อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไร

เมื่อวานดูเหมือนจะเป็นวันที่ผมทำงานไม่ค่อยจะประสบความสำคัญเท่าไรครับ โดยเฉพาะการเป็นวิทยากรในช่วงบ่ายให้กับสาขาวิชาภาษาอังกฤษที่จัดอบรมครูสอนภาษาอังกฤษขึ้น เหตุผลง่ายๆ อยู่ที่การเตรียมตัวครับ ผมเตรียมเนื้อหาไม่ทัน แต่ต้องยอมรับครับว่า ข้อแก้ตัวมันเยอะพอดู

ความจริงผู้จัดติดต่อมาข้ามเดือนครับ แต่บังเอิญช่วงนี้มีกิจกรรมต่อเนื่องตลอดมา เสร็จงานโน้นก็มีงานนี้ เสร็จงานนี้ก็มีงานนั้น ที่รับงานเมื่อวานก็เพราะคิดว่า น่าจะมีเวลาเตรียมตัวได้ประมาณสองวันก่อนการบรรยาย ซึ่งจริงๆ เนื้อหาก็มีไว้พร้อมแล้ว แค่ใช้เวลาคิดเรียบเรียงเท่านั้นเอง ฮือ แต่แล้วก็พลาดครับ เนื่องจากวานซืน เพื่อนร่วมเรียนโทรมาให้ไปเคลียร์เกี่ยวกับการขอวีซ่า ปรากฏ กว่าจะได้เรื่องก็หมดไปครึ่งค่อนวัน แต่ที่รู้สึกแย่ของวานซืนคือ เพิ่งรู้ว่าโดนหลอก หลักสูตรที่ทางสาขาวิชาให้ผมถืออยู่เป็นคนละเล่มกับหลักสูตรที่สภามหาวิทยาลัยอนุมัติ และที่สำคัญสาระสำคัญแตกต่างกัน ฮือ ไม่อยากเชื่อเลย มิน่าละ ผมสงสัยอยู่นานแล้วว่า ทำไมอาจารย์สองคนตอบคำถามผมไม่เหมือนกันสักที แต่ที่แย่คือ คนที่ถือความจริงไว้ กลับทำเป็นอ้ำๆ อึ่มๆ ไว้ ไม่ยอมพูดให้ชัดๆ

อีกเรื่องหนึ่งที่ได้รู้ความจริงคือ ได้รู้ว่าทำไมไม่สามารถใช้ระบบ vpn อันนี้ก็งงมานาน เนื่องจากผมต่ออายุ cetificates.. แล้ว แต่ปรากฏมันก็ยังใช้อายุของอันเก่าอยู่ อันนี้ไปเจอคำตอบตอนที่นั่งหาวารสารที่หอสมุด แต่ก็แก้ไขอะไรที่นั้นไม่ได้ เลยต้องกลับมาทำที่บ้าน

ภารกิจที่มอ.ปัตตานีเสร็จประมาณบ่ายสองครับ แต่ไปไหนไม่ได้เนื่องจากตอนเช้าเอารถไปเข้าอู่ เพื่อเปลี่ยนเพลา แล้วทางอู่ก็บอกว่า เสร็จเมื่อไรจะเอารถมาส่งที่มอ.เลย ผมก็เลยใช้เวลาทั้งวันที่ห้องสมุด ค้นหาข้อมูลสำหรับวิทยานิพนธ์ อัลฮัมดุลิลลาห์ครับ สายหาไปเหลือบเห็นหนังสือเล่มหนึ่งโดยบังเอิญ ซึ่งกลายเป็นหนังสือสำคัญสำหรับผม อันเนื่องจากมันมีคำตอบสำหรับข้อคำถามที่อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ถามผมไว้เมื่อหลายเดือนก่อน ตัดสินใจยืมครับ แต่แล้วทางหอสมุดแจ้งว่า ยืมได้แค่สามวัน เพราะถึงช่วงงดยืมหนังสือแล้ว (หมายถึงเช้าวันนี้ผมต้องไปปัตตานีอีกรอบเพื่อส่งหนังสือเล่มนี้)

อู่มาส่งรถตอนสี่โมงเย็น แล้วก็ไปที่อู่เพื่อจ่ายเงิน ปรากฏมีเสียงมาว่า ล้อหลังนะจำเป็นต้องเปลี่ยนยางแล้วนะครับ อันตรายแล้ว อันนี้เมื่อหลายเดือนก่อน ร้านยางร้านหนึ่งก็ทักแล้วครับ ครั้งนั้นเปลี่ยนสองล้อ เมื่อเป็นสองเสียงเตือนแล้วก็เลยนั่งรอต่อ เพื่อให้ทางอู่เปลี่ยนยางใหม่ อู่นี้ลูกค้าเยอะจริงๆ เรื่องเล็กๆ เลยต้องรอนานเหมือนกัน

กลับมาถึงบ้าน ทั้งคืนจึงใช้เวลาไปกับการโหลดบทความจากวารสารต่างๆ (เก็บไว้ก่อนครับ) อันเนื่องจากแก้ไขปัญหาการใช้ระบบ vpn ได้แล้ว แต่พอจะเข้านอนก็ไม่ได้นอนอีกครับ เนื่องจากเตาฟิกมีไข้ ต้องหลับๆ ตื่นๆ เช็ดตัวให้ตลอดคืน แฮะแฮะ ยาก็ไม่ได้เตรียมไว้ด้วย

ส่วนเช้าเมื่อวาน ซึ่งวางแผนไว้ว่า จะทำเตรียมการบรรยาย เพราะเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว บ่ายก็จะบรรยายแล้ว ปรากฏท่านอาจารย์ ibm โทรมาบอกว่า อยากคุย ก็เข้าใจว่าน่าจะใช้เวลาไม่นาน ก็เลยตอบไปว่า ว่าง แล้วต่อจากนั้นท่านรองอธิการบดีฝ่ายวิเทศน์สัมพันธ์และกิจการพิเศษก็โทรมาว่าท่านจะคุยด้วย ซึ่งเป็นงานเดียวกับที่อาจารย์ ibm โทรมานัด สุดท้ายกลับกลายเป็นว่า ไม่ใช่การพูดคุยธรรมดา แต่เป็นการประชุมร่วมกับท่านรองอธิการ และหัวหน้างานอีกหลายท่าน กินเวลาทั้งหมดไปจนถึงเที่ยงครึ่ง ฮาฮา

ข้อมูลการบรรยายและกิจกรรมที่คิดไว้แต่ต้น เป็นอันต้องยกเลิก เนื่องจากทำอะไรไม่ทันแล้ว จึงใช้เวลาเพียงห้านาทีก่อนบรรยายทำสไลด์ได้สองแผ่น ฮิฮิ ก็ใช้สองแผ่นนี้แหละครับ บรรยายสามชั่วโมง ที่แย่คือ บรรยายไป ตามันจะหลับไป ยิ่งได้ยินเสียงตัวเองจากลำโพงแล้ว แหม่ มันไพเราะน่านอนเสียจริงๆ ฮิฮิ ผมเลยคิดประเด็นชวนคุยไม่ออก และกิจกรรมที่ออกแบบไว้เคร่าๆ ก็ทำไม่ได้ มึนตึบจริงๆ งานนี้เลยประเมินตนเองว่า น่าจะไม่ผ่าน อันนี้ต้องขออภัยผู้จัดและผู้อบรมด้วยครับ ด้วยเหตุผลที่เล่ามาทั้งปวงนี้แหละครับ