เคยคุยกับอาจารย์จิตเจริญ(JJ) กับคำว่า "ไปเงียบ" พูดถึงใครที่ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยบ่นกับการทำงาน ไม่แสดงออกถึงความเบื่อ ไม่ระบายให้ใครฟัง

คนแบบนี้ จะไปโดยไม่บอกให้เรารู้ล่วงหน้า จะบอกเราก็ต่อเมื่อเขาค้นหา เขาเลือก เขามีที่ไปแล้ว ในเวลากระชัดชิด แบบที่เราไม่ได้ตั้งตัว

คนที่เขาให้ความสำคัญอย่างเรามาก เราจึงจะเป็นคนสุดท้ายที่เขาจะบอก

สำหรับผม ไม่มีที่ไหนจะมีความสุขเหมือนอีสานบ้านเรา มีคำถามกับตัวเองเหมือนกันว่า "ทำไมชีวิตคนเราต้องดิ้นรนมากมาย"

ทำไมถึงเลือกที่จะต้องไปที่อื่น โดยเฉพาะ "กรุงเทพฯ"