บ้านอุ่นไอรัก

 หลังจากที่ตัดสินใจจากถิ่นที่อยู่ สถานที่ซึ่งคุ้นเคย บ้านที่แสนอบอุ่น ที่เคยอยู่มานานแสนนาน จากเมืองลุ่มน้ำเค็มจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มุ่งหน้าสู่เมืองแห่งขุนเขาจังหวัดเชียงราย เพื่อมาทำหน้าที่เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย ที่หลายคนไม่คุ้นเคยชื่อ “มหาวิทยาลัยสงฆ์” เป็นสถานที่สร้างบุคลาการทางด้านพุทธศาสนา เพื่อออกมารับใช้สังคม ปัจจุบันมีนักศึกษาที่เป็นพระภิกษุ สามเณร และชาวบ้านทั่วไป

 เมื่อมาอยู่ไกลบ้าน เรื่องคิดหาซื้อบ้าน มีอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อยังไม่ถึงเวลา จึงอาศัยบ้านเช่าเพื่อเป็นที่พักผ่อน หลังจากเสร็จภาระกิจการงานของแต่ละวัน แม้จะเป็นเพียงห้องเช่าเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ๓ ชีวิตดำรงอยู่ในห้องเช่านี้ อยู่แบบเรียบง่าย เลิกงาน กลับก็พบกับคู่ชีวิตและเจ้าตัวน้อยที่มารอรับ

 “คุณพ่อกลับบ้านแล้ว” เสียงเจ้าตัวน้อยตะโกนต้อนรับ พร้อมบรรจงจูบ ด้วยความรักและความคิดถึง 

 “คืนนี้คุณพ่อเล่านิทานให้หนูฟังก่อนนอนด้วยน่ะครับ” เป็นเสียงย้ำเตือน 

 “ครับ เย็นวันนี้กินอะไรดีล่ะหนู” 

 รายการอาหารเย็น จะพลั่งพลู ออกมาจากปากของเจ้าตัวน้อย 

 “พ่อ ไปตลาดกัน” คู่ชีวิตชวนไปซื้อของที่ตลาด 

 อาหารแต่ละมื้อของแต่ละวันจะปรุงกันเองในครัว ของห้องเช่าแห่งนี้ เพราะเจ้าตัวน้อยไม่ยอมกินอาหารที่ซื้อมาจากตลาด นอกจากอาหารที่ทำเองเท่านั้น 

 อาทิตย์หนึ่งทำงานเพียงห้าวัน สองวันที่เหลือจะอยู่กันแบบเรียบง่าย ประดิษฐ์ของเล่นให้เจ้าตัวน้อย บางครั้งก็ออกเที่ยวในเมืองเชียงราย 

 แค่นี้ห้องเช่าแห่งนี้ก็มีความสุขแล้ว เพราะสถานที่นี้เป็น “บ้านอุ่นไอรัก”