บันทึกฉบับนี้เป็นฉบับที่ 2 ของหนู ซึ่งความจริงหนูมีบันทึกมาหลายฉบับแต่ไม่มีโอกาสจะได้มาส่งลงบล็อก จนบันทึกของหนูตกรุ่นไป วันนี้เป็นชั่วโมงที่หนูมาประเมินผลการเรียน และขออนุญาตคุณครูส่งบันทึก เรื่องที่อยากจะบอกในบันทึกฉบับนี้เป็นเรื่องที่ใหม่ของหนูและเพื่อน ๆ เกี่ยวกับจะได้ไปรับน้องเหมยซานที่บ้านพ่อครูบา
หนูและเพื่อน ๆช่วยกันเตรียมทำคอนโดสำหรับน้องหมู และตื่นเต้นกับน้องหมูมาก ๆ ยิ่งทำให้มีกำลังใจในการช่วยกันสร้างฝัน ในการที่จะทำให้พวกหนูเกิดการเรียนรู้จากโรงเรียน ไปถึงครอบครัวและคนในหมู่บ้านของหนูอีกด้วย
คุณครูบอกว่าท่าน ผอ.ได้เพิ่มรถให้และคัดนักเรียนไปเพิ่มอีก และบอกว่ากำลังติดต่อให้ผู้ใหญ่บ้านไปร่วมอีกทั้งสองหมู่บ้าน เพื่อน ๆที่ยังไม่ได้ไปโปรดรอ เพราะโครงการของเราต้องเรียนรู้ไปอย่างต่อเนื่อง หนูจะนำประสบการณ์มาฝากเพื่อน ๆค่ะ พวกหนูตั้งชื่อโครงงานเรียนรู้ครั้งนี้ว่า "โครงงานเหมยซานสร้างฝันภูมิปัญญาท้องถิ่น" ค่ะ
เอารูปมาให้ดูก่อนนะครับ ครูพิมพ์ผิดครับ บางตัวเป็นหมูป่า ตัวไหนเอย..
น้องหมูน่ารักมาก (จากภาพที่ท่าน อ.ขจิตฝากมาให้ชม) จ้ำหม้ำทุกตัวดีนะ..น่าฟัดค่ะ...แต่แหม..ไม่อยากให้เอาไปทำอย่างอื่นเลยค่ะ...สงสารจัง
สวัสดีอ้อมใหญ่
เพื่อน ๆเลือกตัวแทนได้ถูกใจจังนะครับ สงสัยน้องเหมยซานของอ้อมใหญ่ต้องเหมือนเจ้าของแน่ ๆเลยนะครับ
สวัสดีค่ะ
* มาแสดงความยินดีและชื่นชมกิจกรรมที่หนูตั้งใจทำกันค่ะ
* สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีจ้า พี่เทียนน้อย
เอาหมูดอย มาฝากจ้า
น้อง อ้อมใหญ่ ครับ น้องเหมยซาน ของโรงเรียนหนูนั้น ลุงจ่า ขอเสนอแนะว่าควรเลี้องเหมยซาน แบบ หมูหลุม โรงเรียนจะได้ปุ๋ยหมักอย่างดีเพราะน้องเหมยซานทำให้เราไม่ต้องลงแรง เปิดดูบล็อกของ ลุงจ่า ปุ๋ยหมักชีวภาพ การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงนั้นต้องปฏิบัติ เป็นกำลังใจให้เก่งมาก
สวัสดีค่ะน้องอ้อมใหญ่
ดีใจด้วยนะค่ะที่น้องหมูมีคอนโด
สวัสดีหลาน ลุงมาให้กำลังใจอีกคน แล้วอย่าลืมมาเล่าให้ฟังอีกนะเรื่องเหมยซาน...