Note l คำนึง

----------------------

พรุ่งนี้ต้องไปคุยเรื่อง R2R อีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่สามแล้วที่ เครือข่ายห้วยเม็ก จังหวัดกาฬสินธุ์... ดีใจว่าไปๆ มาๆ สิ่งที่เราร่วมกันทำเป็นปรากฏการณ์ของการทำด้วยใจ >>> ด้วยความสมัครใจ มากกว่าการวิ่งตอบกรอบ ข้าพเจ้าเองก็ชักไม่แน่ใจเสียแล้วว่า... ชาวห้วยเม็กโชคดีหรือโชคร้ายที่ต้องมาเจอ Ka-Poom เพราะกรอบที่พาทำมักออกนอกวิถีที่คนทั่วไปทำกัน

มีที่ไหน...ที่วิทยากรกระบวนการบอกว่า "อย่าตั้งใจทำ" ... "ห้ามเครียด หากว่าเครียดให้เลิกทำไปเลย"...

แหม..เราผู้ร่วมเรียนรู้ด้วย เราก็ไม่อยากอยู่ในบรรยากาศของความเคร่งเครียดด้วยเหมือนกัน มันเหนื่อย!

แล้วพรุ่งนี้เราจะทำอะไรดีล่ะ... เมื่อวานคุยกับคุณเก๋ เรื่องบางเรื่องที่ติดค้าง น่าจะเป็นเรื่อง action research เพราะดูจากเอกสารและหัวข้อที่มีการนำเสนอเมื่อครั้งก่อน เกือบเกินครึ่งเป็นลักษณะตอบโจทย์ของคนในพื้นที่ด้วยการน่าจะทำเป็น action research

สำหรับการเรียนรู้ของข้าพเจ้าเอง...มักไม่ติดรูปแบบที่แน่นอนว่าน่าจะเป็นรูปแบบไหน แต่จะไปให้ความสำคัญกับเรื่องเส้นทางไปสู่การตอบโจทย์ที่เป็นปัญหานั้นมากกว่า เพื่อจะได้นำไปสู่เส้นทางการแก้ปัญหาได้พอถูกที่ถูกทางบ้าง...

อืม... ก็เราไม่ได้สร้างนักวิจัย

แต่เรา...ต้องการให้คนหน้างานมีกระบวนการที่คิดและมองหาปัญหาตนเองให้เจอ ซึ่งการมองหาให้เจอนั้นหมายรวมไปถึงว่ารู้ซึ้งไปถึงเหตุหรือสาเหตุแห่งการเกิดปัญหานั้น เพื่ออะไร?

เพื่อที่ว่า...เขาจะได้แก้หรือค้นหาวิธีมาแก้ปัญหาได้ถูกและเหมาะสมกับปัญหา ณ ห้วงเวลานั้นๆ มากกว่า สำหรับคนนอกอาจจะดูเลิศหรือไม่เลิศ...ไม่สำคัญ สำคัญตรงที่ว่าคนหน้างาน เขารู้สึกว่าเขาได้มีความรู้สึกร่วมเป็นส่วนหนึ่งในงาน ไม่แปลกแยกออกจากงาน ... สนุกและมีความสุขต่อการทำงาน แม้ว่างานอาจหนัก หรือยาก หรือลำบาก แต่เขาเหล่านั้นก็มีพลังมากพอที่จะเข้าไปคลุกอยู่วงในในงาน

คำนึงกับตนเอง...

สิ่งที่ต้องเตรียมสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้...พรุ่งนี้ที่ห้วยผึ้ง ประเด็นแรกน่าจะเป็นการพูดคุยในรายละเอียดของงาน ของแต่ละบุคคล ซึ่งมีเยอะมากหลายคน... และจากนั้นคงเติมเต็มในเรื่อง Information เกี่ยวกับการทำ action research ส่วนเรื่องเข้าใจมากน้อยเพียงไร ผู้เรียนต้องเรียนรู้เข้าไปด้วยตนเองผ่านการปฏิบัติ... ด้วยตัวบุคคลนั้นเอง "ความรู้" จึงจะปรากฏเก็บไว้เป็น mental model ของเขาเอง

ในวันถัดไป...

ต้องลงลุยเรื่องวิธีการเก็บข้อมูล

คนหน้างานส่วนใหญ่มักไปติดกับ...กระบวนการสร้างตามระเบียบวิธี แต่สำหรับข้าพเจ้าจะเน้นให้คนหน้างานได้เก็บข้อมูลไปแบบเนียนๆ เราไม่มีความจำเป็นต้องสร้างความแปลกแยกออกจากวิถีชีวิต แต่ในวิถีชีวิตนั้นสามารถสร้างปรากฏการณ์แห่งความลุ่มลึกได้

ดังนั้นการทำ R2R นี้น่าจะช่วยให้ชีวิตการงามของคนหน้างานมีคุณค่า มีความหมายมากขึ้น...

 

-----------------------------------------

คุยคนเดียว

11 กพ 52