ท้องฟ้า....ว่างเปล่า หาดาว แม้สักดวง..ก็ไม่เจอ...เหมือนหัวใจ.หาใครคิดถึง..สักคน..ก็ไม่มี..

คุณมีหนังสือในดวงใจ..ที่คุณหยิบมันมาอ่านนับครั้งไม่ถ้วน..แล้วรู้สึกดีๆทุกครั้งมั๊ยคะ..

หนังสือที่ทำให้คุณเหมือนได้กลับไปสู่วันแรกที่ได้...อ่าน..อีกครั้ง..แม้ว่ามันจะนาน..มากแล้วก็ตาม..

.....

        วานนี้..ผู้เขียนได้หยิบมันมาเพื่อระลึกถึง..บทกลอน..ที่ท่องได้ขึ้นใจและได้อ่านมันอย่างลึกซึ้ง..อิกครั้ง

หนังสือที่ผู้เขียนกำลังพูดถึงอยู่นี้..เป็นหนังสือเล่มแรกๆ..ที่ซื้อตั้งกะเป็นสาวๆ..แรกรุ่น..อิอิ..ประมาณมอสองน่าจะได้..แบบว่าช่วงนั้น..กำลังมีเรื่องหวานๆ..ผ่านเข้ามาในชีวิต..พูดแล้วเขินค่ะ..^^

....แต่คิดว่า..ทุกคนต้องเคยผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว..และการได้กลับไปคิดถึงอย่างสบายใจอีกซักครั้ง..ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกจริงมั๊ยคะ....

วันนี้..ก็เลยนำเอา..หนังสือเพื่อนรัก..วัยเยาว์..มาแนะนำให้รู้จักกันค่ะ..

แด่...คนใกล้ใจ..

เขียนโดย นาน  สินธูสวัสดิ์ , ปริญดา  ถอดความเป็นภาษาอังกฤษ

(เสียดายที่หนังสือและตัวผู้เขียนเองไม่ได้รบุปีที่พิมพ์หรือปีที่ซื้อเลยค่ะ..เสียดายจริงๆ....)

....ผู้เขียนเป็นคนที่ไม่ชอบกลอนประเภทหวานซึ้ง..ที่มีสัมผัสคำได้อย่างน่าทึ่ง..แต่ชอบกลอนเปล่า..ที่ใช้คำง่ายๆ..แต่..สัมผัสใจค่ะ..อิอิ (แอะๆๆบ้างก็ได้ค่ะ..^^)เล่มนี้..สุดยอดเล่มโปรดเลยค่ะ..แต่งได้อินมากๆ..^^

------------------------------------------

The sky...quite empty                             ท้องฟ้า....ว่างเปล่า

Even a star ....never presents                 หาดาว แม้สักดวง..ก็ไม่เจอ.

.......Like my heart                                     เหมือนหัวใจ

No one....even the only one                   หาใคร..คิดถึง..สักคน

.....thinks  of me                                              .... ก็ไม่มี...

----------------------------ฟังดู..เหงาๆ..เศร้าๆนะคะ..ยิ่งเวลานอนมองดาว..แล้วได้อารมณ์มากๆ..^^

 

I wish to sip  a cup  of hot coffee                 หวังนั่งจิบกาแฟร้อนร้อน..ซักถ้วย

in my habitual coffee shop by the river      ในร้านกาแฟ.ริมแม่น้ำ..เจ้าประจำ

All seats by the windows were occupied ที่นั่งริมหน้าต่าง..ถูกจับจองไปหมดแล้ว

Every time I walked in                                         ทุกครั้งที่ฉันเดินเข้าไป..

....Laughting with myself,                                        หัวเราะกับตัวเอง...

I'm always late                                                        ฉันมาสายเสมอ..

Even in the  matter of love                                    แม้แต่เรื่อง..ของความรัก..

-----------------------------------------------------------------------------

กลอนหวานๆ..ก็มีนะคะ..

************

ด้วยรักที่มีอยู่..จึงทนสู้มาพบหน้า..

ต่อให้.เธอเอ่ยลา..ก็จะทนปวดปร่าอย่างมั่นใจ..

ไม่มี..ของขวัญ..วันมาพบ..

แต่มีตา..ที่กล้าสบตาเธอได้..

เธอสามารถมองลึก..ถึงข้างใน..

ฉัน..ไม่เคยมีใคร..นอกจากเธอ..

------------------------------------------------

คนดี...อย่าเหงา..

ปิดตาเบาเบา...ในคืนนี้..

เธอ..จะได้หลับฝันดี..

อย่างน้อย..เธอก็มี..คนห่วงใย..

....แม้ฉันจะไม่ใช่.คนดีนัก..

แต่ก็..มีรัก..จะให้..

จริงๆนะ....จริงจากใจ..

อยากฝากไว้ให้..เธอ..เก็บไป..เนิ่นนาน...

------------------------------------------------------------------

เป็นไงคะ..วันนี้..แอบ..โรแมนติคนิดๆ...ชอบนะคะ..เวลาอ่านอะไรที่ทำให้เรารู้สึกดีๆ..และบางที..ก็อดยิ้มกับตัวเองไม่ได้..เมื่อภาพเก่าๆ..มันได้ย้อนกลับมาให้ระลึกถึงอีกครั้ง..(สงสัยจะชราแล้วจริงๆ..อิอิ)

......ตอนนี้..นอกจากวันคืนเก่าๆ..จะย้อนมาให้เห็นอีกครั้งแล้ว..ยังมีกลิ่นนมหึ่งของเด็กมอต้นในสมัยนั้น..กลับมาให้ยิ้มและขำๆ..ได้อีกด้วย..อย่างนี้แล้ว..จะลองไปย้อนรำลึกถึงวันที่ยังเป็นละอ่อนน้อย..จากบันทึกเก่าๆหรือหนังสือประทับใจเก่าๆ..ในสมัยนั้นของตัวเองบ้าง..ก็ไม่ว่าไรนะคะ..

จะยิ้มน้อย..ยิ้มใหญ่..หรือขำๆ..ก็เชิญตามสบายค่ะ..^  ^

----------------------------------