ข้าไม่ต้องการตำราเรียนที่เดินได้......เพียงนั้นการใด......

 

“   เพียงนั้น   การใด ๆ ที่เราได้เริ่มจัดขึ้นแล้ว  และซึ่งจะได้จัดขึ้นอีกต่อไป

      ก็ควรทำไปด้วยความมุ่งหมาย    ที่จะให้เป็นประโยชน์     นำความเจริญ

      มาสู่ชาติอย่างน้อย ก็เพียงไม่ให้ต้องอายเพื่อนบ้าน   เช่น การที่ตั้งเสื่อป่า

      ขึ้นก็ด้วยความมุ่งหมายจะให้คนไทยทั่วกันรู้สึกว่า . ความจงรักภักดี

      ต่อผู้ดำรงรัฐสีมา  อาณาจักรไทยต้องตามนิติธรรมประเพณีประการหนึ่ง

      .ความรักษาชาติบ้านเมือง และ นับถือศาสนา   ประการหนึ่ง

      .ความสามัคคีในคณะ และ ไม่ทำลายซึ่งกันและกัน  ประการหนึ่ง

                            ทั้งสามประการนี้เป็นมูลฐานแห่งความมั่นคง     จงทำให้ชาติเรา        

     ดำรงอยู่เป็นไทยได้สมนามมิให้เสียทีที่บรรพบุรุษของเราทั้งหลาย ได้สู้ก่อสร้าง

     ปลูกฝังชาติเร า ไว้ในแว่นแคว้นแดนสยามนี้ ถึงการนี้จึงได้คิดจัดให้มีลูกเสือขึ้น  

     ก็โดยความปรารถนาที่จะให้เด็กไทย ได้ศึกษาและจดจำข้อสำคัญทั้งสามประการ

     อันกล่าวมาแล้วนั้น   ให้ฝังมั่นอยู่ในดวงจิตร ตั้งแต่ยังมีอายุอยู่ในปฐมวัยเพื่อว่า

     เมื่อเติบใหญ่ขึ้นแล้วก็จะได้คงรู้สึกเช่นนั้นอยู่ในตลอดชีวิตและ จะได้

     ตั้งจิตประพฤติตนเป็นไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน อันประเสริฐ  มิให้เสียทีที่ได้กำเหนิด

     มาในชาติไทยจะได้ตั้งใจไว้ชื่อในโลกนี้ ให้มีผู้นับหน้าถือตา และให้เขาทั้งหลาย

     เห็นปรากฏว่า  ชาติเราเป็น    ชาติที่ยังไม่ตาย   ยังจะถาวร และ จำเริญยิ่งขึ้นไป

     ทุกวัน   ”