เมื่อวานเย็นพอได้เวลาก็ทวงสัญญาและชักชวนกันตามที่นัดหมาย...คุณต้องพาฉันไปงานวัดศรีสำราญ(จันทรังสีฉิมาวาส)   เริ่มต้นอยากจะไปกันตั้งแต่วันแรกแต่คนรักบอกว่าวันนี้จะไปเบียดกันให้เป็นลมหรือไง...ตรุษจีน...

                ถึงวัดก็ทำบุญซื้อธูปเทียนทองมีขายหลายร้าน  ร้านแรกๆ ก็ชวนซื้อและสนทนาพอใกล้ทางขึ้นก็คิดขึ้นได้กลับไปซื้อร้านแรกๆ ดีกว่าเขาจะได้มีเงินในตู้บ้าง...คนส่วนใหญ่มักไปซื้อใกล้ๆ บริเวณที่ปิดทอง ...ได้มาแล้วก็มาแกะกระดาษเขียนชื่อ และสนเข็มกับด้ายที่แนบมากับชุดธูปเทียนทอง....จากนั้นก็ไหว้พระปิดทองพระปิดทองลูกนิมิต...ปิดทองลูกนิมิตก็ต้องปิดลูกกลางในโบสถ์ก่อน ด้ายเข็มและคำอธิษฐานที่เขียนไว้ก็ใส่ลงในหลุมนี้  จากนั้นก็ลูกหน้าโบสถ์แล้วเดินเวียนขวาเพื่อฝังลูกต่อไปจนครบ

        ได้เวลาแสวงบุญและทำทาน...เล็งไว้ก่อนทำบุญ(ทาน)บริจาคเงินซื้อโลงศพ...เอาเงินใส่ตู้แล้วจะเดินกลับสาวเจ้าหน้าที่บอกว่ายังกลับไม่ได้ต้องเขียนชื่อนามสกุล พร้อมกับแจ้งความจำนงว่ามอบให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้วชื่ออะไรบ้างก็ว่าไป....นึกในใจเออญาติเราที่ตายก็ใส่โลงแล้วนี่หว่า...จึงเขียนว่าอุทิศให้แก่ญาติมิตรสหายและสรรพสัตว์ทั้งหลาย   พอจะกลับออกมาเธอก็บอกว่าฉีกกระดาษ(ข้อความที่เขียนไว้)ใส่โลง แล้วเอาผ้านี่พาดที่โลงแล้วประนมมือ....ขั้นตอนการชักบังสุกุล....ครูพรรณา  ไม่ได้บุญหร็อกเพราะเริ่มหงุดหงิด....จากนั้นก็ไปทำบุญบริจาคกระเบื้องมุงหลังคา  ซื้อที่ดิน ฯลฯ

        ขากลับแวะกินข้าวที่ตลาดก็เล่าให้คนรักฟังว่าวันนี้ไปทำบุญแต่ดันทิ้งบุญซะแล้ว...คนรักบอกว่าเจ้าหน้าที่ของวัดเขาทำถูกแล้วคุณนั่นแหละไม่ได้เรื่อง...แต่ยังไงก็ได้บุญตอนที่ตั้งใจไว้แล้วหละ.....ค่อยยิ้มออก

         สักพักเขาก็เล่าบ้างว่าไอ้ตรงโลงศพนี่เขาก็ไปทำเหมือนกันนะ....ตอนเขียนชื่อเราก็เขียนชื่อและฉีกออกจากสมุดจะเก็บกลับบ้าน...น้องผู้หญิงเขาบอกว่าฉีกแล้วใส่โลง...ผมก็เลยพับครึ่งและฉีกออกแล้วใส่โลง...๕๕๕๕๕๕