เพื่อนเป็นคนเลือกเรา เราไม่ได้เป็นคนเลือกเพื่อน

คืนนี้ผมเองออกไปนั่งดื่มกับเพื่อนสมัยปริญญาตรีมา ที่บ้านเพื่อนคนหนึ่ง ที่จริงกลุ่มผมก็นัดพบกับบ่อยๆ แต่ด้วยงานและหลายอย่างทำให้หลายคนไม่ค่อยได้พบกันกลุ่มผมสมัยเรียนเรียกได้ว่าสนิทกันและเยอะมากจริง จนผู้ปกครองบ่นเสมอ ด้วยความสัมพันธ์สมัยเรียนนั้นมีอดีตที่ช่างมากมาย แม้บ้างเรื่องราวเคยเล่าขวัญกันมาแล้ว แต่ทำไม ผมกลับยังครุ่นคิดว่าเรื่องราวเหล่านั้นยังสนุกสนานอยู่เลยเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

เพื่อนๆ ๔๔ ทุกคนยังสุขสบายดี(หากมีพี่ๆน้องๆหรืออาจารย์ จะถามถึง) แต่ต่างกันเพียงแค่เวลา เวลาที่พาหลายคนเดินทางไปในที่ที่แตกต่างกัน พบสิ่งที่แตกต่างกัน วันนี้ผมเองรู้สึกเหมือนว่าผมเพิ่งจะจบการศึกษาหรือยังศึกษาอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย วัยเรียนนั้นช่างมีสิ่งที่น่าอภิรมย์มากมายยิ่งนัก ทั้ง กิจกรรม การศึกษา เพื่อนผู้ชาย เพื่อนผู้หญิง บรรยากาศการเรียน อื่นๆมากมายนักที่จะส่งผ่านออกมา แต่ทั้งหมดในก่อนนั้นมันเกิดขึ้นภายใต้คำสั้นๆเพียงคำเดียว และที่ทุกวันนี้ เราทุกคนยังเรียกและทักทายกันเสมอมา ว่า “เพื่อน” สั้นมากเลยนะครับ แต่มันสำคัญยิ่ง

สมัยเรียนผมเองมักจะสอนและบอกเพื่อนและน้องที่ร่วมกิจกรรมด้วยกันเสมอว่า “เราทุกคนเป็นสัตว์สังคม ไม่ใช้เพียงแค่รู้จักว่า นายนั้นเธอคนนี้ชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร แต่ด้วยเราอยู่อย่างที่ถูกเลือกว่าเพื่อนโดย เขาเป็นคนตัดสินใจ จงอย่าได้ปฏิเสธสิ่งที่คนอื่นหยิบยื่นให้ซึ่งความสัมพันธ์เพราะเพื่อนเป็นคนเลือกเรา เราไม่ได้เป็นคนเลือกเพื่อน”

อยากฝากถึงน้องๆในชมรม ความสัมพันธ์เป็นสิ่งที่ยากยิ่งมากที่เราจะเข้าใจสิ่งต่างๆเหล่านี้จะมาเมื่อถึงเวลาและเราจะเป็นผู้กำหนด ไม่ได้มีใครมากำหนดให้เรา เราต่างหากกำลังกำหนดตัวเราเองว่า เรากำลังเลือกสิ่งใหม่ๆให้กับตัวเราเอง หรือปล่อยให้โอกาสเราหลุดรอยไป เพราะอย่างน้อยที่สุดวันนี้บ้านหลังนี้จะไม่ทำให้คุณเสียเวลาและโอกาสสู่สิ่งใหม่ๆ เพื่อนน้องๆเองและสังคม

      wake me up when september end