หากการเขียนบันทึกที่โกทูโนแห่งนี้ ทำให้ผู้เขียน พบกับความเดือดร้อน จนต้องเลิกราการเขียนไปนั้น
ครูอ้อยได้ไปพบการเขียน ของคุณหมอ..... แต่เข้าไปแสดงความคิดเห็นไม่ได้ และไม่ทราบด้วยว่า.....ใครนะ บล็อกเกอร์ท่านใดหนอ ที่เลิกราการเขียนไป
หากท่านต้องการจะอ่าน บันทึกของคุณหมอ คลิกได้
*****ที่นี่*****
![]() |
ศูนย์แห่งความสุขฯ... » เมื่อการแบ่งปัน กลายเป็นความทุกข์ (0) โดย kmsabai |

หลายๆปีที่ gotoknow ผมก็พบเจอเรื่องราวมากมายครับ แต่ก็อยู่ยงมาได้จนถึงวันนี้ ก็พิสูจน์ตนเอง พิสูจน์ความตั้งใจที่เราศรัทธา
ความดีที่คงทน ทำดีไม่ต้องกลัว ความดีนั้นคุ้มครอง ครับ
ให้กำลังใจคนทำดีทุกท่านครับ...ให้มีกำลังใจสานต่อพลังที่ดีเพื่อสังคมเราต่อไป
ขอเป็นกำลังใจครับ แม้บางครั้งข้อเขียนของแต่ละท่าน มีอุปสรรคขึ้นมาบ้าง แต่ทำไปด้วยเจตนาดีครับ
เราไม่ว่ากันอยู่แล้ว ต่างคน ต่างทัศน ต่างใจกัน
สวัสดีค่ะครูอ้อย
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับครูพี่อ้อย
อ่านแล้วรู้สึกว่าสักวันผมอาจได้รับความเห็นลักษณะดังกล่าว แล้วจะเตรียมรับมือครับผม :)
คุ้นๆคำพูดของ บ๊อบ มาเล่ย์ ศิลปินเร็กเก้ชื่อดังมั้ยครับ ผมเอามาจากหนังเรื่อง I am Legend อีกทีหนึ่ง ตอนหนึ่งของหนังเค้าบอกประมาณว่า มีคนถามบ๊อบบี้ว่า หลายๆเวทีที่เค้าไปเล่นนั้นมีคนคอยลอบสังหารเค้าอยู่เรื่อย รู้อย่างนี้แล้วบ๊อบจะเลิกเล่นดนตรีมั้ย และไม่กลัวเหรอ?
บ๊อบตอบว่า "ก็ขนาดคนที่เค้าจ้องจะทำร้ายเรา ทำลายโลก ยังไม่หยุดเลย แล้วเราจะหยุดทำไม"
หากคำพูดผิดเพี้ยนยังไง เข้ามาแก้ไขได้นะครับ :) สู้ต่อไปครับผม เป็นกำลังใจให้กัน
กราบขอบพระคุณ ครูป้าอ้อย ที่ให้กำลังใจนะคะ
เขียนกี่ที กี่ปี ห้าปี หกปีที่ผ่านมา.....หรือต่อๆไปก็จะเป็นแบบนี้ ตราบใดที่ ครูอ้อย มีสติปัญญา และชีวิต ก็จะยืนยันการเขียนแบบนี้......
เห็นด้วย ๆๆๆ เจ้า ครูป้าอ้อย
ด้วยความระลึกถึง เน้อ เจ้า
สู้ๆๆครับ
สวัสดีครับอาจารย์ ขออนุญาตแสดงตนว่าเป็นศิษย์อาจารย์คนหนึ่งนะ(เอา(รูป)เสียงเพลงมาฝาก ครับ)
อ่านข้อความตามท่านว่ามาวิเคราะห์... เพื่อได้เจาะปัจฉาปัญหาไหน
แค่บางส่วนในข้อความตามบรรยาย... จึงครวญใคร่ไตร่ตรองมองเลือนลาง
ไม่รู้ซึ้งถึงปัญหากว่าที่เห็น... จึงจำเป็นว่าไม่รู้ดูหัวหาง
หากวิพากษ์ก็จักผิดหลงทิศทาง... จึงขอวางใจดูแค่รู้เอย
สวัสดีค่ะ ครูอ้อย
ครูอิงเองก็เจอมาหนักค่ะ ถึงขนาดต้องเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนรูป บางครั้งไม่รู้จะทำอย่างไร ก็แอบเอาไประบายความเสียใจไว้ในอนุทินบ้าง แต่ครูอิงเจอทั้งสองด้านนะคะ คือด้านดีและไม่ดี คือมีทั้งที่ชื่นชม โดยไม่แสดงตน ส่งเมลด้วยข้อความให้กำลังใจ กับส่วนที่ไม่ดี มี 2 บันทึกค่ะ ซึ่งครูอิงก็โทรไปคุยกับ ดร.ขจิต ว่าควรลบออกดีมั้ย สรุปว่า ลบออกไปค่ะ ตอนหลังทุกบันทึกครูอิงจะคลิ๊ก แสดงความคิดเห็นได้เฉพาะสมาชิกค่ะ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ครูอ้อยนะคะ เราไม่ได้ทำอะไรผิด สู้ ๆ ๆ ค่ะ
ตามมาให้กำลังใจน้องหมอ ผ่านบันทึกที่งดงามนี้ของครูอ้อยค่ะ
เป็นกำลังใจให้กับ"คนของความดีงาม" ร่วมกันนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง..ครูอ้อย
สวัสดีค่ะน้องเอก ... จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
ครูอ้อย ก็ตามมาติดๆๆ น้องเอกน่ะค่ะ....รุ่นพี่
ขอบคุณ ครูแป๊ะ
ขอบคุณมากค่ะ