เมื่อสักครู่ ผมได้เป็นประธานการประชุมเพื่อจัดทำเครื่องมือนิเทศ ติดตาม และ ประเมินผล การเข้าค่ายคุณธรรมของศูนย์โรงเรียน
ผู้เข้าประชุมประกอบไปด้วยเจ้าหน้าที่ในกลุ่มที่ผมรับผิดชอบ และ ศึกษานิเทศก์
บรรยากาศการประชุมเป็นไปแบบสบายๆ ครับ ใครไม่เห็นด้วย ก็แสดงความคิดเห็นอย่างให้เกียรติกัน ไม่มีการฟันธงว่าจะต้องเป็นอย่างนั้น เป็นอย่างนี้
ความคิดของคนที่ถูกคนอื่นไม่เห็นด้วย ก็แสดงการยอมรับกับการไม่เห็นด้วย
บางกรณีที่ยังตัดสินไม่ได้ ยังมีความคิดเห็นไม่ตรงกัน ท่านศึกษานิเทศก์ท่านหนึ่ง ท่านบอกว่าให้ “แขวน” เอาไว้ก่อนครับ
ข้อที่แขวนไว้ ตอนหลังกลับมาพิจารณาอีกที แทบไม่น่าเชื่อว่า พิจารณาตัดสินใจกันได้ง่ายครับ
ผมเองเป็นประธานการประชุม ก็ร่วมออกความคิดเห็นไปกับเขาด้วยครับ แต่ออกความเห็นในเชิงวิชาการ ไม่ได้ออกความเห็นแบบนักบริหาร
ผมชอบการประชุมแบบนี้มากครับ เพราะ
1. ทุกคน ได้พูด ได้แสดงความคิดเห็น
2. ไม่มีการผูกขาดความคิด ไม่มีการขวางความคิด
3. ทุกคน ฟังกัน ครับ
4. เมื่อทุกคนได้พูด และ ทุกคนได้ฟัง และ เป็นการฟังแบบได้ยิน ก็จะเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทุกคนก็จะปรับเข้าหากันครับ
5. ไม่เหมือนกับการประชุมแบบที่มี “จอมเผด็จการ” อยู่ด้วย จะน่าเบื่อมาก
ขอบคุณครับ
แวะมาอ่าน
แวะมาขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมบล็อก
จะรออ่านเรื่องต่อไปค่ะ
เยี่ยมค่ะท่าน ทุกคนจะรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งขององค์กร สัมพันธภาพในองค์กรน่าจะดีกว่าบรรยากาศที่มี "จอมเผด็จการ" น่ะค่ะ
ทุกคนจะรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรจริงๆครับ
ขอบคุณมากครับ
ผมใช้สไตล์ประชุมแบบโต๊ะกลมเหมือนเดิมครับ
ขอบคุณมากครับ
มาชม มุมคิด
ผมเข้าประชุมสัปดาห์ที่แล้ว เห็นว่าเมื่อทุกคนรู้สึกว่ามีส่วนร่วมนี่ต่างก็เทใจให้ในการเข้าร่วมประชุมต่อ ๆ มา
อย่างการพิจารณาร่างระเบียบอะไรสักอย่าง เราเสนอให้มีคณะกรรมการขึ้นมาชุดหนึ่งเลือกเอาคนทำงานในที่ประชุมนั้นละ ที่ไม่มากพอ
แล้วที่เหลือตั้งให้เป็นที่ปรึกษาทั้งหมด หมายความว่าทุกคนมีส่วนร่วมนะ..อิ อิ อิ.
การประชุมแบบมีส่วนร่วม ดีมากเลยครับ
ขอบคุณมากครับ