น้องปุ้ย..ว่าที่เจ้าสาวเนื้อหอมจริงหรือ

ท้ายที่สุดน้องปุ้ยฝากขอบคุณชาวบ้านข้างทาง หลายคนมาก น้องปุ้ยจำไม่ได้ว่าเป็นใคร ทราบแต่เพียงว่าชาวบ้านแถวนั้นเป็นคนมีน้ำใจ รวมทั้งเจ้าหน้าที่EMSที่ช่วยเหลือทุกอย่างในการนำส่งถึงโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ อย่างปลอดภัย ขอบคุณคุณหมอทุกท่าน เจ้าหน้าที่ER โดยเฉพาะพี่แย (คุณแวเย๊าะ) ที่ช่วยดูแลเป็นอย่างดี และประสานกับเพื่อนและพี่ที่ทำงานให้

        เมื่อวานนี้  เวลาประมาณ 1ทุ่ม กลับจากโรงเรียนธิดานุเคราะห์ ตักข้าวเข้าปากคำแรก คุณอัมพร   พนักงานช่วยการพยาบาลคลินิกอายุรกรรมที่อยู่เวรนอกเวลาราชการโทรเข้ามือถือแจ้งว่า น้องปุ้ย ขับรถมอเตอร์ไซด์ ชน หมา รู้สึกตัวดี  มีแผลที่เท้า ตอนนี้อยู่ที่ ER แพทย์กำลังล้างแผลอยู่  จึงขออนุญาตทานข้าวให้เสร็จก่อนแล้วจะตามไปดู

    ประมาณทุ่ม 20 นาที มาถึง ER แพทย์กำลังล้างแพลที่ส้นเท้าซ้าย เป็นแผลเปิด ลึก หากวัดความยาวของแผลได้รอบส้นเท้าประมาณ10-12 เซนติเมตร  แพทย์ล้างแผลด้วยน้ำเลือประมาณ 4 ขวด เย็บแผลห่างๆเพราะเป็นแผลที่สกปรก มีโอกาสติดเชื้อได้ เปิดช่องให้ Serum สามารถ Drain ออกมาได้

แพทย์ให้ฉีดยาป้องกันบาดทะยัก ให้ยาปฏิชีวนะ ยาแก้ปวด ไปทานที่บ้าน นัดให้มาทำแผลที่ห้องทำแผลฉีดยาเช้า-เย็น ส่วนที่หลังมือซ้าย  ส้นเท้าขวามีแผลเล็กน้อย

มีปัญหาเรื่องน้องปุ้ยลงน้ำหนักที่เท้าซ้ายไม่ได้ จึงขอยืมไม้ค้ำยัน (Crutches) ให้น้องปุ้ยกลับไปด้วย   http://www.bloggang.com/data/cmu 2807/ picture/ 1211098226. jpg

 

น้องปุ้ย ว่าที่เจ้าสาวของเรา แจกการ์ดแต่งงานเรียบร้อยแล้ว กำหนดวันแต่งงานวันที่ 5 -03-2552 ที่จะถึงนี้ เตรียมงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว  ขณะขับรถขับรถมอเตอร์ไซด์กลับบ้าน  ไกล้จะถึงบ้านแล้ว  ก็มีหมา 2 สอง เดินไปเดินมาผ่านหน้ารถของน้องปุ้ย เจ้าสาวเราคง เนื้อหอม อย่างที่โบราณเขาว่าตัดสินใจไม่ได้ว่าตัวไหนจะได้ตามไปด้วย เล่นเอาเจ้าสาวของเราตาลาย ไม่ทราบว่าขับรถชนตัวไหน  ทราบแต่เพียงว่าหลังจากล้มรถตัวเองร้องเสียงดังมาก ชาวบ้านแถวนั้นวิ่งมาช่วย เมื่อเห็นเลือดที่เท้าปุ้ยออกมาก  ชาวบ้านคนหนึ่งฉีกเสื้อตัวเองมาผูกที่แผลเพื่อห้ามเลือด ช่วยกันยกรถออกจากน้องปุ้ย ให้กำลังใจ โทรตามรถ EMS ให้มารับน้องปุ้ยไปส่งที่โรงพยาบาล  น้องปุ้ยยังอยู่ในชุดทำงานของโรงพยาบาลสงขลานครินทร์  ก็เป็นผลดีที่ทำให้เจ้าหน้าที่ EMS ทราบว่าเป็นเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์ ในระหว่างการเดินทางน้องปุ้ยใจคอไม่ค่อยดี ไม่มั่นใจว่าขาจะเป็นอย่างไร

ขอบคุณน้องสุพรรณี ที่มาอยู่เป็นเพื่อนจนกระทั่งปุ้ยได้กลับบ้านประมาณ 20.40 น

ท้ายที่สุดน้องปุ้ยฝากขอบคุณชาวบ้านข้างทาง หลายคนมาก น้องปุ้ยจำไม่ได้ว่าเป็นใคร ทราบแต่เพียงว่าชาวบ้านแถวนั้นเป็นคนมีน้ำใจ รวมทั้งเจ้าหน้าที่ EMS ที่ช่วยเหลือทุกอย่างในการนำส่งถึงโรงพยาบาลสงขลานครินทร์ อย่างปลอดภัย ขอบคุณคุณหมอทุกท่าน เจ้าหน้าที่ ER โดยเฉพาะพี่แย (คุณแวเย๊าะ) ที่ช่วยดูแลเป็นอย่างดี และประสานกับเพื่อนและพี่ที่ทำงานให้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กับความประทับใจ......สงขลานครินทร์



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

แวะมาให้กำลังใจคนเจ็บ..ขอให้หายไวๆ นะครับ

นี่แหละคนแก่คนเฒ่าเตือนว่า ..ใกล้วันมงคลเท่าไหร่  ก็คงต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น

แต่ก้อย่างว่าครับ...อุบัติเหตุ..และอะไรจะเกิด มันก็คงต้องเกิด...

น้องปุ้ยของเราเข้าพิธีแต่งงานได้ตามกำหนดการแล้วค่ะ

เจ้าสาวก็เลยสบายหน่อย นั่งต้อนรับแขก ไม่เหนื่อย พี่ๆน้องๆก็ไปอวยพรกันเต็ม

เขียนเมื่อ 

ยินดีด้วยกับงานมงคลค่ะ

หวังว่าสุขภาพคงสมบูรณ์แข็งแรงในเร็ววันค่ะ

เขียนเมื่อ 

แวะมาเยี่ยมค่ะ..สบายดีนะคะ

อยู่อีสานค่ะ
IP: xxx.47.237.84
เขียนเมื่อ 

ใครหนอ ที่ฉีกเสื้อเพื่อห้ามเลือดให้น้องปุ้ย ช่วยนำชื่อแซ่มาบอกด้วยค่ะ ชาวบ้านอยู่แถวไหนคะ อยากรู้จักจังเลย เพื่อช่วยให้จิตใจสังคมเราเป็นสุขยิ่งขึ้น