วันนี้มีโอกาสได้อ่านหนังสือพิมพ์ (ปกติไม่ค่อยได้อ่าน) มีข่าวน่าสนใจ อดจะตัดเก็บมาบอกกล่าวไม่ได้

หนังสือพิมพ์ข่าวสด ฉบับวันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 3 ปีชวด หน้า 6-7 มีบทความที่น่าสนใจ "สังข์ศิลป์ชัย เวอร์ชัน 'แร็พ' ลาว" (รายงานโดย มนตรี จิรพรพนิต)

เนื้อความตามข่าว เล่าว่า คุณดาราวง กัลยา หัวหน้าโครงการอ่านกาพย์ กลอน และขับลำนำสำหรับเยาวชน ศูนย์พัฒนาการศึกษาสำหรับเด็ก ประเทศลาว ได้คิดวิธีการที่จะทำให้เด็กได้สนุกสนานในการเรียนรู้วรรณคดีและบทกลอน โดยการประยุกต์เข้ากับจังหวะและดนตรีสมัยใหม่ ใส่ทำนองแร็ป "แต่คงข้อความตามภาษาดั้งเดิมเอาไว้ ไม่เปลี่ยนแม้สักตัวเดียว" จัดแสดงเป็นการร้องนำทำแร็ปขึ้นมา

Raplaob

 

ผลการวิจัยพบว่า เอ๊ย ปรากฏว่า ได้ผลเกินคาด เพราะมีวัยรุ่นลาวจำนวนมากให้ความสนใจ และเข้าร่วมวงมากกว่า 50 คน พร้อมกันนี้ยังได้จัดแสดงในหลายๆ ที่ และยังเคยนำมาแสดงที่ประเทศไทยแล้วหลายครั้ง (ไม่ยักทราบเลย)

Raplaoa

 

 

วรรณคดีเรื่อง สังข์ศิลป์ไชย หรือ สินไซ นี้ รู้จักกันดีในหมู่นักอ่านวรรณคดีไทยและลาว แม้ในบ้านเราเอง ก็มีการศึกษาวิจัยจำนวนไม่น้อย ที่เป็นวิทยานิพนธ์ก็มี

Raplaoc

 

แม้ว่าจะเป็นเรื่องราวของฝั่งเพื่อนบ้าน แต่ก็น่าคิดน่าติดตาม เป็นการประยุกต์ศิลปะระหว่างยุคเพื่อไม่ได้เกิดช่องว่างจนต่อเชื่อมกันไม่ติด คงมีคำถามเรื่องความเหมาะสม และข้อสงสัย เพราะเป็นความคิดแหวกแนวไม่น้อยเลย แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า เป็นนี่เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้ภูมิรู้เก่าๆ ของเรา (ในฐานะพลโลก) ไม่สูญหาย

เรื่องราวของสินไซเป็นอย่างไร อ่านจากบล็อกที่แนะนำข้างล่างนี้นะครับ หรือสนใจอ่านข่าวฉบับเต็มก็คลิกได้จากภาพที่ย่อไว้ได้เลยครับ.

อ่านเพิ่มเติม