนี้ครูอิงมีงานเข้ามากมาย ต้องกราบขออภัยที่ไม่ค่อยได้แวะไปเยี่ยมเยียนแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ได้แต่ตอบเม้นท์อยู่เฉพาะที่บล็อกของตัวเอง  ขอติดค้างไว้ก่อนนะคะ งานเริ่มจางเมื่อไหร่ จะแวะไปให้ครบทุกคนเลยเจ้าค่ะ  อภัยนะ....นะ....นะ...

            ตอนนี้ขอมอบบทเพลงที่สะท้อนหัวอกแม่ "นกเขาเถื่อน"  ซึ่งครูอิงใช้ร้องกล่อมลูกตอนเขายังเล็ก ๆ ถึงตอนนี้ เปิด Mp 3 ฟังกันก่อนนอน ทั้งสามคนแม่ลูก

เจ้านกเขาเถื่อนเอย
อยู่เรือนเลี้ยงน้อง
แม่ไปขายของ
เลี้ยงน้องนะพ่อคุณเอย..

ลูกเอยแม่จะภิเปรยอย่างไร
ถึงจะหมดดวงใจ ที่มีรักให้แก่เจ้า
แม่หาบแม่คอน ไม่ท้อไม่ถอนเพื่อเจ้า
ถึงแม่เป็นคนโง่เขลา แต่แม่รักเจ้าจริงใจ

ลูกเอยยากจะเฉลยรำพัน
ว่าหัวใจแม่นั้น ห่วงหาอาวรณ์เพียงใด
เจ้าไปศึกษาโอ้สาริกาบินไกล
ปีกเจ้าอ่อนคลอนไหว แม่เกรงเจ้าไม่กลับคืน

โอ้ลูกเอ๋ย..ลูกแม่
เป็นห่วงแท้แท้แม่จอมขวัญ
เจ้าจากแม่ไปเนิ่นนานวัน
เพื่อสร้างความฝัน เจ้าให้เฟื่องฟู

แม่ภูมิใจในความคิด
แต่ยังหวั่นจิตคิดห่วงเจ้าหนู
สังคมกว้างใหญ่ก็มากมายพอดู
มีสิ่งงามหรูล่อตาล่อใจ

ปีกเจ้ายังอ่อน เพิ่งสอนขัน
ตามเล่ห์ไม่ทันอาจหวั่นไหว
หากเจ้าเลยละถืออิสระแห่งใจ
อาจต้องเสียดาย ค่าความ.เป็นคน

เจ้าต้องศึกษาวิชาให้มาก
ความเป็นอยู่ลำบากเจ้าอาจสับสน
ตั้งใจให้มั่น.ขยันอดทน
อ่อนน้อมถ่อมตนในสิ่งเป็นธรรม

หมู่อบายอย่ากรายใกล้
ความมีน้ำใจมีค่ายิ่งล้ำ
สิ่งใดถูกผิดต้องใส่จิตจดจำ
อย่าตีค่าต่ำแค่เพียงรวยจน

จงมุ่งศึกษาวิชาที่หวัง
เพื่อเป็นพลังแห่งสำเร็จผล
อย่าปล่อยให้วันลอย อย่าปล่อยให้ใจเสียคน
ลืมเหตุลืมผลพิจารณา

แม่อยู่หลังยังคอยเฝ้า
วอนคุณพระคุณเจ้าปกปักรักษา
ให้ลูกปลอดภัยจากหมู่อบายนานา
กลับสู่บ้านป่าเต็มค่าของคน

ให้รักถิ่นฐานบ้านเกิดเมืองป่า
ให้ซึ้งคุณค่าข้าวกล้าหยาดฝน
อย่าเหยียดสาบเสื่อเหงื่อไคลคนจน
สละใจของตนเพื่อปวงชนตลอดกาล.