ถ้าเราได้มาอย่างเดียวแล้วไม่มีออกก็ผิดปกติ

ยามใกล้เที่ยงวันวันนี้ในมอทักษิณบรรยากาศสบาย ๆ เพราะอยู่ในช่วงปิดการเรียนการสอน  ส่วนมากเหล่าคณาจารย์ก็มักแวะเวียนมาเจอกันได้ถามไถ่สาระสุขทุกข์ของกันและกัน  วันนี้ผมเลยถือโอกาสเชิญชวนเพื่อนคณาจารย์ในภาควิชาไปกินข้าวเที่ยงวันกันข้างนอกมหาวิทยาลัย 

 ผมขับรถเองแล้วให้เพื่อน ๆ บอกทางนะแล้วเรากินกันไปคุยกันไปการคุยกันเล่น ๆ อย่างนี้ละอาจจะเป็นเรื่องที่ปฏิบัติจริงในอนาคตก็เป็นได้  อย่างหนึ่งที่เราคุยกันคือช่วงก่อนเปิดภาคเรียนหน้านี้เราคงได้ไปแสวงหาความรู้ในสายวิชาประวัติศาสตร์โดยไปชมสิ่งจริงของจริงกันละอาจจะเป็นประเทศแถวเพื่อนบ้านของเรานี่เอง 

 พอกินกันเสร็จแล้วก็กลับมาประชุมคณะกรรมการหนึ่งชุดพึ่งเสร็จไป  ชีวิตคนเราก็เท่านี้ละนะ  มีเข้ามีออกมีการให้มีการรับมีการได้มีการเสีย  ถ้าเราได้มาอย่างเดียวแล้วไม่มีออกก็ผิดปกติไปนะผมว่า 

 อย่างเราได้เงินเดือนมาแล้วนี่ไม่ยอมจ่ายเลยแล้วจะเอาเงินไปไว้ที่ไหนละ  เหมือนเรากินข้าวเข้าไปในพุงแล้วมันไม่ยอมออกมาละเราจะเป็นอย่างไง 

 ผมว่าคนเราอย่าทำตัวให้เป็นคนมีอารมณ์ค้างอย่าไปเก็บกักอะไรไว้จงปลดปล่อยมันออกมาให้เป็นไปตามธรรมชาติจะสะอาดอารมณ์สมใจนึกนะ...อิ อิ อิ.