มันมาจากส้นเท้าแตก
กำลังทำงานเพลิน ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พี่ต้อยมีแผลที่ ER ค่ะ เดี๋ยวพี่ไป ก็นึกไม่ออก
หรอกแผลอะไรหว่า และทำไมต้องตามเราไปดู ดีนะที่ยังไม่แก่ น้อยซะเมื่อไร นึกได้ว่าเออเรานัด
กับคนไข้ไว้ตั้งแต่ศุกร์ที่แล้วว่าเราจะดูแผลกัน และถ้ามาทำแผลเมื่อไรให้บอกพยาบาลตามพี่
ต้อยด้วยนะ เรารู้ว่าคนไข้หน้าตาสุดสวยขนาดนี้ แผลก็คงจะน่าดูไม่น้อย
ใครจะเชื่อล่ะ เดิมมันเป็นแค่รอยเท้าแตกธรรมดา
เห็นรอยดำๆตรงหัวแม่เท้าไหม นั่นแหละเป็นรอยเท้าแตกจริงๆลึกเกือบถึงเนื้อเชียว ขอโทษที่เก็บ
ภาพมาไม่ชัดเท่าไร เราเห็นแล้วก็เจ็บแทน แต่อย่างที่เคยบอกว่าเส้นเลือดเส้นประสาทมันเสื่อม
ไปหมดคนไข้เบาหวาน เลยไม่เจ็บ คงต้องทำแผลกันเป็นปี เราก็เฝ้าแต่ภาวนากันว่าอย่าเพิ่ม
สมาชิกคนตัดเท้าเล้ย
จะปรึกษาทีมงานโดยด่วนได้ความไงจะมาเล่าให้ฟังใหม่
มาชม
เห็นความทุกข์ แล้วเห็นธรรมะดีจังนะ
ธรรมะคือธรรมชาติ ธรรมชาติคือชีวิต ทุกข์สุขคู่กัน สาธุ....
โฮ้โห...เห็นแล้วน่ากลัวสำหรับคนเป็นเบาหวานครับ
ผมเป็นสมาชิกคนหนึ่งเหมือนกัน อิอิ แต่ดูแลตัวเองพอสมควร ตั้งแต่รู้ว่าเป็นเบาหวานเมื่อปี ๒๕๔๙ จนถึงวันนี้ยังควบคุมน้ำตาลอยู่ที่ไม่เกิน ๑๑๐ ยังออกกำลังด้วยการเดินและวิ่งเหยาะๆอยู่ครับ
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบันทึกครับ
ดีใจจังเลยค่ะ ถ้าสมาชิกหลายๆคนดูแลตัวเองได้งี้ คงลดค่าใช้จ่ายของรัฐไปเยอะ ทุกคนก็คงแข็งแรง สุขภาพดีทุกคนเลย
แวะมาอ่านคะ แต่ไม่กล้าดูรูป
แค่อ่านก็รู้สึกน่ากลัวแล้ว ขอให้กำลังใจนะคะ.........
แบบนี้กอต้องรีบออกกำลังกายแล้ว
กลัวจัง
ขอบคุณน่ะค่ะ
โชคดีมีความสุขค่ะ
ไปแย้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โชคดีอย่ามีน้ำตาลเกินนะจ๊ะ
เบาหวานนี่ น่ากลัวครับ
มาเล่าเรื่อง ประสบการณ์เกี่ยวกับเบาหวานอีกน๊ะครับ
จะรอคอย และติดตามครับ
ผมเคยไปฝึกงานที่ รพ.พรหมพิรามตั้ง 6 เดือนแหละสมัย
หนุ่มๆที่เรียนพนักงานอนามัย ชอบชื่อสถานีแห่งนึงในอ.วัดโบถส์
ก็ชื่อสถานีอนามัยท้อแท้งัย อิ อิ ฟังชื่อแล้วไม่อยากไปอยู่เลย
แต่อนามัยนี้เค้าเป็นอนามัยดีเด่นเชียว ผลงานเยี่ยมหัวหน้าอนามัย
ได้รับความเชื่อถือได้เลื่อนเป็นท่านสาธารณสุขอำเภอ ไม่รู้ตอนนี้
(18ปีที่ผ่านมา)เปลี่ยนชื่อรึยัง
สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับจ๊ะ
ยังคงเป็นสถานีอนามัยตำบลท้อแท้ และก็ยังคงมีชื่อเสียงโด่งดังเลยนะ
เรื่องเครือข่ายภาคชุมชน เขาออกทีวีเชียวนา ชุมชนเข้มแข็งมากต้นแบบนะ
ถ้าว่างผ่านมาก็แวะเยี่ยมได้เลย ไม่ท้อแท้อย่างชื่อหรอกคนที่นี่ก็ใจดีจ๊ะ