เพียงเรามีวิชาชีวิตติดตัวไว้ เรานั้นย่อมปลอดภัยจริงแท้แน่นอน
เห็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายสมัยนี้แล้ว
เป็นห่วงค่ะ พวกเขามักไม่อดทนต่อสภาพที่กดดัน
ทำให้เกิดความห่วงใยในทักษะชีวิตพวกเขา
ว่ามีเพียงพอที่จะเผชิญกับโลกภายนอกเพียงใด
ครูแป๋มจึงมักจะหยอดคำพูดส่งท้ายชั่วโมงที่สอนนักเรียนว่า.....
เราทุกคนเดินทางไกลในทะเลแห่งความทุกข์อยู่
การที่เราจะไปถึงฝั่งแห่งความสุขได้นั้น จำเป็นต้องมีวิชาติดตัว
ที่เรียกว่าวิชาชีวิต...วิชาชีวิตจึงเป็นวิชาที่เราต้องขวานขวาย
เรียนรู้ให้ได้เป็นอันดับแรก เพราะวิชานี้เป็นวิชาเพื่อการดับทุกข์
แม้จะดูเวิ้งว้างน่ากลัวเพียงใด ขอเพียงเรามีวิชาชีวิตติดตัวไว้
เรานั้นย่อมปลอดภัยจริงแท้แน่นอน ก่อนที่จะพบความสุข
ณ ปลายทางที่เราได้ฝ่าฟันมา....
โดยหวังเพียงว่า เขาจะนำกลับไปคิด
และนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันตามแบบของตน.....
ก่อนจะก้าวออกเดินจากห้องเรียนในคาบนั้นไป....
ครูแป๋ม
วิชาชีวิต นี้จะติดตัวนักเรียนไป และได้นำออกมาในยามที่ต้องการ ควบคู่ไปกับคุณธรรมนำชีวิต
ขอบคุณมากค่ะ
วิชาการ แก้ปัญหาภายนอก
วิชาชีวิต แก้ปัญหาที่ตัวเราเอง
ตอนนี้ เด็กๆ ขาดวิชาชีวิตมากครับ
แด่คุณครูในดวงใจของนักเรียนในวันนี้
ให้วิชาชีวิตวิจิตรสร้าง
พิศสมช่างดีพร้อมน้อมนำศิลป์
นามครูแป๋มแจ่มใจได้ยลยิน
โฉมยุพินสรรสร้างแนะทางชีวัน
ให้ข้อคิดชีวิตที่เวียนว่าย
สู่จุดหมายปลายทางถึงฝั่งฝัน
ต้องขวนขวายเรียนรู้สู้ฝ่าฟัน
พร้อมมุ่งมั่นอุดมการณ์สู่ฝันไกล
สวัสดีครับเห็นด้วยว่าเด็กยุคนี้น่าเป็นห่วง
เห็นด้วยค่ะพี่อ้อย นี่คือจุดหมายปลายทางที่เราท่านต่างต้องการให้เกิดกับเด็กทุกคน แต่เส้นทางที่จะไปให้ถึงนั้นต่างหากที่ครูเราจะ ต้องผนึกกำลังช่วยกันอย่างสุดกำลัง ขอบคุณกำลังใจที่สร้างสรรค์ให้น้องเสมอมาค่ะ.
จริงค่ะท่าน บางทีครูเราก็ท้อที่ต้องว่ายทวนกระแสทุนนิยมที่มาแรงจนขอบาย แต่ครูแป๋มคนนี้ขอสัญญาว่า"ชีวิตนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขออุทิศแล้วกับการบ่มเพาะคนดีเพื่อชาติ " และจะเป็นตัวแบบที่ดีให้เด็กๆ นี่คือคำสัญญาที่มอบกับท่านวิชชา ซึ่งท่านได้ชื่อว่าเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ของวงการศึกษาท่านหนึ่ง..เชื่อแป๋มนะคะ.
ท่านคงรู้อุดมการณ์ครูคนนี้
ทำหน้าที่คิดว่าดีและสร้างสรรค์
เป็นตัวแบบให้เขาเห็นความสำคัญ
รอวันนั้นวันที่เขามีวิชา....(ชีวิต)
สวัสดีค่ะท่านเบดูอิน
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ เด็กยุคนี้น่าห่วงจริงๆนะคะ เวลาทั้งหมดของชีวิต ณ วันนี้แทบหมดไปกับการสรรหาวิธีการให้เด็กตระหนักด้วยใจเขาเอง ดีกว่าการบังคับให้เขาทำ รังแต่จะทำให้เขาก้าวร้าวมากขึ้น แม้จะต้องใช้เวลา แต่ผลที่ได้ครูแป๋มว่าคุ้มค่ามากค่ะ (ตอนนี้มีเด็กที่เป็นต้นกล้าความดีที่สมัครใจมาช่วยครูแป๋มเป็นจำนวนมากเลยค่ะ...)ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันนะคะ.
สวัสดีค่ะครูแป๋ม
ค่ะคุณพัดชา การฝึกแก้ปัญหาเมื่อพบปัญหาด้วยตนเอง หวังใจว่าชีวิตของพวกเขาคงมีภมิคุ้มกันที่ดีทนได้ทุกสภาวะ ขอบคุณที่ชมแต่คงสวยสู้คุณไม่ได้ ยอมแพ้ค่ะ..ยอมแพ้...