เห็นคุณ ศิริ   ประทับใจน้องนักศึกษาฝึกงานบ่อยๆ    เลยหันกลับมามองงานที่ห้องตัวเองบ้าง    ด้วยความที่เห็นกันมานานนม   ความประทับใจเลยหายากซักหน่อย   (คงจะเหมือนสามีภรรยาที่แต่งงานกันมานาน  ชีวิตสมรสเลยจืดชืด...อันนี้ว่ากันตามทฤษฎีน่ะค่ะ...จริงมั๊ยน๊อ)    มีบางท่านบอกว่าจะหาความประทับใจให้เจอต้องมองให้ลึกๆๆๆๆ...จนถึงก้นบึ้งบาดาลใจ.... ลึกมากๆ...

      และแล้ววันนี้ก็พบความประทับใจที่ว่านั้น   โดยที่ไม่ต้องใช้ความพยายามมาก    เป็นความประทับใจต่อ "พี่อรนาถ"  ผู้นำ 5 ส. ของเรา    ในการประเมิน 5 ส. ครั้งที่แล้ว  ใครๆ  ก็ทราบว่าหน่วยงานของเรา "ไม่ผ่าน"   พอไม่ผ่านก็ต้องมา "หาทาง"  ทำให้ผ่านในการประเมินครั้งที่สอง   คือภายในเดือนหน้า   ทุกคนได้ลงความเห็นว่า  คุณอรนาถ  น่าจะเป็นผู้นำที่ดีที่สุด  เนื่องจากท่านพี่มีความละเอียด  รอบคอบ  และเป็นระเบียบ  (มากกว่าคนอื่น) และที่สำคัญเป็นที่ "เกรงใจ" ของเพื่อนๆ และน้องๆ    หลายเดือนที่ผ่านมา  พี่อรนาถก็ได้วางแผนงานและมอบหมาย "บริเวณ" ที่แต่ละคนรับผิดชอบ   แต่...งานก็ยังคืบหน้าไม่มาก   เนื่องจากแต่ละคน  "งานมาก" จนไม่มีเวลาจัดการ  (จริงๆ นะ.... ไม่ได้เป็นคำแก้ตัว)   จนเมื่อเร็วๆ นี้และวันนี้    พี่อรนาถ   ก็ได้แสดงเป็นตัวอย่างอันดีให้เห็น   โดย..ลงมือทำเอง  จัดการเอง   จัดการกับซากขยะ (ของที่เก็บไว้มาก..คิดว่าจะมีประโยชน์...แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ใช้)     เห็นพี่เค้าทำแบบนั้น  พวกเราเลยแอบนินทาว่า...โถ...เป็นคุณนายอยู่ดีๆ  แล้ววันดีคืนดีกลายมาเป็น...คุณแจ๋ว  (แซวเล่นๆ  นะคะ)     เมื่อเห็นท่านพี่  "เอาจริง"   คนที่เหลือก็อดใจไว้ไม่อยู่   ลงมือลุย....

        ส่วนผลงานจะเป็นยังไง    ต้องรอดูผลประเมินค่ะ     แต่ถึงจะผ่านหรือไม่ผ่าน...แค่ผลงานที่เป็นรูปธรรมคือห้องทำงานที่สะอาดขึ้น   รวมทั้งเกิดบรรยากาศของความร่วมมือร่วมใจ    แค่นี้ก็ ดี๊...ดี  มากแล้ว