ลาบเก้งดิบเนื้อนุ่ม เพียงเคี้ยวเบาๆ ก็ไหลลงคอ แทบจะไม่ได้กลืน
ผมมาถึงบ้านคำบากพอดีมืด พ่อแม่เหรียญและทุกคนกำลังรอทานอาหารเย็นพร้อมกับผม พอผมขึ้นบันไดบ้านพ่อเหรียญก็บอกให้ผมรีบอาบน้ำ แกพูดกลั้วหัวเราะว่า
"เร็วครู....เย็นนี้มีลาบเก้ง ทิดมีมันกลับจากป่าเมื่อบ่ายนี้ ได้เก้งมาตั้งสองตัว...อาบน้ำเร็ว จะได้กินลาบเก้งอร่อยๆ" ผมเพียงรับคำแล้วไปอาบน้ำที่ตุ่มข้างบ้านเหมือนเคย ในขณะอาบน้ำก็คิดว่า ทิดมีเป็นใคร เพราะผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลยตั้งแต่มาอยู่หมู่บ้านนี้
อาบน้ำเสร็จขึ้นมาบนบ้านก็เห็นมีชายกลางคนคนหนึ่งนั่งคุยอยู่กับพ่อเหรียญ ผมรีบเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า พอก้าวพ้นประตูห้องออกมาก็เห็นเขามองผมอยู่แล้ว
"ครูคนใหม่" พ่อเหรียญบอกชายคนนั้น ผมรีบยกมือไหว้และกล่าวว่า "สวัสดีครับ" แกไหว้ตอบอย่างเก้ๆกังๆ โดยไม่พูดอะไร ผมเข้าไปนั่งห่างจากเขาหนึ่งช่วงแขน พ่อเหรียญเล่าให้ผมฟังว่า เขาคือทิดมีนายพรานฝีมือดี ตอนที่ผมมาอยู่บ้านคำบากใหม่ๆ เขาไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้านนาจะหลวย พอกลับมาไม่ทันได้รู้จักกับผมก็เข้าป่าคนเดียว ไปดูฝูงควายที่ปล่อยให้หากินเองในป่า บ่ายวันนี้กลับบ้านพร้อมกับหาบเก้งมาสองตัว ผมฟังพ่อเหรียญพร้อมกับลอบสำรวจทิดมี เขาเป็นคนตัวเล็กๆ สูงไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบห้าเซ็นติเมตร ตัวดำ ตัดผมสั้น อายุประมาณสามสิบสี่สามสิบห้าปี ใบหน้าห้าเหลี่ยม ดวงตาเป็นประกายแจ่มใส
"ยิงเก้งได้อย่างไรครับ ตั้งสองตัว" ผมถามด้วยความสงสัย ทิดมียิ้มแล้วตอบว่า
"ก็ เยืองไฟ" หมายถึงส่องไฟ "ตอนกลางดึกได้ตัวหนึ่ง และค่อนแจ้งกำลังจะเลิกแล้วได้อีกตัวหนึ่ง"
"แล้วเอามายังไงครับ ไม่หนักหรือ" ผมยังไม่วายสงสัย "ก็ แล่เอาแต่เนื้อกับเครื่องใน แล้วหาบมา" แกตอบ พอดีหลินยกกับข้าวออกมาจากครัว เราจึงหยุดการสนทนาเพียงเท่านี้ แล้วเข้ามาล้อมวงกินข้าวกับลาบเก้ง แต่ทิดมีขอตัวกลับบ้านที่อยู่ห่างจากบ้านพ่อเหรียญเพียงสิบวา
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้กินเนื้อเก้ง แม่เหรียญทำลาบ ทั้งลาบดิบและลาบสุก ลาบดิบเนื้อนุ่มไม่ใส่เลือดแต่เนื้อมีสีแดงเรื่อๆ ไม่มีกลิ่นคาว พอตักเข้าปากเคี้ยวเบาๆ เนื้อเก้งก็ไหลลงคอแทบจะไม่ได้กลืน ส่วนลาบสุกมีลักษณะเป็นก้อนเล็กๆ ขนาดปลายนิ้วชี้ ผมทราบในภายหลังว่า เขาเอาลาบดิบใส่ในหม้อปิดฝาให้แน่น นำไปตั้งไฟ พอได้ยินเสียงน้ำที่ออกมาจากเนื้อเก้งเดือดก็ยกลง ลาบก็จะสุกพอดี แต่เนื้อเก้งที่สุกแล้วจะไม่นุ่มเหมือนเนื้อดิบ ผู้ชายจะไม่ชอบกิน
ผมกินทั้งลาบดิบและลาบสุก อร่อยไปคนละแบบ และอิ่มเป็นคนสุดท้าย
เคยเห็นพี่ชายกับพ่อกินลาบวัวดิบกับพริกสด ท่าทางอร่อย พ่อบอกหวาน ไม่ทราบจะเหมือนกันไหมคะอาจารย์
ดิฉันไม่กล้ากินเพราะแม่ไม่กิน(ถ้าแม่กินจะกินด้วยค่ะ) อาจารย์ๆคะวันหลังเขียนวิธีทำลาบให้อ่านหน่อยสิค่ะ จะหัดทำค่ะ อิอิอิ อันนี้พูดจริงๆนะคะ อยากได้สูตรของอาจารย์ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ขอบคุณนะคะที่เขียนให้อ่าน
รสชาดไม่แตกต่างกัน เพียงแต่เนื้อวัวจะเหนียว เนื้อเก้งอ่อนนุ่ม เซลล์เนื้อละเอียดกว่าัวัวมาก ผู้หญิงหลายคนเขาก็กินครับ แต่ไม่กินน่ะดีแล้ว
เอาลาบอะไรดี วิธีทำไม่เหมือนกันนะครับ ลาบวัวกับลาบหมูก็ยังต่างกันแล้ว ยิ่งลาบเป็ดพิสดารกว่าเขาอื่นเลย อยากกินลาบอะไรละครับ
ได้อ่านพรานใหญ่.....เยืองไฟ.....เก้งหนุ่ม ของเปลวเทียน
แล้วทำให้นึกถึงเพชรพระอุมาของพนมเทียน
นึกถึงลูกดอกจรวดของสิงขร
กระผมชอบอ่านแนวนี้ครับ
วานท่านเขียนบันทึกแนวนี้อีก...แล้วจะติดตาม
สวัสดีครับ
สวัสดี ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
เพชรพระอุมา ผมก็ชอบอ่านครับ แม้บางบทจะเวอร์ไปสักหน่อย
ผมก็คิดไว้ว่าจะเขียนยังมีเรื่องเกี่ยวกับป่า การล่าสัตว์อีกหลายบทครับ
ดีใจที่ชอบและขอบคุณที่ให้ความคิดเห็นครับ
อาจารย์ดิฉันอยากทำลาบปลาค่ะ อยากได้สูตรแบบธรรมดาๆ ฟื้นๆ(บอกก่อนนะคะทำกับข้าวไม่เป็นเลย แต่กินเป็นค่ะ)
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ลาบปลาก็มีหลายแบบ ลาบปลาดุก ลาบปลาตอง (ปลากราย) ลาบปลาช่อน ปลาตะเพียน ปลาสร้อย ปลาซิว ไม่เหมือนกันนะครับ ไม่ใช่ผมโยกโย้นา.....ฮิฮิ...ฮ่า..ฮ่า..เอางี้...ผมจะเขียนในบล็อกเขียนไปเรื่อยเฉื่อย ทีละปลาเลยดีไหม...
อ้าวทำกับข้าวไม่เป็น....แล้วจะลาบปลาอะไรหรือครับ...
ความจริงผมก็ทำไม่เป็นหรอกครับ....ต้องอาศัยเมา...พอเมาทำเป็นหมดทุกอย่างเลย...และก็กินเป็นด้วย..ฮิฮิ..ฮ่าฮ่า.....กินกับแกล้มมากกว่าเหล้า...ดังนั้น ผมจึงมีหน้าที่พาเพื่อนกลับบ้านทกที
แล้วจะเขียนสูตรลาบปลานะครับ แต่คงเป็นวันพรุ่งนี้ คุณดุจดาวทำตามแล้ว ส่งมาให้ชิมด้วยนะครับ ฮิฮิ
อาจารย์สัญญาแล้วนะคะ เดี๋ยวจะคอยทำตามทีละลาบค่ะ อิอิอิจะพยายามทำ รสชาด ไม่รู้จะออกมาไง
แต่ทำลาบปลานี่ ท่าทางจะงานใหญ่นะคะ แต่จะพยายามทำค่ะ ถ้าอร่อยจะจดลิขสิทธิ์เลยดีไหมคะนี่
คงได้อ่านแล้วนะครับ
อ่านแล้วค่ะ ก๊อปปี้เก็บไว้แล้วแล้วด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ทำแล้ว อย่าลืมรายงานผลนะครับ อร่อยรึเปล่า หากไม่อร่อยอาจจะเป็นเพราะบอกสูตรไม่ครบก็ได้ ฮิฮิ.....ฮ่าฮ่า
หวัดดีพี่เปลวเทียน
ผมอยากรู้จักพี่มากๆ
ผมคนหนึ่งที่ตอนนี้ยังเข้าป่าล่าสัตว์อยู่
พี่เข้ามาคุยกะผมหน่อยนะ
อยากคุยเรื่องป่า
ผมออนทุกวันอ่ะพี่
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้องหนุ่ย
แหม...แต่พี่ท่าจะไม่ไหวแล้ว ตอนนี้มีเพียงอดีต หากจะเข้าป่าก็คงไม่แบกปืนแล้วละครับ
ว่าแต่ออนทุกวัน ช่องไหนครับ พี่คลิกหาไม่เจอ
คงจะได้คุยกันอีกไม่ช้านี้นะครับ
ปลดเกษียณเมื่อไหร่ ตั้งร้านขายลาบเป็นงานอดิเรกซะเลยดีไหม
แต่มันขัดตรงที่ ถ้าไม่เมา ทำไม่เป็น สงสัยจะไม่สำเร็จหรือยั่งยืนซะแล้ว!
อ่านไปอ่านมา พึ่งเห็นผู้ชาย เข้ามาอ่าน ทักทาย บอกว่าจะมาอ่านประจำ ที่แล้วมาไม่เห็นคนที่พูดมาติดตามเลย
คนเราไม่มีความจริงใจ ถ้าสนใจก็ต้องอ่านราวีกันให้ตลอดซี แสดงว่าเราจริง
แต่ถ้าจะให้รางวัล ติดตามตลอด ต้องยกให้น้องดุจดาว ราวีมาตลอด เขียนนิทานหลอกเด็ก ล้างสมองด้วย แต่เด็กคนนี้ก็ช่างใสๆ ไร้เดียงสา มีอะไรก็ว่าไป จากใจจริง สงสัยซะแล้ว ล้างสมองเด็กจนสำเร็จ
งดเหล้า วันเข้าพรรษานะ อย่าลืมงด
ลาบทั้งหลายกินเป็นหมด แต่ทำไม่เป็นคะ
อ้าว....ทำไม่เป็นผมก็อดกินฝีมือคุณสุ สิครับ
ปลดเกษียณเขาให้พักครับ..... (แก่แล้ว พักเถอะ ฮ่าฮ่า)
แต่.. ผมไม่ใช่ครับ เพราะถ้าเมา ผมไม่ทำเลย ต้องทำกับแกล้มให้เรียบร้อยก่อน แล้วถึงเมา หากเมาก็ไม่ทำ เพราะกลัวเหล้าหก ฮ่า ฮ่า)
เขาอาจมาอ่านแต่ไม่เมนท์ก็ได้ครับ ไม่ถือครับ เรื่องธรรมดา
โธ่.... ไม่ใช่นิทานหลอกเด็กครับ คุณสุ (หลอกผู้ใหญ่ หุหุ)
ตั้งใจงดครับ ไม่ใช่เว้นนะครับ เพราะมีคนบอกผมว่า มันเว้นอยู่แล้ว ใครจะดื่มติดต่อกันได้ ต้องเว้นหายใจ เว้นกินกับแกล้ม เว้นโม้ เว้นสูบบุหรี่ เว้น....... ดังนั้น ศีลข้อห้ามันไม่ผิด (มันเว้นจากการดื่มจริงๆ..... ถูกของมัน)
เอ้า! ที่ทำไม่เป็นหวังจะได้กินจากฝีมือท่านนะ แปวววววว
เฮ่อ! อ่านเม้นท์ตอบมา ก๊วน กวน
หลอกได้ หลอกไปเถอะ จะแกล้งโง่ให้หลอก
รู้ว่าเขาหลอก แต่เต็มใจให้หลอก เพลงใครน้า…..
ไปอ่านบทต่อไปดีกว่า
เอ้า วันนี้ไม่เหนื่อยหรือคะ หรือเหนื่อยก็ต้องเข้ามาอ่านก่อน
ระวังอ่านแล้วติด นอนดึกอีกนะคะ แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้หยุด
ฝีมือผม คนกินต้องดื่มแก้อาการเลี่ยนด้วยนะครับ อย่างน้อยสองจอก เอ้า.... กรึบ กะระ กรึบ กรึบ กรึบ ..... อ่า.....
เพลง "รู้ว่าเขาหลอก" สิรินทรา นิยากร ร้องครับ
วันนี้ไม่เหนื่อยเลย สนุกกับการประชุมครับ
ครูให้ความร่วมมือดี ก็มีความสุขครับ
ฝีมือผม คนกินต้องดื่มแก้อาการเลี่ยนด้วยนะครับ อย่างน้อยสองจอก เอ้า.... กรึบ กะระ กรึบ กรึบ กรึบ ..... อ่า.....
เพลง "รู้ว่าเขาหลอก" สิรินทรา นิยากร ร้องครับ
วันนี้ไม่เหนื่อยเลย สนุกกับการประชุมครับ
ครูให้ความร่วมมือดี ก็มีความสุขครับ
อ้าว! กรึ๊บ ๆตาลายแล้ว ไปนอนได้แล้ว ดึกแล้ว กลับมาเยี่ยมคืน มาเจอ เม้นท์ซ้อน ก็แสดงว่าอาการหนักแล้ว ไปนอนซะไป สุก็จะนอนแล้ว
เนี่ยสุว่าจะนอนแล้ว นอนตื่นสายไม่ได้ ไม่ได้ปิดเหมือนคนอื่นเขา เช้ามา 4 โมงเช้าถึง 5 โมงเช้า จันทร์ถึงศุกร์ ไปจัดรายการวิทยุทุวันโฆษณากิจการตนเองให้ชุมชนในท้องถิ่นเขามาอุดหนุน ตนเอง จัดทุกวัน
แล้วก็มีคนอื่น มาจ้างให้โฆษณาให้เขาด้วย แปวววววว ความลับแตกอีกแล้ว
นอนก่อนนะคะ หน้าย่นแล้ว ท่านก็นอนได้แล้ว มีอีกหลายบทอยู่ค่อยกลับมาตอบ ไม่ว่าหรอก ตามใจจะตอบหรือไม่ตอบ แต่ก็ดีกว่าอยู่เปล่านะ วันนี้ไปเม้นท์คนอื่น เป็นตุเป็นตะหลายบล็อคแล้ว ยิ่งกว่าทำรายงานอีก คิดถูกหรือคิดผิดไม่รู้ ที่ไม่เรียนโทต่อ แต่มาคิดอีกที จงใช้เวลาที่เหลืออยู่ทำในสิ่งที่ปรารถนา เพราะอายุอย่างเรา ไม่รู้จะอยู่ได้อีกกี่น้ำ ปลงซะแล้ว ตะแนว แปววววว
เน็ทมีปัญหาครับ เลยมาสองหน
เพราะอายุอย่างเรา ไม่รู้จะอยู่ได้อีกกี่น้ำ
นั่นนะซี นอนก็ดีครับ แต่... ตอนนี้ผมตื่นแล้ว
เจอกันที่ วิทยุท้องถิ่นไทยหนองโก FM 99.90 MHz นะครับ ฮ่า ฮ่า
สวัสดีค่ะ
มาทักทายในวันหยุดยาว ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ