การประเมินการอ่าน ของสพท.สพ.๒..

เรื่องยากกลับง่าย..เรื่องง่ายกลับยาก

    วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ สพท.สพ.๒ ภายใต้การนำของผอ.กิจ เกียรติสมกิจ ได้จัดให้มีการประเมินการอ่าน ทั่วเขตสพท.สพ.๒ ทุกช่วงชั้น การประเมินการอ่าน จัดให้มีแบบประเมินซึ่งประกอบด้วยคำศัพท์ต่างๆที่นักเรียนศึกษาในแบบเรียนวิชาต่างๆโดยมีวิชาภาษาไทยเป็นหลัก คำศัพท์เหล่านี้ผู้ทำแบบประเมินจะเลือกมา ๒๐ คำ ให้นักเรียนอ่าน ป.๑-ป.๖ ให้อ่านให้ถูกต้องภายในเวลา ๓ นาที(ผิดได้ไม่เกิน ๒ คำ) ม.๑-ม.๖ ให้อ่านให้ถูกต้องภายในเวลา ๒ นาที กรรมการดำเนินการสอบมี ๒ คน คนหนึ่งตรวจสอบความถูก ผิด อีกคนจับเวลา

   ผมได้รับมอบหมายให้เป็นกรรมการประสานงาน คือดูแลนักเรียนเข้าสอบและดูแลนักเรียนที่สอบเสร็จ ระหว่างที่นำนักเรียนเข้าสอบก็อดเงี่ยหูฟังนักเรียนอ่านไม่ได้ นักเรียนบางคนอ่านเร็วมากใช้เวลาเพียง ๒๐ วินาทีเศษๆ บางคนก็ช้าไปบ้าง แต่ดูๆก็ไม่ค่อยมีใคร อ่านไม่ทันเวลา

กรรมการพักรับประทานอาหาร

  มีคำในระดับชั้น ม.๖ บางคำที่นักเรียนอ่านกันไม่ค่อยได้และผมแอบได้ยิน คือคำว่า (วลี) ป่ารกระหกระเหิน เด็กๆหลายคน อ่านกันว่า ป่า-ระ-กะ-ระ-หก-ระ-เหิน กรรมการบอกอ่านผิด เด็กๆก็ทำหน้า งงๆ แต่ในที่สุดก็อ่านได้

  ในคำอื่นๆที่ดูว่าน่าจะยากเด็กๆกลับอ่านกันได้ เช่น มหาภารตยุทธ อ่านว่า มะ-หา-พา-ระ-ตะ-ยุด ผมจึงเริ่มได้คิดว่าผมฝึกเด็กอ่านคำบาลี สันสกฤต มากไปหรือเปล่า มากไปจนกระทั่ง อ่านภาษาไทยเป็นภาษาบาลีไปเสียแล้ว