ผู้ป่วยระยะสุดท้าย/ใก้ลตาย
อย่าเพิ่มเข้าใจผิดนะค่ะ เป็นอาชีพสุจริตค่ะ จะบอกว่าการไปส่งผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่ต้องการกลับไปเสียชีวิตที่บ้าน เป็นงานท้าทายอย่างหนึ่งของพยาบาล ซึ่งต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลปะในการดูแล ทั้งนี้ไม่เพียงดูแลผู้ป่วยที่ต้องกังวลกลัวกับความตายที่จะมาถึง บุคคลกลุ่มหนึ่งที่เราต้องดูแลคือญาติซึ่งมีความรักความผูกพัน โดยส่วนตัวแล้วจากประสบการณ์เป้าหมายของการดูแลระยะนี้คือ ทำอย่างไรให้ครอบครัวสามารถผ่านภาวะวิกฤตินี้ไปได้ พร้อมรับกับการสูญเสียที่จะมาถึงอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่รีบร้อน และที่สำคัญให้ครอบครัวได้บอกเล่าถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้น ความภาคภูมิใจที่มีต่อผู้ป่วย ตลอดจนวางแผนการจากไปร่วมกัน มีคำพูดหนึ่งที่รู้สึกประทับใจมากที่คุณยายพูดกับสามีที่กำลังจากไปว่า " พ่อไม่ต้องห่วงทางนี้ พ่อได้ทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว ตลอดระยะหลายสิบปีที่อยู่กินกันมา คุณตาไม่เคยทำให้ใครเสียใจเลย ไม่เคยตำหนิใคร ตาเขาเป็นคนดีจริงๆ"

เรียนเชิญ มาร่วมสนุกและโหวตได้ที่ ...โหวตได้แล้วค่ะ..ภาพคู่ประทับใจ
หากินกับคนไข้..คืองาน(เขียน)ของเรา..เอิ๊กกกๆๆ
มีเรื่งเล่าดีๆเอามาเล่าสู่กันฟังบ่อยๆนะคะ
พี่จะติดตามค่ะ
ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องพบแล้ว แต่ใครบ้างจะทำใจได้เมื่อประสบ
สวัสดีค่ะ
* มา
*
* ให้หากินอย่างสุขกายสุขใจนะคะ
เห็นด้วยกับพี่เกศค่ะ ทุกวันจึงพยายามใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เพียงปรารถนาจะได้ไม่เสียดายเวลากับวันเวลาที่ล่วงเลย