นักเรียนชั้น ป.4 อ่านหนังสือไม่ได้หลายคน

      วันต่อมาเป็นวันที่สองของการเป็นครู ผมไปโรงเรียนแต่เช้า เมื่อเด็กเห็นผมเขาไม่วิ่งขึ้นอาคารเรียนเหมือนเมื่อวานอีกแล้ว ส่วนใหญ่เด็กจะนั่งเล่นอยู่หลังอาคารเรียนซึ่งเป็นลานดินทราย เด็กผู้หญิงเล่นกระโดดยางอยู่หลายกลุ่ม ส่วนเด็กผู้ชายเล่นหมุนลูกข่าง เสียงดัง "แป๊ก" และเสียงเฮลั่นเป็นช่วงๆ ไม่มีใครเล่นฟุตบอลหรือวอลเลย์บอลเลยแม้แต่คนเดียว ทั้งนี้เนื่องจากไม่มีลูกฟุตบอล ลูกวอลเลย์บอลให้เด็กได้เล่น

       จนเวลาแปดโมงสามสิบนาที ผมไปหาระฆังเพื่อจะตีให้สัญญาณเข้าแถว ผมเดินหาระฆังบนอาคารเรียนตั้งแต่ท้ายอาคารด้านหนึ่งไปจนสุดท้ายอาคารอีกด้านหนึ่ง ไม่เจอระฆัง เห็นมีแผ่นเหล็กประมาณฝ่ามือผูกห้อยอยู่ พร้อมทั้งมีน็อตยาวขนาดหนึ่งคืบเสียบอยู่บนห่วงที่แขวนแผ่นเหล็กนั้น ผมคิดว่ามันคงเป็นระฆังจึงใช้น็อตนั้นตีลงที่แผ่นเหล็ก เสียงมันดังกังวานดีมาก เมื่อเด็กได้ยินพวกเขาก็รีบวิ่งไปเข้าแถวหน้าเสาธง

     วันนั้นกระบวนการเรียนการสอนโดยครูคนเดียวสอนสี่ชั้น ผ่านไปด้วยความสนุกสนานของเด็กๆ ส่วนผมถึงแม้จะเหนื่อย แต่ก็สนุกไม่น้อย

     แน่ละทุกชั้นได้เพียง ทำเลข อ่านและคัดไทย ก็หมดเวลาแล้ว ซึ่งวันนั้นผมได้รู้จักเด็กมากยิ่งขึ้น และรู้ว่านักเรียนชั้น ป.4 อ่านหนังสือไม่ได้เลยอยู่หลายคน ผมจะช่วยเขาอย่างไรดี

อ่านต่อ ตอน 12 ยาเส้นมวนกระดาษหนังสือพิมพ์

อ่านย้อนหลัง ตอน 10 เลขและภาษาไทย