ถ้าชีวิตนี้ไม่เหลือใคร

 

ณ วันเวลาที่เคยผ่านมาแล้วนั้น คุณเคยย้อนกลับไปมองมันรึป่าว

 เมื่อก่อน ผมมักจะนั่งนึกถึงที่ผ่านไป ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เรามีความสุขไหม

 แต่ทุกวันนี้ ผมไม่มองย้อนกลับไปแล้ว เพราะ สิ่งที่ผมนึกย้อนนั้นมันไม่ได้ช่วยให้อนาคตดีขึ้น

 ได้แต่คิดอยากจะหาวันเก่าๆ ถ้าโลกเรามีเครื่องย้อนเวลาก็คงดีสินะครับ

 เป็นผมจะย้อนไปตั้งแต่แรกของผม แก้ไขข้อผิดพลาดที่เคยทำ ให้มันดีขึ้น นั่นไงผมนึกย้อนอีกแล้ว ไม่ๆๆ

 ทุกวันนี้ผมจะขออยู่กับปัจจุบัน ดำเนินชีวิตไปเรื่อยๆ ร้อนบ้างหนาวบ้าง

 มีคน คนหนึ่งเคยบอกผมว่า “คนเราถ้ายังจมปักอยู่ที่เดิม  แล้วอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร”

 ในปัจจุบันนี้ ผมเรียน ณ มหาลัยแห่งหนึ่งของรัฐ เป็นที่ๆผม ได้เจอะเจออะไรมากมาย

 ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ สุขบ้างทุกข์บ้างปะปนกันไป  ซึ่งหนทางข้างหน้าของผมไม่รู้จะเป็นเช่นไร

 ผมจะเรียนจบที่นี่หรือไหม หรือ เรียนจบแต่ใช้เวลาหน่อย  ถ้าเรียนจบแต่ใช้เวลาหน่อยผมคิดว่านะ

 ได้เพื่อนเยอะดี ได้ความรู้สะสมหลายปีอีกด้วย (คิดได้เนอะ) พ่อแม่ผมเคยบอกไว้ว่า

 “ทำให้ดีที่สุด ไม่ได้ยังไงก็อย่าท้อ” ทุกท่านครับ เคยรู้สึกท้อบ้างไหมครับ?

 คนเราย่อม ท้อ กันได้ทุกคน ได้ทุกเวลา ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี แล้วแต่โอกาส (เหอะๆ)

 ณ เวลาที่ผมเขียนบันทึกนี้ เป็นเวลา ตีสองเศษ เป็นเวลาที่ทุกท่านหลับกันแล้ว

 สงสัยไหมครับว่าทำไมผมถึงไม่หลับ ลองเดาดูนะครับ .....

 ยิ่งตื่นเช้ายิ่งได้ใช้ชีวิตเยอะ....  ท่านเคยคิดและคิด ไหมครับว่า ทำไมกันมนุษย์เราสามารถคิดสิ่งต่างๆนานา

 ได้อย่างไร ณ ขณะที่ท่านอ่าน ผมขอถามคำถาม1ข้อ ท่านคิดว่าท่านมีตัวตนอยู่จริงหรือไม่?

 ท่านฝันอยู่รึป่าว  การตื่นคือการตายจากฝันรึไม่   รู้ได้อย่างไรว่าเราไม่ฝัน งงไหมครับ....อิอิ

 โห....ใกล้จะ ตีสามแล้วครับ ได้เวลานอนแล้วสิครับ อิอิ  

 ผมขอโทษนะครับ กับบุคคลที่ผมเคยทำผิดลงไป .....ฝันดีครับ

 

เอ๊ะ....... ยังไม่จบนะครับ ติดตามตอนต่อไป